"بچه ی مردم" یکی از قشنگ ترین فیلم هایی بود که تا حالا دیدم. ۱ ساعت و ۵۷ دقیقه بود و من حتی یک بار هم چک نکردم چقدر از زمانش گذشته و چقدر دیگه تموم میشه. من به شخصه همیشه عاشق فیلم های ایرانی هستم چون اون حس ایرانی بودن توشون رو دوست دارم 😭
من هیچوقت کسایی که فیلمی رو صرفا بخاطر «ایرانی» بودنش نمیبینن درک نکردم. اون حسی که آدم های داخل فیلم هم‌زبونتن و فارسی حرف میزنن، وقایع داخل فیلم جورین که راجع بهشون از قبل میدونی و گیج نمیشی، آدرس ها و اسم هایی که توی فیلم میگن رو خودت هر روز میشنوی، و… چیزیه که فقط توی فیلم های ایرانی میتونی ببینیش.
بهتون پیشنهاد میدم حتما این فیلم رو ببینید💞

داستان خیلی قشنگی داشت که توی فیلم های ایرانی زیاد ندیده بودم. همینطور ۴ تا بازیگر نقش اصلی که فکر کنم همشون تازه کار بودن خیلی خیلی قشنگ بازی میکردن. باقی بازیگر های فیلم (گوهر خیراندیش، رضا کیانیان، حسن معجونی و…) هم که همشون قدیمی بودن و کارشون رو خوب بلدن. فضای فیلم خیلی قشنگ بود و واقعا نوستالژی بودش. ژانر فیلم اجتماعی درامه و خیلی خیلی خوب این دو تا ژانر رو ارائه میده، همینطور کلی از سکانس ها چاشنی طنز داره و واقعا لبخند رو روی لب هاتون میاره. دیدنش رو واقعا بهتون پیشنهاد میدم💕.

‼️اسپویل:

پیدن: «من هیچی نیستم.»
کای: «وقتی تموم دنیای یه نفر دیگه‌ای، امکان نداره هیچی نباشی.»
جسور