قرآن
آیا شیطان آغازگر گناه است؟
Telegram
قرآن
📓
مسیر هدایت و گمراهی انسان در قرآن؛
آیا شیطان آغازگر گناه است؟
یکی از رایجترین تصورات این است که انسان ابتدا گرفتار شیطان میشود و سپس به گناه میافتد. اما آیا قرآن نیز همین ترتیب را بیان میکند؟
با کنار هم گذاشتن آیات قرآن، تصویر دیگری آشکار میشود؛…
مسیر هدایت و گمراهی انسان در قرآن؛
آیا شیطان آغازگر گناه است؟
یکی از رایجترین تصورات این است که انسان ابتدا گرفتار شیطان میشود و سپس به گناه میافتد. اما آیا قرآن نیز همین ترتیب را بیان میکند؟
با کنار هم گذاشتن آیات قرآن، تصویر دیگری آشکار میشود؛…
.
آیا شیطان آغازگر گناه است؟
نبرد اصلی بین هدایت خدا و خواستههای نفسه و شیطان تنها دعوتکنندهای هست که از ضعفهای انسان بهره میبره، نه موجودی که بتونه اختیار انسان را از بین ببره…
.
آیا شیطان آغازگر گناه است؟
نبرد اصلی بین هدایت خدا و خواستههای نفسه و شیطان تنها دعوتکنندهای هست که از ضعفهای انسان بهره میبره، نه موجودی که بتونه اختیار انسان را از بین ببره…
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
زلنسکی رهبری که ایستاده جنگید و ایستاده خوابید و ایستاده توانست اتحادیه اروپا و آمریکا را به خطر بزرگ روسیه و پوتین آگاه و آنها را مجاب بکند تا درکنار اوکراین بایستند.
او هرگز در سوراخ موش و در تونلهای تودرتویی که هزاران میلیارد برای کشورش میتوانست هزینه در برداشته باشد پنهان نشد.
برعکس در همان پناهگاههایی بهسر برد که مردمش بههنگام خطر بسر میبرند حالا شما او را با مسئولین جمهوری اسلامی مقایسه کنید که مدام شعار جنگ سر میدهند اما خودشان در تونلهایی که هزاران میلیارد برای مردم ایران هزینه در بر داشته پنهان میشوند و مردم را روی زمین بدون اینترنت در مقابل بمبارانها تنها میگذارند.
.
زلنسکی رهبری که ایستاده جنگید و ایستاده خوابید و ایستاده توانست اتحادیه اروپا و آمریکا را به خطر بزرگ روسیه و پوتین آگاه و آنها را مجاب بکند تا درکنار اوکراین بایستند.
او هرگز در سوراخ موش و در تونلهای تودرتویی که هزاران میلیارد برای کشورش میتوانست هزینه در برداشته باشد پنهان نشد.
برعکس در همان پناهگاههایی بهسر برد که مردمش بههنگام خطر بسر میبرند حالا شما او را با مسئولین جمهوری اسلامی مقایسه کنید که مدام شعار جنگ سر میدهند اما خودشان در تونلهایی که هزاران میلیارد برای مردم ایران هزینه در بر داشته پنهان میشوند و مردم را روی زمین بدون اینترنت در مقابل بمبارانها تنها میگذارند.
.
👍4
قرآن
زکریا و همسر فرعون در برابر فرعون و همراهانش
الگوی سالم در ارتباط با خدا برای شما کیه؟
الگوی سالم در ارتباط با خدا برای شما کیه؟
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
بانک مرکزی:
صدور چکهای رمزدار از سهشنبه ۷ مهر ۱۴۰۵ ممنوع و پذیرش این چکها در سامانه چکاوک نیز از اول دیماه متوقف خواهد شد
.
بانک مرکزی:
صدور چکهای رمزدار از سهشنبه ۷ مهر ۱۴۰۵ ممنوع و پذیرش این چکها در سامانه چکاوک نیز از اول دیماه متوقف خواهد شد
.
Forwarded from قرآن
📓
اگر یک زن با یک مرد وارد رابطه شود و در عین حال هزینههای زندگی مشترک را نیز بر عهده بگیرد، ممکن است این وضعیت «نامتعارف» تلقی شود؛ اما اگر یک مرد با یک زن وارد رابطه شود و هزینههای زندگی مشترک را نیز بر عهده بگیرد، معمولاً از او با عنوان «مردِ زندگی» یاد میشود.
اما چرا؟
آیا این تفاوت فقط یک قرارداد اجتماعی است، یا قرآن نیز برای مسئولیت اقتصادی مرد در زندگی خانوادگی جایگاه مشخصی قائل شده است؟
خداوند در قرآن میگوید:
الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا
ترجمه:
مردان بر زنان قوام و سرپرستاند، به سبب آنکه خداوند برخی از آنان را بر برخی دیگر برتری داده و نیز به سبب آنکه از اموال خود هزینه میکنند. پس زنان شایسته، فرمانبردارند و در نهان، آنچه را خداوند به حفظ آن فرمان داده، حفظ میکنند. و زنانی را که از سرکشی آنان بیم دارید، پند دهید و در بسترها از آنان دوری کنید و آنان را بزنید؛ پس اگر از شما اطاعت کردند، دیگر راهی برای تعدی بر آنان نجویید؛ همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است.
نساء-۳۴
قوامیت و مسئولیت اقتصادی
نکته قابل توجه این است که خداوند بلافاصله پس از بیان «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ» دو مبنا را مطرح میکند:
«بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ»
و
«وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ»
بنابراین، در ساختاری که این آیه بیان میکند، مرد بودن صرفاً یک عنوان نیست؛ انفاق از مال و تأمین اقتصادی نیز در کنار قوامیت مرد مطرح شده است.
یعنی اگر در عرف امروز، مردی که هزینههای زندگی را بر عهده میگیرد «مردِ زندگی» نامیده میشود، این تعبیر را میتوان در پرتو همین بخش از آیه فهم کرد؛ زیرا قرآن نیز در توضیح قوامیت مرد، صریحاً به هزینه کردن از اموال خود اشاره میکند.
اما آیه فقط درباره پرداخت هزینه نیست
آیه بلافاصله پس از بیان قوامیت مرد، زن شایسته را نیز با دو ویژگی معرفی میکند:
«فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ»
یعنی زنان شایسته، اهل قنوت و پایبندیاند و در غیاب همسر، آنچه را خداوند به حفظ آن سپرده است، حفظ میکنند.
پس ساختار آیه یکطرفه نیست که فقط برای مرد «حق» و برای زن «وظیفه» تعیین کند؛ بلکه برای هر دو، مسئولیتهایی در ساختار خانواده بیان میکند.
مرد با قوامیت و انفاق معرفی میشود و زن شایسته با قنوت و حفظ امانت و حریم خانواده در غیاب همسر.
اگر نشوز به وجود آمد چه؟
ادامه آیه وارد مرحلهای دیگر میشود:
«وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ»
یعنی درباره زنانی که از نشوز آنان بیم دارید.
