+من چرا انقدر سحر رو دوست دارم؟
–دوست داشتن که عیب نیست بابا جون. دوست داشتن دل آدمو روشن می‌کنه، کینه و نفرت دل آدمو سیاه می‌کنه.
اگه از حالا دلت به محبت انس گرفت، بزرگم که شدی آماده‌ی دوست داشتن چیزای خوب این دنیا هستی.
دل آدم مثل همین باغچه‌ست، پر غنچه. اگه مثل مادرت با عشق و محبت بهشون آب بدی، گلا باز می‌شن. اگه با کینه و نفرت بهشون آب بدی، پژمرده می‌شن. آدم باید بدونه کینه و نفرت برای چیزای خوب این دنیا نیست. برای زشتی و بی انصافی و بی‌شرفیه.
اینجور محبت نشانه‌ی چی‌چیه؟
+نشونه‌ی چیه؟
– یه بار بهت گفتم. نشونه‌ی عشق، به شرف و حق 🤍

سووشون/نرگس آبیار