کاش بعد مرگم اینجا بدنیا نیام.

صداهای تو مغزم خفه‌شن زندگیم تا حد زیادی ایده‌آل میشه.

به پارسال این موقع فکر میکنم میبینم چقدر احمق بودم که روز تولدم ناراحت بودم و امیدوارم سال بعد بخاطر این حجم از خوشحالی امروز خودمو سرزنش نکنم :)))

‏هجونجور که رو دردم قلب کشیدم ،
همونجور رو اشکم چشم کشیدم ...

کاش واقعا یه نفس بیشتر فاصلمون نبود.

آدم با همه‌ی اجتماعی بودنش نیاز داره بره یه کنجی دور از آدما تو تنهایی آروم بگیره...

لعنت به دردی که ماند بعد از تو.

عشق تو به غم‌هایش نمیرزید.

دنیا غم شد مگر تو چند نفر بودی؟

منی که حتی از خودم به تو پناه میبرم