خداوند برای این وضعیت نیز یک روند مرحلهای بیان میکند:
«فَعِظُوهُنَّ»
نخست آنان را موعظه کنید.
سپس:
«وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ»
در بستر از آنان دوری کنید.
و سپس عبارت:
«وَاضْرِبُوهُنَّ»
که درباره معنای دقیق و دامنه این واژه در این آیه، بحث زبانی و تفسیری گستردهای وجود دارد و نمیتوان بدون بررسی دقیق واژه و سیاق، معنای مورد نظر را بدیهی فرض کرد.
اما نکتهای که خود آیه بدون ابهام بیان میکند، پایان این مرحله است:
«فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا»
یعنی اگر از شما اطاعت کردند، دیگر راهی برای تعدی بر آنان نجویید.
پس حتی در ساختاری که قرآن از آن با عنوان قوامیت مرد یاد میکند، این قوامیت مجوز نامحدود برای سلطه یا تعدی نیست؛ زیرا خداوند بلافاصله حدّی روشن قرار میدهد:
«فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا»
راهی برای تعدی بر آنان نجویید.
و آیه با یادآوری جایگاه خداوند پایان مییابد:
«إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»
همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است.
بنابراین، اگر بخواهیم تمام آیه را در یک تصویر واحد ببینیم، قرآن در اینجا از یک ساختار مسئولیت متقابل در خانواده سخن میگوید: مرد با قوامیت و انفاق معرفی میشود و زن شایسته با قنوت و حفظ آنچه به او سپرده شده است؛ و حتی در هنگام اختلاف نیز برای قوامیت مرد، حد و مرز تعیین میشود و تعدی بر زن نفی میگردد.
در نتیجه، تعبیر عرفی «مردِ زندگی» اگر به معنای مردی باشد که مسئولیت اقتصادی خانواده را بر عهده میگیرد، با عبارت صریح «وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ» در آیه ارتباط قابل توجهی دارد؛ اما خود آیه نشان میدهد که این مسئولیت اقتصادی تنها یک امتیاز نیست، بلکه بخشی از ساختار مسئولیت و قوامیت خانوادگی است.
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
اگر یک زن با یک مرد وارد رابطه شود و در عین حال هزینههای زندگی مشترک را نیز بر عهده بگیرد، ممکن است این وضعیت «نامتعارف» تلقی شود؛ اما اگر یک مرد با یک زن وارد رابطه شود و هزینههای زندگی مشترک را نیز بر عهده بگیرد، معمولاً از او با عنوان «مردِ زندگی» یاد میشود.
اما چرا؟
آیا این تفاوت فقط یک قرارداد اجتماعی است، یا قرآن نیز برای مسئولیت اقتصادی مرد در زندگی خانوادگی جایگاه مشخصی قائل شده است؟
خداوند در قرآن میگوید:
الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا
ترجمه:
مردان بر زنان قوام و سرپرستاند، به سبب آنکه خداوند برخی از آنان را بر برخی دیگر برتری داده و نیز به سبب آنکه از اموال خود هزینه میکنند. پس زنان شایسته، فرمانبردارند و در نهان، آنچه را خداوند به حفظ آن فرمان داده، حفظ میکنند. و زنانی را که از سرکشی آنان بیم دارید، پند دهید و در بسترها از آنان دوری کنید و آنان را بزنید؛ پس اگر از شما اطاعت کردند، دیگر راهی برای تعدی بر آنان نجویید؛ همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است.
نساء-۳۴
قوامیت و مسئولیت اقتصادی
نکته قابل توجه این است که خداوند بلافاصله پس از بیان «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ» دو مبنا را مطرح میکند:
«بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ»
و
«وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ»
بنابراین، در ساختاری که این آیه بیان میکند، مرد بودن صرفاً یک عنوان نیست؛ انفاق از مال و تأمین اقتصادی نیز در کنار قوامیت مرد مطرح شده است.
یعنی اگر در عرف امروز، مردی که هزینههای زندگی را بر عهده میگیرد «مردِ زندگی» نامیده میشود، این تعبیر را میتوان در پرتو همین بخش از آیه فهم کرد؛ زیرا قرآن نیز در توضیح قوامیت مرد، صریحاً به هزینه کردن از اموال خود اشاره میکند.
اما آیه فقط درباره پرداخت هزینه نیست
آیه بلافاصله پس از بیان قوامیت مرد، زن شایسته را نیز با دو ویژگی معرفی میکند:
«فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ»
یعنی زنان شایسته، اهل قنوت و پایبندیاند و در غیاب همسر، آنچه را خداوند به حفظ آن سپرده است، حفظ میکنند.
پس ساختار آیه یکطرفه نیست که فقط برای مرد «حق» و برای زن «وظیفه» تعیین کند؛ بلکه برای هر دو، مسئولیتهایی در ساختار خانواده بیان میکند.
مرد با قوامیت و انفاق معرفی میشود و زن شایسته با قنوت و حفظ امانت و حریم خانواده در غیاب همسر.
اگر نشوز به وجود آمد چه؟
ادامه آیه وارد مرحلهای دیگر میشود:
«وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ»
یعنی درباره زنانی که از نشوز آنان بیم دارید.
خداوند برای این وضعیت نیز یک روند مرحلهای بیان میکند:
«فَعِظُوهُنَّ»
نخست آنان را موعظه کنید.
سپس:
«وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ»
در بستر از آنان دوری کنید.
و سپس عبارت:
«وَاضْرِبُوهُنَّ»
که درباره معنای دقیق و دامنه این واژه در این آیه، بحث زبانی و تفسیری گستردهای وجود دارد و نمیتوان بدون بررسی دقیق واژه و سیاق، معنای مورد نظر را بدیهی فرض کرد.
اما نکتهای که خود آیه بدون ابهام بیان میکند، پایان این مرحله است:
«فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا»
یعنی اگر از شما اطاعت کردند، دیگر راهی برای تعدی بر آنان نجویید.
پس حتی در ساختاری که قرآن از آن با عنوان قوامیت مرد یاد میکند، این قوامیت مجوز نامحدود برای سلطه یا تعدی نیست؛ زیرا خداوند بلافاصله حدّی روشن قرار میدهد:
«فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا»
راهی برای تعدی بر آنان نجویید.
و آیه با یادآوری جایگاه خداوند پایان مییابد:
«إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»
همانا خداوند بلندمرتبه و بزرگ است.
بنابراین، اگر بخواهیم تمام آیه را در یک تصویر واحد ببینیم، قرآن در اینجا از یک ساختار مسئولیت متقابل در خانواده سخن میگوید: مرد با قوامیت و انفاق معرفی میشود و زن شایسته با قنوت و حفظ آنچه به او سپرده شده است؛ و حتی در هنگام اختلاف نیز برای قوامیت مرد، حد و مرز تعیین میشود و تعدی بر زن نفی میگردد.
