خاورمیانه هم واقعا عجیبه

فک کن همزمان یه گوشه جنگه ،یه گوشه تروریستا
یه گوشه زن ها حتی حق تحصیل ندارن
یه گوشه هم جنیفر لوپز و سلین دیون و کامیلا کابیو دو قدمی خونه خدا دارن تو فشن شو میخونن .
ما هم برقمون قطعه :)

تلاش برای تغییر دادنِ کسی که مشکلی تو اخلاقش نمیبینه، تلف کردنِ وقته!

در دنیا هیچ چیز ناراحت کننده‌تر از نگران استطاعتِ مالی بودن نیست...!
من از آن‌هایی که پول را حقیر می‌شمرند خیلی بدم می آید، این‌ها یا ریاکارند یا احمق...!
پول مثل حس ششم می‌ماند که اگر نباشد آن پنج حس دیگر هیچ سودی ندارند...!
‎سامرست_موآم
📒پایبندی‌های_انسانی

این ترکیب صدا همش خاطرس:)

شده تا حالا لباسی رو برای یه قرار خاص خریده باشید و هرگز اون قرار خاص پیش نیومده باشه؟
یا مثلا یکی بهتون بگه به خاطر من موهاتو بلند کن و وقتی موهاتون بلند شد، دیگه اون آدم نباشه؟
یا کادوی تولدشو بگیری و روز تولدش باهات قهر کنه؟
شده تا حالا یه عالمه عشق رو دستتون باد کنه؟

‏وقتی به یه‌جا خیره می‌شم و حرفی نمی‌زنم؛ صدام کن.
حتی اگر جواب ندادم؛ بلندتر اسمم رو بگو.
من نمی‌خوام بیشتر از این غرق بشم!

از آدم کُند متنفرم. تو مترو, رو پله برقی, تو رانندگی, تو راه رفتن, تو کار, تو ATM, تو صحبت کردن, تو غذا خوردن, تو همه چیییی,
جون بکن بابا.

فکر میکنید چهل سالگی چطوریه؟ آدم دستش میلرزه؟ یا مثلا دلش نمیلرزه؟ نه. فقط بیشتر دیده. کمتر به دل میگیره. بهتر میبینه. راحتتر میگذره. اما هنوز به همون اندازه ی شمای بیست ساله فکر میکنه دنیا فقط برای آرزوهای اون ادامه داره. هنوزِ هنوز به همون اندازه ی بیست سالگیش امیدواره.

:(

از همون دور دورا بهم نشون بده که حواست به دخترت هست.

‏«دلِ خوش» مهم‌ترین دلیل برای ادامه زندگیه
بالاخره هرکی هرچقدرم انکار کنه، ولی بازم به یه چیزی دلش خوشه!
امان از وقتی که دل خوش نباشه...
چلوکباب بذارن جلوت، مزه خار بیابون میده!

تا همین چند ماه پیشا خیلی آدم” بمون درستش کن” و صبوری بودم ولی الان واقعا حس میکنم پیر شدم برای این وقت تلف کردنا و سازش کردنای خرکی تو دلم میگم” ول کن بابااا و خدا نگه دار” میرم برای خودم چایی میریزم :)

از
میان
ما،
آنان
که
بیشتر
لایق
شادی‌اند،
اندوهگین‌ترند!

قبول کنیم یا نکنیم ما آدما همیشه راجب موضوعاتی به احساسات و قلب بقیه آسیب میزنیم که خودمون راجب اون موضوع ضعف داشته باشیم.

‏یکی از تلخی‌های غافلگیرکننده‌ی
زندگی همینه که یه روزی میفهمیم اون
کارهایی که گذاشته بودیم «آدم بزرگا»
انجام بدن رو حالا مجبوریم خودمون
انجام بدیم، بدون این‌که هرگز جایی
اعلام داوطلبی «آدم بزرگ» شدن کرده
باشیم.

قشنگ‌ترین و عمیق‌ترین نصیحتی که شنیدم: ‏خودت را بساز تا آدم امنی شوی،
برای روزهایی که نمی‌شود به کسی پناه برد.