مکن از کینه‌ی کس سینه پُرسوز
که خود در سوختن مانی شب و روز

حریصی را مَکُن بر خویشتن، چیر
که جانِ پاکِ تو گردد ز تن سیر

دروغ و کژ مگو از هیچ راهی
که نَبْوَد زین بَتَر هرگز گناهی

حَسَد گر بر نهادت چیر گردد
دلت از زندگانی سیر گردد

چو کاری را بخواهی کرد ناکام
ببین تا بر چه سان دارد سرانجام

اگر خواهی که یک همدم گُزینی
خردمندی گُزین تا غم نبینی

به صد نااهل در شو در زمانه
که تا اهلی بیابی در میانه

کسی را امتحان ناکرده صد بار
مگردانش برِ خود صاحب‌اسرار

مگردان هیچ احمق را گرامی
که احمق در غلط افتد ز خامی

مگو هرگز به پیشِ ابلهان، راز
مده هرگز جوابِ احمقان، باز


«اسرارنامه - عطار نیشابوری»


Worldscope Subscribe