در نتیجه، تعبیر عرفی «مردِ زندگی» اگر به معنای مردی باشد که مسئولیت اقتصادی خانواده را بر عهده میگیرد، با عبارت صریح «وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ» در آیه ارتباط قابل توجهی دارد؛ اما خود آیه نشان میدهد که این مسئولیت اقتصادی تنها یک امتیاز نیست، بلکه بخشی از ساختار مسئولیت و قوامیت خانوادگی است.
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
قدم بعدی
آنقدر به ایران فشار بیارن که ایران کابلهای اینترنتی کف تنگه هرمز و خلیج فارس رو قطع کنه، حالا چرا؟
چون قراره از این به بعد اینترنت ماهوارهای آمریکا جای کابل اینترنتی جهان رو بگیره
.
قدم بعدی
آنقدر به ایران فشار بیارن که ایران کابلهای اینترنتی کف تنگه هرمز و خلیج فارس رو قطع کنه، حالا چرا؟
چون قراره از این به بعد اینترنت ماهوارهای آمریکا جای کابل اینترنتی جهان رو بگیره
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
یه خبر بدم جالبه، میگن رهبر کرهشمالی مرده و داستان ازین قراره که خونریزی مغزی کرده بردنش چین و اونجا مرده …
منتظر اخبار تکمیلی
.
یه خبر بدم جالبه، میگن رهبر کرهشمالی مرده و داستان ازین قراره که خونریزی مغزی کرده بردنش چین و اونجا مرده …
منتظر اخبار تکمیلی
.
Forwarded from قرآن
📓
آیا در قرآن برای زن و مرد متأهلِ مرتکب زنا، حکم سنگسار یا اعدام وجود دارد؟
اگر خداوند در قرآن مجازات زنا را مشخص کرده است، بر چه اساسی میتوان برای افراد متأهل مجازات دیگری تعیین کرد و آن را حکم خداوند دانست؟
پژوهش و بررسی:
۱. مجازات زنا در قرآن
خداوند در سورهٔ نور، آیهٔ ۲، مجازات زن زناکار و مرد زناکار را صد تازیانه بیان میکند؛ بدون آنکه در متن آیه میان متأهل و مجرد تفاوتی قائل شود. بنابراین، برای نسبت دادن مجازات جداگانهای مانند سنگسار یا اعدام به خداوند، باید مستند قرآنی آن ارائه شود؛ حکمی که در این آیه بیان نشده است، نمیتوان صرفاً با تکیه بر یک باور رایج به خداوند نسبت داد.
۲. سورهٔ نساء، آیات ۱۵ و ۱۶؛ نگهداری در خانه و توبه و اصلاح
خداوند در آیهٔ ۱۵ سورهٔ نساء، دربارهٔ زنانی که مرتکب فاحشه میشوند، پس از مطرح کردن شهادت چهار نفر، دستور میدهد آنان را در خانه نگه دارند تا مرگشان فرا رسد یا خداوند راهی برای آنان قرار دهد. این آیه از سنگسار یا اعدام سخن نمیگوید.
در آیهٔ ۱۶ نیز از آزار دو مرتکب فاحشه سخن گفته شده و سپس آمده است که اگر توبه کردند و اصلاح شدند، از آنان رویگردان شوید. بنابراین، این دو آیه نیز مستند صریحی برای مجازات سنگسار نیستند؛ هرچند برای تعیین ارتباط دقیق آنها با آیهٔ ۲ سورهٔ نور، باید پیوند آیات بررسی شود.
۳. اگر شوهر همسرش را به زنا متهم کند، اما شاهدی نداشته باشد، چه باید کرد؟
خداوند در سورهٔ نور، آیات ۶ تا ۹، دقیقاً دربارهٔ مردی سخن میگوید که همسر خود را متهم میکند، اما جز خودش شاهدی ندارد. برای این وضعیت، سوگندهای متقابل مقرر شده است. پس صرف ادعای شوهر، بهخودیخود مجوز محکوم کردن همسر نیست و باید روش بیانشده در آیات رعایت شود.
۴. آیا سابقهٔ تاریخی سنگسار، آن را به حکم خداوند تبدیل میکند؟
خیر. وجود یک رفتار در دوران پیش از اسلام، بهتنهایی ثابت نمیکند که آن رفتار هرگز منشأ دینی نداشته است؛ همانطور که رواج تاریخی آن نیز ثابت نمیکند که خداوند آن را مقرر کرده است. معیار نسبت دادن یک حکم به خداوند، ارائهٔ مستند معتبر آن است، نه صرفاً سابقهٔ تاریخی یا رواج یک باور.
۵. روش برخورد بر مبنای قرآن چیست؟
باید میان ارتکاب جرم، اتهام و اثبات آن تفاوت گذاشت؛ آیات مرتبط را کنار هم بررسی کرد؛ و از نسبت دادن حکمی که مستند روشن قرآنی ندارد به خداوند پرهیز کرد. سورهٔ نور، آیهٔ ۴، برای اتهامزنندگانی که چهار شاهد نمیآورند، مجازات تعیین میکند؛ آیات ۶ تا ۹ همان سوره نیز روش خاص رسیدگی به اتهام شوهر علیه همسر را بیان میکنند.
🔬 جمعبندی:
در قرآن، مجازات زنا در سورهٔ نور، آیهٔ ۲، صد تازیانه بیان شده است؛ در متن این آیه، برای افراد متأهل مجازات جداگانهای ذکر نشده و در آیات نساء ۱۵ و ۱۶ نیز حکم سنگسار یا اعدام نیامده است.
بنابراین، اگر کسی مدعی است که سنگسار فرد متأهلِ مرتکب زنا حکم خداوند است، باید مستند صریح قرآنی آن را نشان دهد. نمیتوان حکمی را که در قرآن بهصراحت بیان نشده است، صرفاً بر پایهٔ باورهای رایج به خداوند نسبت داد.
📚 ترجمهٔ آیات
نور، آیهٔ ۲: زن زناکار و مرد زناکار را، هر یک، صد تازیانه بزنید؛ و اگر به خدا و روز واپسین ایمان دارید، در اجرای دین خدا نسبت به آن دو دلسوزی شما را بازندارد؛ و باید گروهی از مؤمنان مجازات آن دو را مشاهده کنند.
نساء، آیهٔ ۱۵: و از زنان شما، کسانی که مرتکب فاحشه میشوند، چهار نفر از خودتان را بر آنان گواه بگیرید؛ پس اگر گواهی دادند، آنان را در خانهها نگه دارید تا مرگشان فرا رسد یا خداوند راهی برای آنان قرار دهد.
نساء، آیهٔ ۱۶: و آن دو نفر از شما که مرتکب آن میشوند، آزارشان دهید؛ پس اگر توبه کردند و اصلاح شدند، از آن دو رویگردان شوید؛ همانا خداوند بسیار توبهپذیر و مهربان است.
نور، آیهٔ ۴: و کسانی که زنان پاکدامن را متهم میکنند، سپس چهار شاهد نمیآورند، آنان را هشتاد تازیانه بزنید و هرگز گواهیشان را نپذیرید؛ و آنان همان نافرماناناند.
