من از جمله‌ی «فدای سرت» خیلی خوشم میاد، بهم حس امنیت می‌ده. اینجوریه که فدای سرت داری گند میزنی به همه چیز، فدای سرت غذا سوخت، فدای سرت چایی ریخت، فدای سرت نمره‌‌ات کم شد، فدای سرت نتونستی، فدای سرت نشد، نرسید، نرفتی، نیومد؛ فدای سرت.

یه امروز به‌خاطر 1/2/3 واقعاً بیخیال غصه.

We are together bulletproof.

پارسال، همین روز، من تصمیم گرفتم که اچ‌بیز هوم رو تشکیل بدم. واقعاً هیچ ایده‌ای نداشتم قراره چه مسیری رو طی کنم و فقط خیلی یهویی چنل رو زدم. باورم نمی‌شه که یک سال گذشته و ما سیصد و شصت و پنج روزه که باهمیم. بخشی از زندگی من با شماها عجین شده و واقعاً از وقتی که کنار شما می‌گذرونم، خوشحالم. این عادت که هر روز، قبل از هر چیزی، اول بات رو برای خوندن حرف‌هاتون چک می‌کنم؛ باعث می‌شه انرژی زیادی بگیرم و از اون لحظات لذت ببرم. برای شروعِ ممنوعه، چنل رو زدم و حالا یه لیست از کارهام دارم. قطعاً، بدون شما و حضورتون، حمایت‌ها و دلگرمی‌هاتون به اینجا نمی‌رسیدم. پس برای امروز، ممنونم که انتخاب کردین کنارم باشین، به حرف‌هام گوش بدین، کارهام رو بخونین و بهشون عشق بدین. حضورتون ارزشمند و قشنگه. خیلی مخلصم♡⁩

صبح بیدار شدم، رفتم اکسپلور، مومنت تهکوک دیدم، زخمی شدم، برگشتم.

Your kiss, my cheek.

با آهنگ دوست‌ پسرم، از عشق اولم و دوست پسرش ادیت می‌زنم.

واقعاً تخمه ژاپنی رو می‌شکنین یا من تنها کسی‌ام که با پوستش می‌خورم؟

هیچ‌وقت من رو توی موقعیت‌های سخت قرار نده. مثلاً ازم نخواه بین پسته و تخمه ژاپنی یکیشون رو انتخاب کنم چون که both are mine.

Only legends understand.

شما متوجه نیستین، من از مدرسه برمی‌گشتم کلاه کپ می‌ذاشتم و دنس این رو با آتی تمرین می‌کردم. مثل پوست موز خودم رو برای پارت اول رقصش روی فرش سر می‌دادم. از خود گرگ بهتر زوزه می‌کشیدم.

به‌خاطر زخم دست‌هام نمی‌تونم قلنج انگشت‌هام رو بشکونم و دارم روانی می‌شم.

"ترسیدم که درمورد احساسم باهات حرف بزنم."، "نمی‌خواستم دعوامون ادامه پیدا کنه، برای همین رفتم‌."، "از اینکه من رو نمی‌دیدی خسته شدم."، "تو همیشه بابت رفتارهام سرزنشم کردی. "، "اگر من ادامه نمی‌دادم، رابطه‌مون تموم می‌شد."، "قول داده بودم خوشحالت کنم، نتونستم پاش وایسم."