دیان💙
پشت میز نهار خوری نشسته بودم و داشتم فیلمنامه سوهیون رو بررسی میکردم از دفعه ی قبل بهتر شده بود و ایراداتی که بهش گفته بودم رو برطرف کرده بود مشغول خوندن بودم که سئونگ هو اومد و نشست جلوم
سعی کردم خودمو مشغول جلوه بدم ولی اون همینطوری زل زده بود بهم و نمیرفت یه چند دقیقه که گذشت کلافه شدم
-چیه چرا اومدی نشستی مثل بز زل زدی به من
سئونگ هو:من تا صبح داشتم به حرفهای تو فکر میکرد
-خب؟به نتیجه ای هم رسیدی؟
سئونگ هو:چند تا سوال برام پیش اومده
-بپرس
سئونگ هو:اون آدمای قدرت طلبی که ازشون حرف میزدی کیان؟
-اونایی که این بلارو سر من آوردن
سئونگ هو:اونا اسم ندارن؟
-من دقیق نمیشناسمشون اما اسم یکیشون پرفسور ادوارده، اون روی این پروژه کار میکنه. آدم خطرناکی هم هست
سئونگ هو:راستی چی شد که این بلا سرت اومد .تا حالا چیزی راجع بهش نگفتی
-چیز خاصی نبود فقط یه روز وقتی داشتم از سر فیلمبرداری به خونه برمیگشتم تصادف کردم و بیهوش شدم وقتی هم که بهوش اومدم تو یه جایی شبیه آزمایشگاه بودم بعدشم که یه چیزی توی گردنم تزریق کردن و... بقیه شم که خودت بهتر میدونی
سئونگ هو:تو صد نفر رو گاز گرفتی؟
-چی؟
سئونگ هو:خودت گفتی خوناشاما برای زنده موندن دفعه اول باید خون صد نفر رو بخورن
-وقتی که اینجا جلوت نشستم یعنی اینکارو کردم دیگه
سئونگ هو:خب اون صد نفر الان کجان؟اگه تو اینکارو کرده باشی پس یه زنجیره ناتمام از خون آشام هارو ساختی چون اونا هم هرکدوم صد تای دیگه رو گاز گرفتن و..
-اروم باش.اونایی که من با خونشون زنده ام همشون مرده بودن
سئونگ هو:چی؟
-اونا همشون مسافرای یه هواپیمای سقوط کرده بودن پس جای نگرانی نیست
سئونگ هو:😮💨
-
سئونگ هو:جسیکا چی؟
-اونم قبل اینکه بخوای کاری کنه من پیداش کردم بعدشم براش از بیمارستان یه عالمه خون دزدیدم
سئونگ هو:کارت قشنگ نبوده😒
-چاره ای نداشتم
سئونگ هو:این پرفسوره اگه بخواد بازم چند نفر دیگه رو مثل شما آلوده کنه چی؟
-ازش خبر دارم فعلا ابزار درست کردن اون سرم رو نداره بودجه شم نداره ولی خب البته این شرایط زیاد هم طول نمی کشه برای همینم باید یه کاری کنیم
سئونگ هو:خب تو بگو من چیکار کنم
-تو خواهشاً هیچ کاری نکن
سئونگ هو:😐برای چی؟
-چون تو بهتره قایم شی و نزاری هیچکس نه پیدات کنه نه متوجه ات بشه باید عین یه آدم عادی زندگی کنی این تنها کاری که تو میتونی انجامش بدی
سئونگ هو:باشه اما اگه یه زمانی این پرفسوره متوجه وجود من شد چی؟
-تو فعلا قایم شو منم سعی میکنم یه راهی برای اون شرایط پیدا کنم
Part34
💙فصل دوم💚
💙 #رمان_آوارگی 💚
🌖 @yooxyoo 🌙
پشت میز نهار خوری نشسته بودم و داشتم فیلمنامه سوهیون رو بررسی میکردم از دفعه ی قبل بهتر شده بود و ایراداتی که بهش گفته بودم رو برطرف کرده بود مشغول خوندن بودم که سئونگ هو اومد و نشست جلوم
سعی کردم خودمو مشغول جلوه بدم ولی اون همینطوری زل زده بود بهم و نمیرفت یه چند دقیقه که گذشت کلافه شدم
-چیه چرا اومدی نشستی مثل بز زل زدی به من
سئونگ هو:من تا صبح داشتم به حرفهای تو فکر میکرد
-خب؟به نتیجه ای هم رسیدی؟
سئونگ هو:چند تا سوال برام پیش اومده
-بپرس
سئونگ هو:اون آدمای قدرت طلبی که ازشون حرف میزدی کیان؟
-اونایی که این بلارو سر من آوردن
سئونگ هو:اونا اسم ندارن؟
-من دقیق نمیشناسمشون اما اسم یکیشون پرفسور ادوارده، اون روی این پروژه کار میکنه. آدم خطرناکی هم هست
سئونگ هو:راستی چی شد که این بلا سرت اومد .تا حالا چیزی راجع بهش نگفتی
-چیز خاصی نبود فقط یه روز وقتی داشتم از سر فیلمبرداری به خونه برمیگشتم تصادف کردم و بیهوش شدم وقتی هم که بهوش اومدم تو یه جایی شبیه آزمایشگاه بودم بعدشم که یه چیزی توی گردنم تزریق کردن و... بقیه شم که خودت بهتر میدونی
سئونگ هو:تو صد نفر رو گاز گرفتی؟
-چی؟
سئونگ هو:خودت گفتی خوناشاما برای زنده موندن دفعه اول باید خون صد نفر رو بخورن
-وقتی که اینجا جلوت نشستم یعنی اینکارو کردم دیگه
سئونگ هو:خب اون صد نفر الان کجان؟اگه تو اینکارو کرده باشی پس یه زنجیره ناتمام از خون آشام هارو ساختی چون اونا هم هرکدوم صد تای دیگه رو گاز گرفتن و..