نور، آیات ۶ تا ۹: و کسانی که همسران خود را متهم میکنند و جز خودشان شاهدانی ندارند، گواهی هر یک از آنان چهار بار سوگند به خداست که از راستگویان است؛ و بار پنجم سوگند یاد کند که اگر از دروغگویان باشد، لعنت خدا بر او باد. و مجازات را از آن زن برمیدارد که چهار بار به خدا سوگند یاد کند که آن مرد از دروغگویان است؛ و بار پنجم سوگند یاد کند که اگر آن مرد از راستگویان باشد، خشم خدا بر او باد.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
آیا در قرآن برای زن و مرد متأهلِ مرتکب زنا، حکم سنگسار یا اعدام وجود دارد؟
اگر خداوند در قرآن مجازات زنا را مشخص کرده است، بر چه اساسی میتوان برای افراد متأهل مجازات دیگری تعیین کرد و آن را حکم خداوند دانست؟
پژوهش و بررسی:
۱. مجازات زنا در قرآن
خداوند در سورهٔ نور، آیهٔ ۲، مجازات زن زناکار و مرد زناکار را صد تازیانه بیان میکند؛ بدون آنکه در متن آیه میان متأهل و مجرد تفاوتی قائل شود. بنابراین، برای نسبت دادن مجازات جداگانهای مانند سنگسار یا اعدام به خداوند، باید مستند قرآنی آن ارائه شود؛ حکمی که در این آیه بیان نشده است، نمیتوان صرفاً با تکیه بر یک باور رایج به خداوند نسبت داد.
۲. سورهٔ نساء، آیات ۱۵ و ۱۶؛ نگهداری در خانه و توبه و اصلاح
خداوند در آیهٔ ۱۵ سورهٔ نساء، دربارهٔ زنانی که مرتکب فاحشه میشوند، پس از مطرح کردن شهادت چهار نفر، دستور میدهد آنان را در خانه نگه دارند تا مرگشان فرا رسد یا خداوند راهی برای آنان قرار دهد. این آیه از سنگسار یا اعدام سخن نمیگوید.
در آیهٔ ۱۶ نیز از آزار دو مرتکب فاحشه سخن گفته شده و سپس آمده است که اگر توبه کردند و اصلاح شدند، از آنان رویگردان شوید. بنابراین، این دو آیه نیز مستند صریحی برای مجازات سنگسار نیستند؛ هرچند برای تعیین ارتباط دقیق آنها با آیهٔ ۲ سورهٔ نور، باید پیوند آیات بررسی شود.
۳. اگر شوهر همسرش را به زنا متهم کند، اما شاهدی نداشته باشد، چه باید کرد؟
خداوند در سورهٔ نور، آیات ۶ تا ۹، دقیقاً دربارهٔ مردی سخن میگوید که همسر خود را متهم میکند، اما جز خودش شاهدی ندارد. برای این وضعیت، سوگندهای متقابل مقرر شده است. پس صرف ادعای شوهر، بهخودیخود مجوز محکوم کردن همسر نیست و باید روش بیانشده در آیات رعایت شود.
۴. آیا سابقهٔ تاریخی سنگسار، آن را به حکم خداوند تبدیل میکند؟
خیر. وجود یک رفتار در دوران پیش از اسلام، بهتنهایی ثابت نمیکند که آن رفتار هرگز منشأ دینی نداشته است؛ همانطور که رواج تاریخی آن نیز ثابت نمیکند که خداوند آن را مقرر کرده است. معیار نسبت دادن یک حکم به خداوند، ارائهٔ مستند معتبر آن است، نه صرفاً سابقهٔ تاریخی یا رواج یک باور.
۵. روش برخورد بر مبنای قرآن چیست؟
باید میان ارتکاب جرم، اتهام و اثبات آن تفاوت گذاشت؛ آیات مرتبط را کنار هم بررسی کرد؛ و از نسبت دادن حکمی که مستند روشن قرآنی ندارد به خداوند پرهیز کرد. سورهٔ نور، آیهٔ ۴، برای اتهامزنندگانی که چهار شاهد نمیآورند، مجازات تعیین میکند؛ آیات ۶ تا ۹ همان سوره نیز روش خاص رسیدگی به اتهام شوهر علیه همسر را بیان میکنند.
🔬 جمعبندی:
در قرآن، مجازات زنا در سورهٔ نور، آیهٔ ۲، صد تازیانه بیان شده است؛ در متن این آیه، برای افراد متأهل مجازات جداگانهای ذکر نشده و در آیات نساء ۱۵ و ۱۶ نیز حکم سنگسار یا اعدام نیامده است.
بنابراین، اگر کسی مدعی است که سنگسار فرد متأهلِ مرتکب زنا حکم خداوند است، باید مستند صریح قرآنی آن را نشان دهد. نمیتوان حکمی را که در قرآن بهصراحت بیان نشده است، صرفاً بر پایهٔ باورهای رایج به خداوند نسبت داد.
📚 ترجمهٔ آیات
نور، آیهٔ ۲: زن زناکار و مرد زناکار را، هر یک، صد تازیانه بزنید؛ و اگر به خدا و روز واپسین ایمان دارید، در اجرای دین خدا نسبت به آن دو دلسوزی شما را بازندارد؛ و باید گروهی از مؤمنان مجازات آن دو را مشاهده کنند.
نساء، آیهٔ ۱۵: و از زنان شما، کسانی که مرتکب فاحشه میشوند، چهار نفر از خودتان را بر آنان گواه بگیرید؛ پس اگر گواهی دادند، آنان را در خانهها نگه دارید تا مرگشان فرا رسد یا خداوند راهی برای آنان قرار دهد.
نساء، آیهٔ ۱۶: و آن دو نفر از شما که مرتکب آن میشوند، آزارشان دهید؛ پس اگر توبه کردند و اصلاح شدند، از آن دو رویگردان شوید؛ همانا خداوند بسیار توبهپذیر و مهربان است.
نور، آیهٔ ۴: و کسانی که زنان پاکدامن را متهم میکنند، سپس چهار شاهد نمیآورند، آنان را هشتاد تازیانه بزنید و هرگز گواهیشان را نپذیرید؛ و آنان همان نافرماناناند.
نور، آیات ۶ تا ۹: و کسانی که همسران خود را متهم میکنند و جز خودشان شاهدانی ندارند، گواهی هر یک از آنان چهار بار سوگند به خداست که از راستگویان است؛ و بار پنجم سوگند یاد کند که اگر از دروغگویان باشد، لعنت خدا بر او باد. و مجازات را از آن زن برمیدارد که چهار بار به خدا سوگند یاد کند که آن مرد از دروغگویان است؛ و بار پنجم سوگند یاد کند که اگر آن مرد از راستگویان باشد، خشم خدا بر او باد.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
ویدئو و تصویر روز
. یه عده فکر میکنن قطع کابلهای اینترنتی تو تنگه هرمز به خاطر مقابله با دشمنه نه برای اینکه که قطع شدن اینترنت رو توی خود ایران توجیح کنن… برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓ 𓄂𓆃 اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈 Join → @xtooon .
