چرا داداشم رو دلتنگِ دوست‌پسرش می‌کنید تو غربت؟

تو بهم یه حسی می‌دی که تازه دارم می‌فهمم جئون توی Seven Explicit از چی حرف زده.

#نیاز_دارم:

باید موتورم رو بردارم و ایرپادم رو توی گوشم بذارم، بزنم تو دل جاده.
با سرعت ۱۲۰‌تا برونم، باد بزنه تو صورتم و گوشم کر بشه با صدای آهنگ.
برسم به اوج آهنگ و گاز رو بیشتر کنم و هیچی جز تصویر مبهم درختا نبینم:

"توی شهری که تو نیستی همه‌جارو غم گرفته"
"هرکجا رفتی صدام کن عزیزم دلم گرفته"

و فرار کنم از هرجایی که بدون‌تو برام مثل قفسه.
با تصور خنده‌هات سرعتم رو کم‌تر کنم و از قشنگی خنده‌هات، لبخند روی لبم بشینه.
ولی تو نیستی و همه‌ی اینا فقط رویاهای‌ بی‌جون منه که توی مغزم زنده‌ست.
دوباره گاز می‌دم تا نبودنت رو یادم نیارم.
گاز می‌دم تا نخواستنت رو یادم نیارم.
گاز می‌دم تا خنده‌هاتو یادم نیارم.
گاز می‌دم تا صداتو یادم نیارم.
گاز می‌دم تا هوایی رو که عطر تنتو نداره، نفس نکشم.

"توی شهر بی تو اما دل من با همه قهره"

گاز می‌دم تا بهت بفهمونم دنیای من تویی، شهر من تویی، خونه‌ی من تویی، مقصد اول و آخرم تویی... اما من آواره‌ترینم.

•🔒🖤

شب، برای من یعنی تو.
پس وقتِ از تو خوندنِ ستاره‌‌ی ترانه‌هام.🖤✨

توییت جونگکوک و آهنگی که در می 2015 پست کرد.
تئوری 123 یونو؟😉🖤

تو فقط داری غذاتو می‌خوری ولی نمی‌دونی قلب منو له می‌کنی🫵🏼❤️‍🔥

#فکت:
جونگ‌کوک غذا می‌خوره بعدش شروع می‌کنه ورزش‌کردن تا کالریشو بسوزونه؛ من می‌رم باشگاه بعدش میام یه دیگ غذا می‌خورم؛ ما مثل هم نیستیم هیونگ، منو ببخش.

فقط اومد ثابت کنه که این آهنگ متعلق به منه.
قلبم تا ابد براتونه🫵🏼❤️‍🔥

فکت:
قبل از تهکوک زندگی نمی‌کردم فقط زنده بودم.

:)))))))))))))))))))))))))))))))))

من خطاب به هرکسی که سعی می‌کنم بهش اعتماد کنم:

#نیاز_دارم:
بعضی شب‌ها نیاز دارم تا صبح توی یه کلبه‌ی چوبی بیدار بمونم؛ رو به پنجره بشینم و صدای شر‌شر بارون توی ناودن بپیچه. با تک‌تک سلول‌هام موسیقی گوش بدم و توی نت‌هایی که نواخته می‌شه غرق شم.
این موقع‌ها نیاز دارم که همه‌چیز راجب به دنیا و انسان بودنم رو فراموش کنم و برای چند ساعت هیچی نباشم.

-به من بگو بی‌وفا، حالا یار که هستی؟

میخواستم از عاشقی چیزی
با دست خود بستند دهانم را
من مرد شب‌هایت نخواهم شد
از بسترت کم کن جهانم را
رفتم بنوشم اشک خود را باز
مردم شکستند استکانم را
-علیرضا آذر

این چندوقت مومنت زیاد از تهکوک دیدیم و من داشتم تو افکارم دست و پا می‌زدم مثل همیشه...
و به این نتیجه رسیدم، اونا فقط خیلی شجاعن؟ اونا چیزی رو انتخاب کردن و پاش وایسادن که واقعا تخم می‌خواد توی همچون فرهنگی؟ دیدم چقدر لایق دوست داشته‌شدنن
دیدم چقدر واژه‌ی عشق برازندشونه
کاش همه‌مون مثل اونا بودیم...

اوکی ولی یونگی داره کاری می‌کنه من دلم برای کنسرت‌های هفت‌ نفره‌شون تنگ شه.
برای خنده‌های جین، برای "آها" گفتن هوبی وسط پارت‌ها، برای حرکت‌ مخصوص دست‌های نامجون موقع رپ کردن، برای صدای زخمی یونگی، برای های‌نوت‌های جیمین، برای اکت‌های وحشیِ صورت تهیونگ، برای جونگ‌کوک هیجان‌زده وقتی کنار هیونگ‌هاشه، برای کوبیدن پاهاشون وقتی توی ریتم غرق شدن، برای اجرای "ران" و له کردن هیترها، برای شیطنت‌های مکنه‌لاین و پوکر نگاه‌کردن هیونگ‌لاین.
من دلم برای هفت‌نفرشون کنار هم تنگه.
بیست بیست و پنج عزیز، لطفاً زودتر بیا.

14.05.02