آکواریس، یادته دوستت رو چطوری رها کردی؟ اون هنوزم بهت فکر می‌کنه و هنوز هم منتظره تا دوباره باهاش صحبت کنی.

تورس، حتی دوست‌هات هم قدر تو رو نمی‌دونن و آره مثل همیشه اول از همه از دوست‌هات ضربه می‌خوری.

کپریکورن، نه اون فکری که توی سرته اصلا درست نیست.

لئو، به خودت بیا مثلا لئویی‌ها.

بوس ویرگو هم‌ یادتون نره

کنسر، گاهی اوقات لازمه بین منطق و احساساتت، دومی رو انتخاب کنی.

ویرگو، دوست‌هات اینهمه کار برات انجام دادن و تا تونستن کنارت بودن بعد تو می‌گی کار خاصی نکردن؟

پایسیز، اصلا یادته چه چیزهایی یا چه آدم‌هایی خوشحالت می‌کردن؟

جمنای، چی باعث شده انقدر خودت رو دستِ کم بگیری؟

اریس، یکم باهاش بد حرف زدی.

آکواریس، لبخندت قشنگ‌ترین چیزیه که دنیا به خودش دیده.

کپریکورن، اتفاقا خیلی پیشرفت کردی و؟ ادامه بده.

لیبرا، شاید گاهی اوقات لازم باشه که پاتوقت یعنی اون کافه رو عوض کنی و همون آیس‌کافی همیشگیت رو یک‌جای جدید بخوری ( من راجع به کافه صحبت نمی‌کنم ).

( منظور اینه که با دید جدید به اون موضوع نگاه کن ).

پایسیز، یعنی جدی مشکلی نداری اگر به زور بخوای نگهش داری؟ حتی اگر عشقش واقعی نباشه؟

سجتریس، اگر بهت اعتراف کردن جدی نگیرشون.

لئو، هرکسی لیاقت توجه و محبت‌هات رو نداره پس حواست باشه به کی میدیشون.

جمنای، اگر بهت راه‌کار دادن و به‌نظرت عاقلانه بود اشکالی نداره اگر گاهی به حرف بقیه هم گوش کنی.