با کوچک‌ترین بی‌مهری در خود فرو می‌ریزم و به غمی تسکین‌ناپذیر دچار می‌شوم؛ چیزی در من شکسته که تعمیر نخواهد شد...

چقدر
مشغولم
که
از
مَن
یک
مَنِ
بهتر
به
بار
آید!

وسط کوچه ی
هشتم
یه جایی اون وسطا دم در قرمزه
یه نایلون کشیدم زیرم
با همون آلستارای قرمز و پیراهن سبزه
نشستم و زل زدم ب ته این کوچه
چی میشع تش؟
چیه اونور این دیوارا و خونه ها؟
قراره چی ب سر این آدم بیاد؟
کوچه تاریکه
تنگه
خفه اس
ولی باید پاشم.
پاشم و تا تهشو برم ک اگه همینطوری بشینم یه روز یه جا تو یه ساعت
دوباره قراره با اون چشا روبه‌رو شم
تو همون کوچه ای ک یه روز باهاشون خدافظی کرده بودم::)
و این واسه آدمی ک همیشه از همه چی فرار میکنع مث یه روبه رویی میمونه
واسه ی پسر بچه ک وابسته مامانشِ مث فوت مامان‌بزرگ میمونه ک حالا باید چند روز و پیش باباش تنها بگذرونه ک مامان بره مراسم مامان‌بزرگ..
واسه یه دختر بچه بابایی مث فوت بابا تو روز شنبه بعد از برگشتن از مدرسه.
واسه یه مادر مث مریض شدن بچه اش.
واسه یه دوست، مث داشتن یه دوست دیگه برا دوستش.
واسه یه عاشق مث دوراهی عقل و دل...



و واسه من مث حس عاشق شدن ک هیچوقت نمیخواستم گردنش بگیرم.")

از کسایی که برای خودشون و روابطشون حد و مرز قائلن و تو اضافه کردن آدمای جدید به زندگیشون خساست به خرج میدن خوشم میاد.
اینا متوجه شدن که
ادم کمتر=کیفیت بیشتر=زندگی بهتر

هر چیزی که دیرتر از زمانش برسد دیگر هیچ معنایی ندارد.
بعد از مرگ من گل ها را دور بیندازید؛ سنگ های قبر چیزی از دلتنگی نمی دانند.

📽Don’t Worry Darling

وقتی نابینا درمان میشه، اولین چیزی که میشکنه عصاشه…
بله واقعیت اینه دنیا پر از آدمای کم حافظه‌ایه که یادشون میره تو روزهای سخت کی کنارشون بوده؛
محبتِ زیادی همیشه آدمارو خراب میکنه…

‏اونجا که حافظ میگه:
«دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت...»
بخش غمگینش جور و ستم یار نیست، اینه که داره با خودش حرف می‌زنه، یعنی کسی رو نداره که حرفش رو بگه بهش :)

خیلی دلم برای خودمون میسوزه واقعا بدبختیم چه اونی که مهاجرت کرده چه اونی که مونده

‏عزیزم، یک روزی باید مسئولیت این زندگی کوفتی رو به عهده بگیری. بابام فلان بوده، مامانم فلان بوده، جامعه فلان بوده، به هیچ‌جای هیچکس نیست، چندسال هستی توی این دنیای کوفتی، پس مسئولیت رو بپذیر، دنبال مقصر نباش و از این لعنتی یک چیزی بساز که کسی باورش نشه از کجا اومدی و به کجا رسیدی.

تو گوشی قدیمیم دنبال یه شماره میگشتم دیدم آخرین پیامی که بهش دادم این بود که : «انقدر حالم بده دلم که میخواد بمیرم»

جالب اینجا بود هرچی فکر کردم یادم نیومد بابت چی انقد ناراحت بودم.
روزای سخت رو انقد جدی نگیرید.
یه روزی میاد اصلا حتی دلیلشم یادتون نیست…

بذارید یه حقیقتی رو براتون روشن کنم؛
مقصدی وجود نداره همش مسيره!
از مسیر زندگی لذت ببرید...

پسرای زیادی ممکنه برات گل بیارن، ولی یه روزی با پسری آشنا می‌شی که اسم گل مورد علاقت رو می‌فهمه، اسم آهنگ مورد علاقت رو می‌فهمه، اسم شیرینی مورد علاقت رو می‌فهمه. اون‌وقت حتی اگر انقدر فقیر باشه که نتونه این چیزا رو برات فراهم کنه، اصلا اهمیتی برات نداره، چون برعکس بقیه واست وقت گذاشته تا این چیزا رو بفهمه. فقط همچین پسری ‌می‌تونه قلبتو به دست بیاره♥️

پذیرفتن بخش اعظمی از پخته شدنه.اگه بپرسن بعد از پذیرش چی نشونه‌ی پختگیه، می‌گم اصرار نکردن روی هیچ‌چیز این دنیا...

تفاوت گذاشتن بین گذشته، حال و آینده تنها یک توهم دائمی و لجبازانه است...
زندگی های ما بهم متصلن
سرنوشت یکی به دیگری بستگی داره
هرکدوم از اعمالمون پاسخی از اعمال گذشته‌ست
علت و معلول چیزی جز رقصی بی پایان
نیست...

‏یه دیالوگه تو رادیو چهرازی، میگه
«دیر وقته موندیم رو زمین
کجا پیدات کنیم؟
یه بارم تو بیا
بی اینکه ما بگردیم»
همین دیگه، یه بارم برعکس شه، یه بارم نه صبر کنیم، نه بجنگیم، نه جفا کشیم و ملامت کشیم، ما بشینیم و تو بیا...

جرأت کنید راست و حقیقی باشید...
رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزک تهوع انگیز دوروئی و دو پهلویی را از چهره روح خود بزدایید، با آب فراوان بشوئید...

ترس دشمن اصلی و بدترین چیزِ زندگیه!
اگه نتونی باهاشون روبرو شی کل وجودتو میگیرن...
ترس هايى كه باهاشون روبرو نميشى
تبديل ميشن به حسرت هات...
تنها راهش اینه که
باهاشون روبرو بشی...
فراموش نکن که ‏هروقت اجازه بدى كه ترس هات جاى تو تصميم بگيرن، مطمئناً بازنده تويى...

تفاوت گذاشتن بین گذشته، حال و آینده تنها یک توهم دائمی و لجبازانه است...
زندگی های ما بهم متصلن
سرنوشت یکی به دیگری بستگی داره
هرکدوم از اعمالمون پاسخی از اعمال گذشته‌ست
علت و معلول چیزی جز رقصی بی پایان
نیست...