این پیام پر از حسِ صداقت و عشق و نور بود. مچکرم که وجود داری و مچکرم که لایق دریافتِ این متن بودم. آرزو میکنم ۱۰۰۰۰ برابر حس خوب و عشق بهت برگرده و یادت نره چقدر انسانِ دوست داشتنی و شیرینی هستی. ممنونم 🌷🫶🏻.

راستش کلمه ی امید من رو یادِ سانگ ژی میندازه. اینکه چطور با تمامِ غمی که داشت برای دانشگاه تلاش کرد. درس خوندن برای دختری به شیطونیِ سانگ ژی سخت بود چون باعث میشد قید خیلی از بازیگوشی ها و خوش گذرونی هاش رو بزنه. از اینکه به خودش باور داشت خوشم میاد. از اینکه تونست انجامش بده خوشم میاد. از اینکه هم زیبا بود هم باهوش خوشم میاد.

از هایلایترِ زرد خوشم میاد.
از روشنایی خوشم میاد.
از ایمنی خوشم میاد.
از بکگراند های بامزه خوشم میاد.
هر چیزی که من رو یادِ تابستون میندازه.
از زندگی کردن خوشم میاد.

لطفا موقع حل ریاضی فکر نکن مریم میرزاخانی هستی. سوسکم نیستی. اون چشاتو وا کن.

خودکار و هایلایتر و آزمون جامع و کنکور و کتاب زیست و همایش و هر کوفتی که داری رو بذار وسط. خودت رو جمع کن. بشین پشت میزت. خانومای خوشگل باید درس بخونن!

کنکور، کنکور رو نجات میده!

کنکور بزن. کنکور تحلیل کن. تورق سریع داشته باش. ناامید نشو. هرکی یه چیز بیشتر از تو بلده، یه تست بیشتر زده. این چند روز معجزه میکنن. به خودت باور داشته باش. به کنکور باور داشته باش. به اینکه میتونی نشون بدی یه درد کشیده چطور میتونه معجزه کنه. به دعاهای مامان باور داشته باش. به اینکه کسی خستگیت رو یادش نمی مونه اما درصد های کارنامت رو چرا. یادت باشه جادویی بودن تو خونته. تو میتونی نجات بدی و نجات پیدا کنی، بادت رفته؟ کنکور بزن.

کنکور تو رو نجات میده.

زهرا خوشگل ترین دختریه که تو زندگیم دیدم. مژه هاش چشاش لباش صداش از کل زندگیم خوشگل ترن. باربی اگه آدم بود میشد زهرا. Boy's dream girl یعنی زهرا. تنها دختری که براش گریه میکنم. کاش پسر بودم. چشماش سگ داره. همه رو واسش قربونی میکنم.

اون کله منه بچه ها

درس حالت رو خوب میکنه. درس همه چیز رو درست میکنه. درس آرومت میکنه. درس فراریت میده. درس رو انتخاب کن. دوباره و دوباره.

یادت باشه ویدیو هایی که سیو کردی ببینی. یادت باشه فایل هایی که ذخیره میکنی بخونی. یادت باشه نوت های یادآوری رو الکی ننوشتی. یادت باشه مامان منتظره. یادت باشه باید خودت رو جمع و جور کنی. یادت باشه هنوز حداقل یه کنکور و آزمون جامع هست که باید بزنی. یادت باشه فرمول ها رو مدام نگاه کنی. یادت باشه تلاش کردی حتی اگه فکر میکنی کافی نیستی. خودت رو یادت نره.

با این روحیه‌ای که تو داری، گیرم پزشک شدی می‌خوای بگی بیمار داره می‌میره ولش کن؟ فاتحه؟ بریم بیمار بعدی!؟ یا بلند می‌شی‌ همه رو ردیف میکنی، cpr انجام میدی تا آخرین لحظه که دنده‌های طرف می‌شکنه‌ تلاش میکنی تا به زندگی برش گردونی؟ بنظرت زندگی الانت هم شبیه چندساله آینده‌ات نیست؟