از
میان
ما،
آنان
که
بیشتر
لایق
شادی‌اند،
اندوهگین‌ترند!

قبول کنیم یا نکنیم ما آدما همیشه راجب موضوعاتی به احساسات و قلب بقیه آسیب میزنیم که خودمون راجب اون موضوع ضعف داشته باشیم.

‏یکی از تلخی‌های غافلگیرکننده‌ی
زندگی همینه که یه روزی میفهمیم اون
کارهایی که گذاشته بودیم «آدم بزرگا»
انجام بدن رو حالا مجبوریم خودمون
انجام بدیم، بدون این‌که هرگز جایی
اعلام داوطلبی «آدم بزرگ» شدن کرده
باشیم.

قشنگ‌ترین و عمیق‌ترین نصیحتی که شنیدم: ‏خودت را بساز تا آدم امنی شوی،
برای روزهایی که نمی‌شود به کسی پناه برد.

‏ورژن آخر شب آدما دلنشین تره، احساسی، شجاع، غیرمنطقی، آسیب پذیر، واقعی.

کسی که اضافه وزن داره، خودش از شما بهتر میدونه
کسی که لاغره، همین طور
کسی که پیر شده یا چهرش شکسته شده میدونه
کسی که ژل یا عمل زیبایی می‌کنه
زشت یا زیباشو خودش تشخیص میده
به شماها چه ربطی داره که بهش یادآوری کنید در جایگاهی نیستید هی بگید چیشد انقدر شکسته شدی چرا انقدر چروک رو پیشونیت چرا اینقدر عمل زیبایی کردی نمک به زخماش نپاشید

قبول کنیم ؛
خیلی از آدما تشنه توجه هستن..
به هر قیمتی.!!!

شهریار قشنگ ترین تعریف رو از کارما داره؛

فلک همیشه به کام یکی نمی گردد،
که آسیای طبیعت، به نوبت است ای دوست!

شاید نشه تو یه نگاه عاشق شد، ولی میشه با یه نگاه فهمید این آدم خودشه یا نه.

این موزیك تتلو چقدر قشنگ توصیف میکنه دوری رو.

نصیحت امشب:
با همه دوست نشید ، فکر نکنید همه دوستتونن! فکر نکنید تو عصر معاشرت ، معاشرت با همه هیچ ضرری نداره ،فکر نکنید تعداد دوست های زیاد شما رو آدم خوشحال تری میکنه!بچسبید به همون دوتا دوستی که بهش اعتماد دارید. الان نفهمید چندسال دیگه به بدترین روش میفهمید!

‏یکی از باگ‌های زندگی اینه که هیچوقت اون چیزی رو که میخوای همون لحظه نداری,
یه زمانی بهش میرسی که دیگه برات مهم نیست :)

‏بله من پذیرفته بودم که بعضی روز ها، روز من نباشن، ولی ماه و سال یکم سخته.

وای این جمله رو الان خوندم و چقدم حقه، میگه "مهم نیس چقد خوب باشین مردم شما رو بر اساس نا‌امنیا و تجربیات خودشون قضاوت میکنن"این واقعیته بهمون یادآوری میکنه ک خود اصیل و واقعیمونو محکم‌تر بغل کنیم و آزادی حقیقی رو ک رهایی از زنجیرای قضاوت‌های بیجای بقیه هست رو تجربه کنیم.

اسپویل ۲۵ سالگی:

دغدغه‌ی اینکه نکنه توی خونه بابات
اضافه‌ای جهانت رو سیاه میکنه