گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست که را نام کنی؟

هرچی بیشتر میگذره بیشتر به این نتیجه میرسم که خستگیم ته نداره و اگه داره من خسته‌تر از اونیم که تهشو پیدا کنم.

جرم کسی نیست خودم خواستم.

از یجا به بعد حرف زدن دیگه فایده نداره فقط باید نگاه کرد.

از کنار لذت‌های زودگذر به راحتی نگذرید.