.
یه عده فکر میکنن قطع کابلهای اینترنتی تو تنگه هرمز به خاطر مقابله با دشمنه
.
یه عده فکر میکنن قطع کابلهای اینترنتی تو تنگه هرمز به خاطر مقابله با دشمنه
.
ویدئو و تصویر روز
یاشار سلطانی گفت ؛ به نظر میرسد سفره نفت ایران آن قدر جذاب است که سنتکام هم سر این سفره حاضر شده و فقط ما مردم از آن محروم ماندهایم
.
نظر شما درباره این صحبتهای یاشار سلطانی چیه؟
.
نظر شما درباره این صحبتهای یاشار سلطانی چیه؟
.
ویدئو و تصویر روز
جنگ جهانی دوم
.
دقیقا چرا جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد
.
دقیقا چرا جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد
.
Forwarded from قرآن
📓
آیا ازدواج مالکیت ایجاد میکند یا مسئولیت؟
اگر مرد پس از ازدواج مالک همسرش میشود، چرا خداوند به رسول اسلام فرمان میدهد به همسرانش بگوید: اگر زندگی دنیا را میخواهید، بیایید تا بهرهای به شما بدهم و شما را به نیکی رها کنم؟
اگر زن دارایی شوهر است، آیا مهریه بهای خرید اوست و مرد پس از ازدواج مالک بدن و اختیارش میشود؟ یا ازدواج پیوندی متقابل است که بهجای مالکیت، حقوق و مسئولیتهایی برای هر دو طرف ایجاد میکند؟
پژوهش و بررسی
۱. اختیار جدایی؛ نشانهای در برابر تصور مالکیت
خداوند در احزاب-۲۸ به رسول خود میفرماید:
«ای پیامبر! به همسرانت بگو: اگر زندگی دنیا و زینت آن را میخواهید، بیایید تا بهرهای به شما بدهم و شما را به نیکی رها کنم.»
در آیه بعد، یعنی احزاب-۲۹، راه دیگر را نیز بیان میکند: اگر خدا و رسول او و سرای آخرت را میخواهند، برای نیکوکارانشان پاداش بزرگی آماده است.
این آیات، دو انتخاب را پیش روی همسران رسول قرار میدهند. اگر زندگی دنیا را میخواستند، امکان جدایی همراه با بهرهمندشدن از مالی که رسول به آنان میداد مطرح بود؛ و اگر خدا و سرای آخرت را میخواستند، میتوانستند زندگی مشترک را ادامه دهند.
نکته مهم این است که خداوند به رسول فرمان میدهد با همسرانش سخن بگوید و در صورت انتخاب جدایی، آنان را به نیکی رها کند؛ نه اینکه آنان را همچون اموال خود در اختیار داشته باشد.
البته این آیات بهتنهایی تمام جزئیات حقوقی طلاق را بیان نمیکنند، اما همسر را بهعنوان دارایی و ملک شوهر معرفی نمیکنند. برعکس، از انتخابی سخن میگویند که باید با رفتار شایسته همراه باشد.
۲. مهریه؛ بهای خرید زن یا حق مالی او؟
خداوند در نساء-۴ میفرماید:
«و مهر زنان را به آنان بدهید؛ پس اگر با رضایت خاطر چیزی از آن را به شما بخشیدند، آن را گوارا و خوشایند بخورید.»
اگر مهریه بهای خرید زن و وسیله انتقال مالکیت او به مرد بود، چرا خداوند آن را حق خود زن معرفی میکند و دریافت بخشی از آن را به بخشش و رضایت او وابسته میسازد؟
مهریه تعهدی مالی در ازدواج است؛ اما پرداخت مال به یک انسان، بهخودیخود به معنای مالکشدن بر شخصیت، اراده و بدن او نیست. در این آیه نیز مهریه بهعنوان بهای مالکشدن زن معرفی نشده است.
۳. رفتار شایسته با همسر؛ مسئولیت بهجای تملک
خداوند در نساء-۱۹ میفرماید:
«با آنان به شایستگی زندگی کنید.»
در همین آیه، مردان از بهارثبردن اجباری زنان و تحت فشار قراردادن آنان برای بازپسگرفتن بخشی از اموالشان منع شدهاند.
این دستور، زن را انسانی میداند که باید با او به شایستگی رفتار شود؛ نه مالی که شوهر بتواند هرگونه که خواست با آن رفتار کند.
خداوند در روم-۲۱ نیز ازدواج را از نشانههای خود معرفی میکند و میگوید همسرانی آفریده تا انسانها در کنار آنان آرامش یابند و میانشان محبت و رحمت قرار دهد.
همچنین در بقره-۱۸۷ درباره زن و شوهر میفرماید:
«آنان لباس شما هستند و شما لباس آنان هستید.»
این تعبیر، رابطهای متقابل را بیان میکند. همانگونه که زن در برابر همسرش مسئولیتهایی دارد، مرد نیز مسئولیتهایی دارد؛ اما هیچیک صرفاً به دلیل ازدواج، مالک شخصیت و وجود دیگری نمیشود.
۴. آیا قرآن زن را دارایی شوهر معرفی میکند؟
آیه دیگری که برای بررسی این موضوع اهمیت دارد، نساء-۱۹ است؛ همان آیهای که مردان را از بهارثبردن اجباری زنان منع میکند. این منع نشان میدهد که وجود پیوند زناشویی نباید بهانهای برای رفتار مالکانه و سلب اختیار زن باشد.
همچنین در بقره-۲۲۹، خداوند درباره زندگی مشترک و پایاندادن به آن میفرماید:
«پس یا به شایستگی نگهداشتن یا به نیکی رهاکردن.»
این بیان، ادامه زندگی و جدایی را با معیار رفتار شایسته پیوند میدهد. رابطه زناشویی دارای حقوق و تعهدات است، اما این حقوق را نباید بدون دلیل به مالکیت بر انسان تبدیل کرد.
🔬 جمعبندی
آیات قرآن ازدواج را به معنای خریدن انسان یا مالکشدن بر بدن و اراده او معرفی نمیکنند. مهریه، حق مالی زن است؛ نه بهای خرید او. زندگی مشترک، پیوندی همراه با حقوق و مسئولیتهای متقابل است.
آیه ۲۸ سوره احزاب نکتهای مهم را روشن میکند: رسول اسلام مأمور میشود به همسرانش بگوید اگر زندگی دنیا را میخواهند، بهرهای به آنان بدهد و با نیکویی رهایشان کند. این بیان، همسر را همچون دارایی و ملک شوهر معرفی نمیکند.
