اميدم را مكير از من خدايا خدايا خدايا دل تنك مرا مشكن خدايا خدايا خدايا من دور از آشيانم سر به آسمانم بي
نصيب وخسته
ماندم جدا زياران از بلاي طوفان بال من شكسته
اميدم را مكير از من خدايا خدايا خدايا دل تنك مرا مشكن خدايا خدايا خدايا از حريم دلم رفته رنك هوس روز و شب به كه كويم در درون قفس آه در درون قفس
وه كه دست قضا بسته بال مرا روز و شب ز كلويم ناله خيزد و بس آه ناله خيزد و بس
ميزنم فرياد هرجه باداباد واي از اين طوفان واي از اين بيداد
آه واي از اين بيداد
ميزنم فرياد هرجه باداباد واي از اين طوفان واي از اين بيداد
آه واي از اين بيداد
اميدم را مكير از من خدايا خدايا خدايا دل تنك مرا مشكن خدايا خدايا خدايا من دور از آشيانم سر به آسمانم بي نصيب و خسته
ماندم جدا زياران از بلاي طوفان بال من شكسته
از حريم دلم رفته رنك هوس درد خود به كه كويم در درون قفس آه در درون قفس
وه كه دست قضا بسته بال مرا روز و شب ز كلويم ناله خيزد و بس آه ناله خيزد و بس
ميزنم فرياد هرجه باداباد واي از اين طوفان واي از اين بيداد
آه واي از اين بيداد
واي از اين بيداد آه واي از اين بيداد

Worldscope Subscribe

بزن باران بهاران فصل خون است بزن باران كه صحرا لاله كون است بزن باران كه به جشمان ياران جهان تاريك و دريا واركون است بزن باران كه به جشمان ياران جهان تاريك و دريا واركون است بزن باران بهاران فصل خون است بزن باران كه صحرا لاله كون است بزن باران كه دين را دام كردند شكار خلق وصيد خام كردند
بزن باران خدا بازيجه اى شد كه با آن كسب ننك ونام كردند بزن باران به نام هرجه خوبيست به زير آوار، كاه پايكوبى است مزارع تشنه جوباران پر از سنك
بزن باران كه وقت لايروبى ست بزن باران بهاران فصل خون است بزن باران كه صحرا لاله كون است بزن باران وشادى بخش جان را بباران شوق و شيرين كن زمان را به بام غرقه درخون ديارم
به يا كن برجم رنكين كمان را بزن باران كه بى صبرند ياران نمان خاموش كريان شو بباران
بزن باران بشوى آلودكى را
زدامان بلند روزكاران
بزن باران بهاران فصل خون است بزن باران كه صحرا لاله كون است بزن باران كه دين را دام كردند شكار خلق وصيد خام كردند
بزن باران خدا بازيجه اى شد كه با آن كسب ننك ونام كردند بزن باران به نام هرجه خوبيست به زير آوار، كاه پايكوبى است مزارع تشنه جوباران پر از سنكَ بزن باران كه وقت لايروبى ست بزن باران بهاران فصل خون است بزن باران كه صحرا لاله كون است

Worldscope Subscribe

از كوج جه دارى به غير از داغ سفر از عشق جه دارم به غير ازخون جكَر آغوشم تا هميشه خالى است
تا عطر تودر اين حوالى است فرياد زدمت همه شهر نامت شد لرزيد از نام توتاريكى
آنجا باور كردم نزديكى
بركرد به تنم كه منم آغوشت اى داد از كابوس تنهايي
هر لحظه ياد من مى آيي به تنم بازا وطنم
كه دل از حسرت بكنم
فرياد زدمت همه شهر نامت شد لرزيد از نام تو تاريكى
آنجا باور كردم نزديكي
بركرد به تنم كه منم آغوشت اى داد از كابوس تنهايى
هر لحظه ياد من مى آيي به تنم بازا وطنم
كه دل از حسرت بكنم
به تنم بازا وطنم
كه دل از حسرت بكنم

Worldscope Subscribe

ديده دريا كنم و صبر به صحرا فكنم واندر اين كار دل خويش به دريا فكنم جرعه جام بر اين تخت روان افشانم غلغله جنكَ در اين كنبد مينا فكنم مايه خوشدلى آن جاست ، مايه
خوشدلى آن جاست
مايه خود شدلى آن جاست دل انجاست
كه دلدار آن جاست
ميكنم جهد كه خود را مكر آنجا فكنم از دل تنك كنهكار كنهكار بر آرم آهى كاتش اندر كاتش اندر كاتش اندر كنه
آدم وحوا فكنم
بكشا بند قبا اى مه خورشيد كلاه بكشا بند قبا اى مه خورشيد كلاه تاجو زلفت سر سودازده در يا فكنم از دل تنك كنهكار كنهكار بر آرم آهى كاتش اندر كاتش اندر كاتش اندر كنه
آدم وحوا فكنم
بكشا بند قبا اى مه خورشيد كلاه بكشا بند قبا اى مه خورشيد كلاه تاجو زلفت سر سودازده در يا فكنم از دل تنك كنهكار كنهكار بر آرم آهى كاتش اندر كاتش اندر كاتش اندر كنه
ادم وحوا فكنم
حافظا تيكه بر ايام جو سهو است و
خطا
من جرا عشرت امروز به فردا فكنم؟
-حافظا


Worldscope Subscribe

اى داغ از قلب يريشانم جه ميخواهى اى جاى زخم كهنه از جانم جه
ميخواهى
درياجه اى خشكيده در آغوش خود
دارم
باران سرخ از ابر جشمانم جه ميخواهى اى واى از اين، اى واى از اين از دست
دادن ها
اى مرك از جان رفيقانم جه ميخواهى آرامشم كو خنده ام كو اعتمادم كو بى هيجم و ديكر نميدانم جه ميخواهى ما، ما وارثان دردهاى بى شماريم ما, ما كريه هاى جشم هاى انتظاريم ما, ما سرزمينى دور و تنها در غباريم ما جيزى به غير ازغم به غير از هم نداريم
ما حسرت يك خنده دنباله داريم ما خسته از اين روزهاى بى قراريم
دنيا بكو غم بيشتر از اين نخواهد ماند دنياى بى روياى ما غمكَين نخواهد
ماند
جيزى بكو، آرام كن آشفتكى هارا در سينه ها اين بغض سر سنكَين
نخواهد ماند
اى جرخ بازيكر بكو بالانشينان را جاى من وما تا ابد پايين نخواهد ماند فرياد اين غم خانه خاموشى نخواهد
داشت
فرهاد اين افسانه بى شيرين نخواهد
ماند
ما، ما وارثان دردهاى بى شماريم ما، ما كريه هاى حشم هاى انتظاريم ما، ما سرزمينى دور و تنها در غباريم ما، جيزى به غير ازغم به غير از هم
نداريم
ما حسرت يك خنده دنباله داريم ما خسته از اين روزهاى بى قراريم

Worldscope Subscribe