منم از اینا^^
-وای عاشق این دیتیلش شدم. انقدر دقیق و جالب🥲😭

از معمولی بودن و تکراری بودن خوشم نمیاد ولی روزگار هی سعی بر معمولی کردن من و روی دور تکرار انداختن زندگیمه.

آره عزیزم، من گیر کردم تو اونشبی که از هم جدا شدیم، تو صبح ۹ اسفند، تو سحرگاه ۹ اسفند...

من وقتی خونه مادرشوهر غذا درست می‌کنم سر سفره اینجوری ام که:
امیدوارم خوشمزه شده باشه.^^
مغزم: امیدوارم آبروت نرفته باشه🗿

احساس کردم این بخش جالب بود🗿

وقتایی ماه آسمون کامله یاد تو میوفتم.
یاد وقتایی که در ظلمت شب های تارم، نور امید بودی، مثل امشب نورانی و امیدبخش.
مهتاب بیشتر از هروقتی منو یاد تو میندازه!

ماه،امشب کامله و تو هر شب! خوشگله🙂‍↕️

🔅نادر ابراهیمی راست میگفت:
انسان‌های بی اندوه
به معنای متعالی کلمه
هرگز " انسان " نبوده‌اند و نخواهند بود
از این صافیِ انسان‌ساز نترس...

از آخرین شیفتی که تحویل دادم و ازت خواستم که آخرین باری نباشه که حرمت رو می‌بینم، زیاد نگذشته.
به این فکر میکردم که شاید تو جنگ شهید شدم، شاید اوضاع منطقه بیشتر بهم ریخت، شاید اوضاع عراق بهم ریخت و نتونستم بیام! تنها فکری که نمیکردم این بود عراق مرزهاشو ببنده به روی ما!!
می‌بینی عزیز عراقی من؟ دنیا خیلی عجیب و پست شده. ما طاقت اینجوری وا موندن از حرمت رو نداریم...

شب/خارجی/جاده^^

فلذا از احمق پنداشته شدن متنفرم!

نوشته بود یکی از نشانه‌های بلوغ روانی اینه که حال بدمون برای ما تصمیم نگیره، ما برای حال بدمون تصمیم بگیریم.
بعد من اینجوری ام که وا بچه شدی؟
معلومه که حال بدمون تصمیم نمیگیره برامون pms مون تصمیم میگیره!