ازدواج، انسان را به مالک شخص دیگری تبدیل نمیکند؛ بلکه رابطهای ایجاد میکند که باید در آن حقوق، تعهدات و رفتار شایسته رعایت شود.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
آیا ازدواج مالکیت ایجاد میکند یا مسئولیت؟
اگر مرد پس از ازدواج مالک همسرش میشود، چرا خداوند به رسول اسلام فرمان میدهد به همسرانش بگوید: اگر زندگی دنیا را میخواهید، بیایید تا بهرهای به شما بدهم و شما را به نیکی رها کنم؟
اگر زن دارایی شوهر است، آیا مهریه بهای خرید اوست و مرد پس از ازدواج مالک بدن و اختیارش میشود؟ یا ازدواج پیوندی متقابل است که بهجای مالکیت، حقوق و مسئولیتهایی برای هر دو طرف ایجاد میکند؟
پژوهش و بررسی
۱. اختیار جدایی؛ نشانهای در برابر تصور مالکیت
خداوند در احزاب-۲۸ به رسول خود میفرماید:
«ای پیامبر! به همسرانت بگو: اگر زندگی دنیا و زینت آن را میخواهید، بیایید تا بهرهای به شما بدهم و شما را به نیکی رها کنم.»
در آیه بعد، یعنی احزاب-۲۹، راه دیگر را نیز بیان میکند: اگر خدا و رسول او و سرای آخرت را میخواهند، برای نیکوکارانشان پاداش بزرگی آماده است.
این آیات، دو انتخاب را پیش روی همسران رسول قرار میدهند. اگر زندگی دنیا را میخواستند، امکان جدایی همراه با بهرهمندشدن از مالی که رسول به آنان میداد مطرح بود؛ و اگر خدا و سرای آخرت را میخواستند، میتوانستند زندگی مشترک را ادامه دهند.
نکته مهم این است که خداوند به رسول فرمان میدهد با همسرانش سخن بگوید و در صورت انتخاب جدایی، آنان را به نیکی رها کند؛ نه اینکه آنان را همچون اموال خود در اختیار داشته باشد.
البته این آیات بهتنهایی تمام جزئیات حقوقی طلاق را بیان نمیکنند، اما همسر را بهعنوان دارایی و ملک شوهر معرفی نمیکنند. برعکس، از انتخابی سخن میگویند که باید با رفتار شایسته همراه باشد.
۲. مهریه؛ بهای خرید زن یا حق مالی او؟
خداوند در نساء-۴ میفرماید:
«و مهر زنان را به آنان بدهید؛ پس اگر با رضایت خاطر چیزی از آن را به شما بخشیدند، آن را گوارا و خوشایند بخورید.»
اگر مهریه بهای خرید زن و وسیله انتقال مالکیت او به مرد بود، چرا خداوند آن را حق خود زن معرفی میکند و دریافت بخشی از آن را به بخشش و رضایت او وابسته میسازد؟
مهریه تعهدی مالی در ازدواج است؛ اما پرداخت مال به یک انسان، بهخودیخود به معنای مالکشدن بر شخصیت، اراده و بدن او نیست. در این آیه نیز مهریه بهعنوان بهای مالکشدن زن معرفی نشده است.
۳. رفتار شایسته با همسر؛ مسئولیت بهجای تملک
خداوند در نساء-۱۹ میفرماید:
«با آنان به شایستگی زندگی کنید.»
در همین آیه، مردان از بهارثبردن اجباری زنان و تحت فشار قراردادن آنان برای بازپسگرفتن بخشی از اموالشان منع شدهاند.
این دستور، زن را انسانی میداند که باید با او به شایستگی رفتار شود؛ نه مالی که شوهر بتواند هرگونه که خواست با آن رفتار کند.
خداوند در روم-۲۱ نیز ازدواج را از نشانههای خود معرفی میکند و میگوید همسرانی آفریده تا انسانها در کنار آنان آرامش یابند و میانشان محبت و رحمت قرار دهد.
همچنین در بقره-۱۸۷ درباره زن و شوهر میفرماید:
«آنان لباس شما هستند و شما لباس آنان هستید.»
این تعبیر، رابطهای متقابل را بیان میکند. همانگونه که زن در برابر همسرش مسئولیتهایی دارد، مرد نیز مسئولیتهایی دارد؛ اما هیچیک صرفاً به دلیل ازدواج، مالک شخصیت و وجود دیگری نمیشود.
۴. آیا قرآن زن را دارایی شوهر معرفی میکند؟
آیه دیگری که برای بررسی این موضوع اهمیت دارد، نساء-۱۹ است؛ همان آیهای که مردان را از بهارثبردن اجباری زنان منع میکند. این منع نشان میدهد که وجود پیوند زناشویی نباید بهانهای برای رفتار مالکانه و سلب اختیار زن باشد.
همچنین در بقره-۲۲۹، خداوند درباره زندگی مشترک و پایاندادن به آن میفرماید:
«پس یا به شایستگی نگهداشتن یا به نیکی رهاکردن.»
این بیان، ادامه زندگی و جدایی را با معیار رفتار شایسته پیوند میدهد. رابطه زناشویی دارای حقوق و تعهدات است، اما این حقوق را نباید بدون دلیل به مالکیت بر انسان تبدیل کرد.
🔬 جمعبندی
آیات قرآن ازدواج را به معنای خریدن انسان یا مالکشدن بر بدن و اراده او معرفی نمیکنند. مهریه، حق مالی زن است؛ نه بهای خرید او. زندگی مشترک، پیوندی همراه با حقوق و مسئولیتهای متقابل است.
آیه ۲۸ سوره احزاب نکتهای مهم را روشن میکند: رسول اسلام مأمور میشود به همسرانش بگوید اگر زندگی دنیا را میخواهند، بهرهای به آنان بدهد و با نیکویی رهایشان کند. این بیان، همسر را همچون دارایی و ملک شوهر معرفی نمیکند.
ازدواج، انسان را به مالک شخص دیگری تبدیل نمیکند؛ بلکه رابطهای ایجاد میکند که باید در آن حقوق، تعهدات و رفتار شایسته رعایت شود.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
این پارادوکس رو کسی میتونه حل کنه؟
«من که میگم: نه قبلاً و نه در حال حاضر دوست دختر ندارم، منظورم این نیست که دختر دوست ندارم! اتفاقاً دختر خیلی دوست دارم.
امروز هم با دوست دخترم رفتیم بیرون؛ از صبح تا همین حالا با هم بودیم و تازه از همین امروز رابطه و ارتباطاتمون جدیتر شده.
اولش کمی نگران بودم، ولی هرچی بیشتر باهاش وقت گذروندم، بیشتر مطمئن شدم که مرد خوبیه و میتونه انتخاب مناسبی باشه.
بااینحال، هرچی بقیه میگن، بالاخره خود تو هم شاید دوست دختر داشتی که دختر خوبی باشه، ولی من باز هم میگم: من هنوز هم دوست دختر ندارم!»
.
این پارادوکس رو کسی میتونه حل کنه؟
«من که میگم: نه قبلاً و نه در حال حاضر دوست دختر ندارم، منظورم این نیست که دختر دوست ندارم! اتفاقاً دختر خیلی دوست دارم.
امروز هم با دوست دخترم رفتیم بیرون؛ از صبح تا همین حالا با هم بودیم و تازه از همین امروز رابطه و ارتباطاتمون جدیتر شده.
