احتمالا سطح دو شهریور باز شه

من تو بهشتم :)

از بهشت سلام :))

ماهِ بنی هاشم

ماهِ من،
ماهِ زیبای من،
چگونه تاب بیاورم که فردا شب، دیگر گنبدت را نبینم؟
چگونه دور شوم از تو و دیگر نفس نکشم در کرب‌وبلایت؟

عملدارِ حسین،
سقای ادب،
رشیدِ مادر،
چگونه بروم و دیگر برایت اشک نریزم؟
تو بگو به من... چگونه؟ چگونه بروم؟

تصور کن، بالاخره بعد از مدت‌ها سختی، اضطراب، افسردگی، خستگی، کلافگی یه جایی رو پیدا کردی که توش به هیچی فکر نمی‌کنی...

یه جایی که وقتی نفس می‌کشی فقط داری نفس می‌‌کشی،
وقتی پلک می‌زنی، فقط داری پلک می‌زنی،
وقتی اشک میریزی فقط داری اشک می‌ریزی،
همه‌چیز همون لحظه‌ست.
ذهنت خالیه. خیلی خالی.
و قلبت؟ پر از نور. پر از عشق. پر از شعف.

حالا قراره از این‌جا بری. به زور ببرنت. باید برگردی. برگردی به همون‌جایی که فرار کردی ازش اومدی.

چه حالی بهت دست می‌ده؟
من دقیقا همون‌طوری‌ام.
دوست ندارم برم.
ولی محکومم به رفتن...

و من مطمئنم اگه مشهد امام رضا رو نداشتم، قطعا می‌مردم.
فقط دارم خودم رو آروم می‌کنم که عیب نداره، برمی‌گردی میری پیش امام رضا مهلا. ناراحت نباش.

هوا یه جوری گرمه که دیگه گوشی‌ها دارن از کار میفتن🦦

سلام و عرض ادب✨
این‌جانب از بهشت خویش بازگشت
و قرار است در برزخ به ادامه‌ی زندگی خود بپردازد.

برنامه‌هایی که دارم برای هفته‌ی آینده این‌هاست:

۱. گذاشتن فصل جدید نارسیوس.

۲. ضبط قسمت ۳ از فایل‌های کالبدشکافی.

۳‌. ضبط یک فایل راجع به شخصیت‌های خودشیفته‌ و رابطه‌شون با اعتیاد (شاید راجع به موضوع نظرم عوض شه و تغییر بدم)

این مدت اصلا فرصت نداشتم پیام‌هاتون رو جواب بدم، از فردا حتما پیام‌ها رو نگاه می‌کنم و پاسخ می‌دم🤍🌱

برای قسمت سوم، احتمالا یا شروع بوف کور رو کالبدشکافی کنیم، یا سایه‌های میان ما.

فعلا نظری ندارم کدوم-

جفتشون شروع‌های جالبی دارن.

امروز دیدم که او مقابل چشمانم مرد.
ناراحت شدم؟ البته.
اما باید پذیرفت که همه‌ی انسان‌ها روزی می‌میرند.
برخی به دست خدایشان، و برخی دیگر به دست من.

صفحه‌ی ۷۱

چرا جدیدا نیستی؟

این هفته‌ی اخیر اتفاقات عجیبی افتاد.
من نمی‌دونم چرا هروقت از کربلا برمی‌گردم یهو زندگی تصمیم می‌گیره روی دیگه‌ی خودش رو بهم نشون بده.

این‌طوریه که: خیلی بهت خوش گذشته، نه؟
دارم برات. بشین و تماشا کن.

و بعد سیلی از اتفاقات عجیب و وحشتناک رو می‌فرسته به سمتم.

اما یک اتفاق خوب هم افتاد-
بالاخره آزمون عملی رانندگی رو قبول شدم :)))
ما بهش می‌گیم آزمون افسر.

صبح روز آزمون که بیدار شدم
با اعتماد به نفس کامل رفتم که رد بشم.
یعنی گفتم اصلا نمیخوام دیگه قبول شم.
ناامیدی مطلق✨
و رفتم و در آرامش کامل همه‌چیز رو درست انجام دادم🙂😂

سری‌های قبل، می‌رفتم که حتما قبول بشم، برای همین استرس می‌گرفتم و گند می‌زدم.