-اروم باش.اونایی که من با خونشون زنده ام همشون مرده بودن
سئونگ هو:چی؟
-اونا همشون مسافرای یه هواپیمای سقوط کرده بودن پس جای نگرانی نیست
سئونگ هو:😮💨
-
سئونگ هو:جسیکا چی؟
-اونم قبل اینکه بخوای کاری کنه من پیداش کردم بعدشم براش از بیمارستان یه عالمه خون دزدیدم
سئونگ هو:کارت قشنگ نبوده😒
-چاره ای نداشتم
سئونگ هو:این پرفسوره اگه بخواد بازم چند نفر دیگه رو مثل شما آلوده کنه چی؟
-ازش خبر دارم فعلا ابزار درست کردن اون سرم رو نداره بودجه شم نداره ولی خب البته این شرایط زیاد هم طول نمی کشه برای همینم باید یه کاری کنیم
سئونگ هو:خب تو بگو من چیکار کنم
-تو خواهشاً هیچ کاری نکن
سئونگ هو:😐برای چی؟
-چون تو بهتره قایم شی و نزاری هیچکس نه پیدات کنه نه متوجه ات بشه باید عین یه آدم عادی زندگی کنی این تنها کاری که تو میتونی انجامش بدی
سئونگ هو:باشه اما اگه یه زمانی این پرفسوره متوجه وجود من شد چی؟
-تو فعلا قایم شو منم سعی میکنم یه راهی برای اون شرایط پیدا کنم
Part34
💙فصل دوم💚
💙 #رمان_آوارگی 💚
🌖 @yooxyoo 🌙
👍2😢1
سئونگ هو💛
تصمیم رو گرفتم .اگه قرار بود برم یه جای دیگه زندگی کنم و پنهون بشن ترجیح میدادم با سوهیون اینکار رو بکنم
باید میرفتم و باهاش حرف میزدم برای همینم یه دست کت شلوار پوشیدم و با یه دست گل جلو خونه برادرش منتظرش موندم تا بیاد بیرون
سوهیون🧡
هرروز صبح برنامه داشتم که برم پارک و ورزش کنم یه ماهی بود که برنامه ثابت هرروزم بود برای همینم یه گرمکن تنم کردم و زدم از خونه بیرون یکمی که از خونه فاصله گرفتم متوجه یه ماشین مشکی شدم که داشت دنبالم میومد اولش سعی کردم بهش توجهی نکنم اما اون همینطور دنبالم آروم میومد دیگه شاکی شدم و رفتم سمت ماشین میخواستم حال راننده شو بگیرم اما بادیدن راننده ماتم برد
یعنی واقعا خودش بود.چطور ممکن بود خودش باشه!!
سئونگ هو:خیلی وقته که همو ندیدیم .تو این مدت حالت خوب بوده؟
با شنیدن صداش ضربان قلبم تندتر میزد دیگه مطمئن بودم خودشه.قبلا هم با شنیدن صداش این اتفاق برام میوفتاد.
من:این همه مدت غیبت زد کجا بودی؟چرا اون شب نیومدی؟چرا ..
سئونگ هو:میدونم که خیلی سوال داری منم خیلی حرف برای گفتن دارم پس اگه میشه لطف کن و سوار ماشین شو تا بریم یه جای مناسب تر حرف بزنیم.
سوار ماشین شدم و راه افتاد در طول راه هیچ حرفی بینمون زده نشد. هنوزم یکمی باورش سخت بود.چطور ممکن بود زنده باشه و از من هیچ خبری نگیره...