اولش کمی نگران بودم، ولی هرچی بیشتر باهاش وقت گذروندم، بیشتر مطمئن شدم که مرد خوبیه و میتونه انتخاب مناسبی باشه.
بااینحال، هرچی بقیه میگن، بالاخره خود تو هم شاید دوست دختر داشتی که دختر خوبی باشه، ولی من باز هم میگم: من هنوز هم دوست دختر ندارم!»
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
این پارادوکس رو کسی میتونه حل کنه؟
«من که میگم: نه قبلاً و نه در حال حاضر دوست دختر ندارم، منظورم این نیست که دختر دوست ندارم! اتفاقاً دختر خیلی دوست دارم.
امروز هم با دوست دخترم رفتیم بیرون؛ از صبح تا همین حالا با هم بودیم و تازه از همین امروز رابطه و ارتباطاتمون جدیتر شده.
اولش کمی نگران بودم، ولی هرچی بیشتر باهاش وقت گذروندم، بیشتر مطمئن شدم که مرد خوبیه و میتونه انتخاب مناسبی باشه.
بااینحال، هرچی بقیه بگن، بالاخره خود شما هم شاید دوست دختر داشتی که دختر خوبی باشه، ولی من باز هم میگم: من هنوز هم دوست دختر ندارم!»
.
این پارادوکس رو کسی میتونه حل کنه؟
«من که میگم: نه قبلاً و نه در حال حاضر دوست دختر ندارم، منظورم این نیست که دختر دوست ندارم! اتفاقاً دختر خیلی دوست دارم.
امروز هم با دوست دخترم رفتیم بیرون؛ از صبح تا همین حالا با هم بودیم و تازه از همین امروز رابطه و ارتباطاتمون جدیتر شده.
اولش کمی نگران بودم، ولی هرچی بیشتر باهاش وقت گذروندم، بیشتر مطمئن شدم که مرد خوبیه و میتونه انتخاب مناسبی باشه.
بااینحال، هرچی بقیه بگن، بالاخره خود شما هم شاید دوست دختر داشتی که دختر خوبی باشه، ولی من باز هم میگم: من هنوز هم دوست دختر ندارم!»
.
Forwarded from قرآن
قرآن
📓 برداشت شما هم از این آیه از قرآن مثل همین هموطن هست؟ عضویت در گروه و بیان دیدگاه 📓 @qoran_alive .
📓
خانههای رسول در قرآن؛ اطعام، آرامش خانواده و پرهیز از سوءاستفاده از حضور نزد رسول
خداوند در قرآن، فضای خانههای رسول را چگونه برای ما ترسیم میکند؟ وقتی از خانههای رسول سخن میگوید، چه تصویری از زندگی او، اطعام مردم، حضور دیگران و حفظ آرامش خانه ارائه میدهد؟ آیا آنچه در این گزارش برجسته شده، برگزاری مراسم و تجمعهای مذهبی است یا خانهای که رسول در آن زندگی میکند، مردم را اطعام میکند و در عین حال باید حریم و آسایش او و خانوادهاش رعایت شود؟
پژوهش و بررسی
۱. خانههای رسول؛ محل زندگی و اطعام، همراه با رعایت حریم
خداوند در قرآن، تصویری از خانههای رسول ارائه میکند که در آن، مردم برای صرف غذا به خانه دعوت میشوند؛ اما ورود و حضور آنان بدون قاعده نیست:
«لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ»
یعنی به خانههای رسول وارد نشوید، مگر آنکه برای صرف غذا به شما اجازه داده شود؛ در حالی که منتظر آمادهشدن آن نباشید. (احزاب-۵۳)
از این بیان میتوان دریافت که اطعام مردم در خانهٔ رسول، بخشی از موقعیتی بوده که خداوند دربارهٔ آن سخن گفته است. در عین حال، این اطعام به معنای کنار گذاشتن حریم خانه یا آزاد بودن حضور مردم نیست. ورود با اجازه انجام میشود و مهمان نباید پیش از دعوت، در انتظار آمادهشدن غذا بماند.
در این گزارش، خانه همچنان حریم زندگی رسول و خانوادهٔ اوست؛ اطعام مردم در آن صورت میگیرد، اما این کار نباید بهانهای برای نادیده گرفتن حدود حضور یا تحمیل خواستههای مهمانان شود.
۲. فضای خانه؛ اطعام بدون ماندن طولانی و آزاردهنده
خداوند پس از بیان چگونگی ورود، دربارهٔ وضعیت خانه پس از صرف غذا میفرماید:
«فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ»
یعنی هنگامی که غذا خوردید، پراکنده شوید و برای گفتوگو در خانه نمانید؛ زیرا این کار رسول را آزار میداد. (احزاب-۵۳)
این بخش، حالوهوای خانه را روشنتر میکند: مردم برای غذا حضور مییافتند، اما قرار نبود پس از پایان اطعام، با ماندن و گفتوگوهای طولانی، فضای زندگی رسول را اشغال کنند. خداوند حتی آزار ناشی از چنین ماندنی را یادآوری میکند.
در نتیجه، اطعام رسول نباید به فرصتی برای تحمیل حضور طولانی تبدیل میشد. مهمان باید بداند که پذیرایی صاحبخانه، حق او برای تصرف در وقت و فضای زندگی میزبان ایجاد نمیکند.
این الگو برای ما نیز روشن است: اگر کسی به دیگران غذا میدهد یا از آنان پذیرایی میکند، نباید از این رفتار نیک برای ایجاد توقع، الزام به حضور طولانی یا تحمیل برنامههای دیگر استفاده شود. در مقابل، کسانی که از اطعام بهرهمند میشوند نیز نباید از آن سوءاستفاده کنند و آسایش صاحبخانه را نادیده بگیرند.
۳. خانههای رسول؛ زندگی خانوادگی، نه حاشیهسازی پیرامون اطعام
در آیهٔ احزاب-۵۳، خداوند دربارهٔ خانههای رسول، از اجازهٔ ورود، دعوت برای غذا، پایان صرف غذا و ترک خانه سخن میگوید. محور این گزارش، چگونگی حضور مردم در خانه و جلوگیری از آزار رسول است.
در این تصویر، اطعام بهخودیخود به معنای برگزاری مراسم مذهبی یا ایجاد تجمعهای پیوسته نیست. خداوند در این آیه، خانههای رسول را بهعنوان مراکز برگزاری مراسم مذهبی معرفی نمیکند؛ بلکه آداب حضور در آنها و ضرورت رعایت آسایش رسول را بیان میکند.
بنابراین، باید میان اطعام مردم و افزودن برنامهها و تشریفاتی که در این آیه بیان نشدهاند تفاوت گذاشت. اطعام میتواند رفتاری نیک و انسانی باشد، اما نباید آن را بهانهای برای ایجاد حاشیه، توقعات تازه یا نسبت دادن شیوههای خاص مراسم به خداوند قرار داد.
اگر قرار است از رفتار گزارششده در این آیه الگوبرداری کنیم، آنچه بهروشنی در اختیار داریم، اطعام همراه با رعایت حریم خانه، محدود بودن حضور به شرایط دعوت و خروج پس از پایان غذاست.
