بچه هایی که تو خونه های پرتنش زندگی کردن، روی لبه تیغ آرامش راه رفتن رو بلدن. صد جور لبخند برای عصبانیت، ناراحتی، ترس. برای اینکه دعوا نشه، برای اینکه دعوایی که شد لو نره، برای اینکه دعوایی که لو رفت خیلی بد به نظر نیاد، برای اینکه سر دعوایی که لو رفته بهت ترحم نکنن.

یکم باهم مدارا کنید؛ زود عصبانی نشید، زود هر آدمی رو حذف نکنید، این شهر کثافت بوی تنهایی میده. اگه فکر می کنید درست می شه ترک نکنید. این روزا دیگه کسی حوصله ی آشنایی نداره، یه سری روزا و یه سری آدما دیگه تکرار نمی شن.

برای انجام کاری که ارزش داره هیچوقت دیر نیست. برای شروع دوباره هیچ محدودیت زمانی وجود نداره. میتونی متحول بشی یا همونجور که هستی باقی بمونی. این انتخاب هیچ قاعده ای نداره. ما میتونیم بهترین یا بدترین چیزها رو بسازیم.
امیدوارم تو بهترین هاش رو بسازی و با چیزهایی روبرو بشی که بهت انگیزه بده.
امیدوارم چیزهایی رو حس کنی که هرگز حس نکرده بودی و با آدم هایی روبرو بشی که زاویه ی دید متفاوتی دارن.
امیدوارم طوری زندگی کنی که بهش افتخار کنی. اگه فهمیدی که اینطور نیست امیدوارم قدرتش رو داشته باشی که همه چیز رو از اول شروع کنی.

اگه حوصله نداشتی، نت گوشیت رو خاموش کن.
اگه شخصیتت مثل همه نیست، به خودت اعتماد کن.
اگه کسی بهت حس بدی میده،جواب پیامش رونده.
اگه بودن تو جمعی آزارت میده، اونجا رو ترک کن.
اگه لازمه گریه کن، نیازی نیست همیشه قوی باشی.
تو حق اینو داری که هر وقت دلت خواست وارد فضای امنت بشی و با یه انرژی مضاعف به زندگی عادی بگردی! پس زیاد به خودت سخت نگیر رفیق!

این روزا مد شده که میگن: نجات دهنده در آینه است.
اما داستایوفسکی یکبار گفته: در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش...

همیشه یادتون باشه لقمه ای که برمیدارید اندازه دهنتون باشه !!!

حسین پناهی چه قشنگ میگه:

گفتی بیا زندگی خیلی زیباست
دویدم.

دلم با ماندن بود..
راه اما، راهِ رفتن؛
و تو ندانستی چه رنجیست،
کشاندن تن خسته ای که خواهان ماندن بود.

نه با صعود مغرور شوید...
و نه با سقوط مبهوت!!
حواستان باشد که صعود
از پایین ترین نقطه شروع میشود
و فرود درست در نقطه اوج...
هر برخواستنی ، نشستنی دارد
و هر فرازی ، فرودی!!

درس اول زندگی همین است...

گَهی گِریان، گَهی خندان،
گَهی چون اَبرِ سرگردان،
گَهی عاقل تر از عاقل،
گَهی نادان تر از نادان...

زندگی همینه ..

سکانسی متفاوت از فیلم "The Greatest Hits" که جدیداً منتشر شده ..


@wordsofminds

پارادوکس عجیب :
وقتی شما
خودتان را آنگونه که هستید میپذیرید،
آنگاه تغییر میکنید!

یه دیالوگ بود یارو میگفت « وقتی کسی رو نمی‌فهمیم و درک نمی‌کنیم، عاشقش میشیم

فکر کنم خیلی درسته

‏اونجایی که محمود درویش میگه:

«احساس می‌کنم مدتی‌ است که
با چیزی بیش از توانم درگیر بوده‌ام🩶:)

از چه میکوشی که مردم را ز خود راضی کنی؟
این جماعت از خدا هم اکثرا ناراضی اند!

زمان همیشه بهم ثابت کرده محبت زیادی آدما رو ازت دور میکنه..‌.

هیچوقت این قرار نیست برام عادی شه که آدم‌های خوب خودشون رو کم می‌بینن و آدم‌های بد عاشق خودشونن
🌿

‏یه مفهوم شاهکاری این فیلم در آغوش درخت داشت که می گفت"یا قدر همو می فهمید یا نبودن بهتون می‌فهمونه"

+چقدر زندگیش کردیم