یه عالمه سوال توی ذهنم داشتم که داشت من و دیوونه میکرد
جلوی یه کافه نگه داشت و پیاده شدیم رفتیم داخل کافه و نشستیم
سئونگ هو:خیلی دلم میخواد بهت بگم که چه اتفاقی افتاده ولی نمیتونم دقیقا از کجا شروع کنم
من:از اولش.از اوت شب که تو رستوران گوستیو قرار داشتیم همون شبی که ناپدید شدی
سئونگهو:اون شب وقتی که حاضر شدم که بیام پیش تو مین سو اومد خونه .راستش خیلی عجیب شده بود هم چهره اش هم حالت هاش،وقتی متوجهش شدم سعی کردم ازش فرار کنم ولی اومد بهم رسید و دندوناشو فرو کرد تو گردنم ...
من:خب بعدش چی شد؟اصلا چرا این کارو کرد؟
سئونگ هو:چون خون آشام شده بود .منم یه خوناشام شدم
Part35
💙فصل دوم💚
💙 #رمان_آوارگی 💚
🌖 @yooxyoo 🌙
تصمیم رو گرفتم .اگه قرار بود برم یه جای دیگه زندگی کنم و پنهون بشن ترجیح میدادم با سوهیون اینکار رو بکنم
باید میرفتم و باهاش حرف میزدم برای همینم یه دست کت شلوار پوشیدم و با یه دست گل جلو خونه برادرش منتظرش موندم تا بیاد بیرون
سوهیون🧡
هرروز صبح برنامه داشتم که برم پارک و ورزش کنم یه ماهی بود که برنامه ثابت هرروزم بود برای همینم یه گرمکن تنم کردم و زدم از خونه بیرون یکمی که از خونه فاصله گرفتم متوجه یه ماشین مشکی شدم که داشت دنبالم میومد اولش سعی کردم بهش توجهی نکنم اما اون همینطور دنبالم آروم میومد دیگه شاکی شدم و رفتم سمت ماشین میخواستم حال راننده شو بگیرم اما بادیدن راننده ماتم برد
یعنی واقعا خودش بود.چطور ممکن بود خودش باشه!!
سئونگ هو:خیلی وقته که همو ندیدیم .تو این مدت حالت خوب بوده؟
با شنیدن صداش ضربان قلبم تندتر میزد دیگه مطمئن بودم خودشه.قبلا هم با شنیدن صداش این اتفاق برام میوفتاد.
من:این همه مدت غیبت زد کجا بودی؟چرا اون شب نیومدی؟چرا ..
سئونگ هو:میدونم که خیلی سوال داری منم خیلی حرف برای گفتن دارم پس اگه میشه لطف کن و سوار ماشین شو تا بریم یه جای مناسب تر حرف بزنیم.
سوار ماشین شدم و راه افتاد در طول راه هیچ حرفی بینمون زده نشد. هنوزم یکمی باورش سخت بود.چطور ممکن بود زنده باشه و از من هیچ خبری نگیره...
یه عالمه سوال توی ذهنم داشتم که داشت من و دیوونه میکرد
جلوی یه کافه نگه داشت و پیاده شدیم رفتیم داخل کافه و نشستیم
سئونگ هو:خیلی دلم میخواد بهت بگم که چه اتفاقی افتاده ولی نمیتونم دقیقا از کجا شروع کنم
من:از اولش.از اوت شب که تو رستوران گوستیو قرار داشتیم همون شبی که ناپدید شدی
سئونگهو:اون شب وقتی که حاضر شدم که بیام پیش تو مین سو اومد خونه .راستش خیلی عجیب شده بود هم چهره اش هم حالت هاش،وقتی متوجهش شدم سعی کردم ازش فرار کنم ولی اومد بهم رسید و دندوناشو فرو کرد تو گردنم ...
من:خب بعدش چی شد؟اصلا چرا این کارو کرد؟
سئونگ هو:چون خون آشام شده بود .منم یه خوناشام شدم
Part35
💙فصل دوم💚
💙 #رمان_آوارگی 💚
🌖 @yooxyoo 🌙
👍5😢1
❤25🔥2🎉2🤩2👍1
⭕️ کانال یو سونگ هو به یک ادمین تبادل نیاز داره
اگر شرایط همکاری و کمک به کانال را دارید ایدی خودتونو به رباتمون ارسال کنید 🌱👇
https://telegram.me/HarfBeManBot?start=MTkzNzg5NjI4Mg
اگر شرایط همکاری و کمک به کانال را دارید ایدی خودتونو به رباتمون ارسال کنید 🌱👇
https://telegram.me/HarfBeManBot?start=MTkzNzg5NjI4Mg