۴. رعایت آسایش رسول، خانواده و همسایگان
خداوند علت دستور به ترک خانه را صریح بیان میکند:
«إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ»
یعنی این رفتار شما رسول را آزار میداد. (احزاب-۵۳)
این جمله نشان میدهد که خداوند در گزارش خود، آسایش رسول را موضوعی مهم میداند. اطعام مردم نباید موجب شود زندگی شخصی او تحت فشار حضور طولانی مهمانان قرار گیرد.
خانهٔ رسول محل زندگی او و خانوادهاش بود؛ بنابراین، رعایت حریم آن با احترام به آرامش اهل خانه همراه است. همچنین، اگر رفتوآمدها و تجمعها موجب سروصدا یا ازدحام در اطراف خانه شوند، آسایش همسایگان نیز ممکن است آسیب ببیند. هرچند آیه مستقیماً از همسایگان نام نمیبرد، رعایت حق آنان نیز از اصول مهم رفتار اجتماعی است.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
خانههای رسول در قرآن؛ اطعام، آرامش خانواده و پرهیز از سوءاستفاده از حضور نزد رسول
خداوند در قرآن، فضای خانههای رسول را چگونه برای ما ترسیم میکند؟ وقتی از خانههای رسول سخن میگوید، چه تصویری از زندگی او، اطعام مردم، حضور دیگران و حفظ آرامش خانه ارائه میدهد؟ آیا آنچه در این گزارش برجسته شده، برگزاری مراسم و تجمعهای مذهبی است یا خانهای که رسول در آن زندگی میکند، مردم را اطعام میکند و در عین حال باید حریم و آسایش او و خانوادهاش رعایت شود؟
پژوهش و بررسی
۱. خانههای رسول؛ محل زندگی و اطعام، همراه با رعایت حریم
خداوند در قرآن، تصویری از خانههای رسول ارائه میکند که در آن، مردم برای صرف غذا به خانه دعوت میشوند؛ اما ورود و حضور آنان بدون قاعده نیست:
«لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ»
یعنی به خانههای رسول وارد نشوید، مگر آنکه برای صرف غذا به شما اجازه داده شود؛ در حالی که منتظر آمادهشدن آن نباشید. (احزاب-۵۳)
از این بیان میتوان دریافت که اطعام مردم در خانهٔ رسول، بخشی از موقعیتی بوده که خداوند دربارهٔ آن سخن گفته است. در عین حال، این اطعام به معنای کنار گذاشتن حریم خانه یا آزاد بودن حضور مردم نیست. ورود با اجازه انجام میشود و مهمان نباید پیش از دعوت، در انتظار آمادهشدن غذا بماند.
در این گزارش، خانه همچنان حریم زندگی رسول و خانوادهٔ اوست؛ اطعام مردم در آن صورت میگیرد، اما این کار نباید بهانهای برای نادیده گرفتن حدود حضور یا تحمیل خواستههای مهمانان شود.
۲. فضای خانه؛ اطعام بدون ماندن طولانی و آزاردهنده
خداوند پس از بیان چگونگی ورود، دربارهٔ وضعیت خانه پس از صرف غذا میفرماید:
«فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ»
یعنی هنگامی که غذا خوردید، پراکنده شوید و برای گفتوگو در خانه نمانید؛ زیرا این کار رسول را آزار میداد. (احزاب-۵۳)
این بخش، حالوهوای خانه را روشنتر میکند: مردم برای غذا حضور مییافتند، اما قرار نبود پس از پایان اطعام، با ماندن و گفتوگوهای طولانی، فضای زندگی رسول را اشغال کنند. خداوند حتی آزار ناشی از چنین ماندنی را یادآوری میکند.
در نتیجه، اطعام رسول نباید به فرصتی برای تحمیل حضور طولانی تبدیل میشد. مهمان باید بداند که پذیرایی صاحبخانه، حق او برای تصرف در وقت و فضای زندگی میزبان ایجاد نمیکند.
این الگو برای ما نیز روشن است: اگر کسی به دیگران غذا میدهد یا از آنان پذیرایی میکند، نباید از این رفتار نیک برای ایجاد توقع، الزام به حضور طولانی یا تحمیل برنامههای دیگر استفاده شود. در مقابل، کسانی که از اطعام بهرهمند میشوند نیز نباید از آن سوءاستفاده کنند و آسایش صاحبخانه را نادیده بگیرند.
۳. خانههای رسول؛ زندگی خانوادگی، نه حاشیهسازی پیرامون اطعام
در آیهٔ احزاب-۵۳، خداوند دربارهٔ خانههای رسول، از اجازهٔ ورود، دعوت برای غذا، پایان صرف غذا و ترک خانه سخن میگوید. محور این گزارش، چگونگی حضور مردم در خانه و جلوگیری از آزار رسول است.
در این تصویر، اطعام بهخودیخود به معنای برگزاری مراسم مذهبی یا ایجاد تجمعهای پیوسته نیست. خداوند در این آیه، خانههای رسول را بهعنوان مراکز برگزاری مراسم مذهبی معرفی نمیکند؛ بلکه آداب حضور در آنها و ضرورت رعایت آسایش رسول را بیان میکند.
بنابراین، باید میان اطعام مردم و افزودن برنامهها و تشریفاتی که در این آیه بیان نشدهاند تفاوت گذاشت. اطعام میتواند رفتاری نیک و انسانی باشد، اما نباید آن را بهانهای برای ایجاد حاشیه، توقعات تازه یا نسبت دادن شیوههای خاص مراسم به خداوند قرار داد.
اگر قرار است از رفتار گزارششده در این آیه الگوبرداری کنیم، آنچه بهروشنی در اختیار داریم، اطعام همراه با رعایت حریم خانه، محدود بودن حضور به شرایط دعوت و خروج پس از پایان غذاست.
۴. رعایت آسایش رسول، خانواده و همسایگان
خداوند علت دستور به ترک خانه را صریح بیان میکند:
«إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ»
یعنی این رفتار شما رسول را آزار میداد. (احزاب-۵۳)
این جمله نشان میدهد که خداوند در گزارش خود، آسایش رسول را موضوعی مهم میداند. اطعام مردم نباید موجب شود زندگی شخصی او تحت فشار حضور طولانی مهمانان قرار گیرد.
خانهٔ رسول محل زندگی او و خانوادهاش بود؛ بنابراین، رعایت حریم آن با احترام به آرامش اهل خانه همراه است. همچنین، اگر رفتوآمدها و تجمعها موجب سروصدا یا ازدحام در اطراف خانه شوند، آسایش همسایگان نیز ممکن است آسیب ببیند. هرچند آیه مستقیماً از همسایگان نام نمیبرد، رعایت حق آنان نیز از اصول مهم رفتار اجتماعی است.
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
.
خلاصهی وضعیت مردم ایران
از جلو نظام، از عقب ترامپ
.
خلاصهی وضعیت مردم ایران
از جلو نظام، از عقب ترامپ
.