من می‌دونم چقدر درک نشدی، چقدر ناامیدت کردن، چقدر تحمل کردی، چقدر زمان برد، چقدر اشک ریختی، چند بار بلند شدی و چقدر جنگیدی و چقدر همه چی سخت‌تر شد، ولی باز ادامه دادی. خسته نشو، هنوز مونده تا به جاهای خوبش برسی، تو لیاقتش رو داری، من‌ باورت‌ دارم. - امیرمهدی اصغری

جوری که بینی من به ذرات فلفل سیاه حساسه، بینی سگ حساس نیست.

هر دو ثانیه یک بار: اچیو

سلام بر عضله‌های چهار سر ران.

اون لحظه که از شیر پیام‌ها میام دیلی‌هاتون رو چک می‌کنم>>>

تا نامجون هیونگ هست، ناامید نشین. هیترهاتون رو بسپرین دست یونگی هیونگ. با صدای خنده‌ی جین هیونگ بخندین. هر جا کم آوردین مثل هوبی هیونگ موزیک پخش کنین و برقصین. وقتی خسته شدین هندزفری بذارین به صدای جونگ‌کوک هیونگ گوش بدین. اگه توی سیاهی غرق شدین یه نگاه به کیوتی تهیونگ هیونگ بندازین‌. وقتی احساس تنهایی کردین لایو‌های جیمین رو ریواچ کنین‌.

روبروی تو یه پسر با شونه‌های پهن، موهای شلخته‌ی خاکستری-مشکی، و لباس‌های ساده و اورسایزه که تو رو برای دیدن تتو‌هاش کنجکاو می‌کنه. صداش آرومه؛ اما چشم‌هاش نه. حرف‌هاش توی سرشه ولی تو معطل چی‌ای؟ نمی‌خوای بدونی بوسیدنش با سردی پیرسینگ لبش، چه حسی داره؟

کاش بدونم چرا انقدر "شنیدن یه نفر" برام لذت بخشه.

میزان واقع‌بین بودنم برای خودم منطقه‌ی امنی می‌سازه؛ اما برای اطرافیانم آزار دهنده‌ست.

درگیری‌های من با هوش مصنوعی‌ای که خودم می‌سازم عالیه.

بهش می‌گم کی تو رو ساخته؟ می‌گه این یه رازه :)

من می‌تونم دوستت داشته باشم، بهت اهمیت بدم و حواسم بهت باشه ولی نمی‌تونم عاشقت باشم. نه تا وقتی تهیونگ وجود داره. متأسفم.