دیروز یکی از بچه‌ها تو دفتر شکرگذاریش به یاد من و نیمه‌ی گمشده‌ام بود و نوشته که:"مبین خیلی بی‌قراره و دلش هیونگش رو می‌خواد." می‌خوام بمیرم.‌(⁠╥⁠﹏⁠╥⁠)

من می‌تونم برای تو سال‌ها صبر کنم. می‌تونم منتظرت بمونم در حالی که از انتظار کشیدن متنفرم. من، برای تو می‌تونم آدم قوی‌تری باشم. می‌تونم وقت دیدنت، همه‌ی خستگی‌هام رو فراموش کنم و جوری بهت نگاه کنم که انگار هیچکس خوشگل‌تر از تو نیست. اما تو بهم بگو، می‌تونی یه‌کم زودتر پیدام کنی؟

چندین ماه پیش، یه نفر با ژانرهای فیکشن توصیفم کرد و گفت: "انگستی ولی اسمات." عرق شرم می‌ریزم ولی فکر می‌کنم این بهترین توصیف بود.

من از جمله‌ی «فدای سرت» خیلی خوشم میاد، بهم حس امنیت می‌ده. اینجوریه که فدای سرت داری گند میزنی به همه چیز، فدای سرت غذا سوخت، فدای سرت چایی ریخت، فدای سرت نمره‌‌ات کم شد، فدای سرت نتونستی، فدای سرت نشد، نرسید، نرفتی، نیومد؛ فدای سرت.

یه امروز به‌خاطر 1/2/3 واقعاً بیخیال غصه.

We are together bulletproof.

پارسال، همین روز، من تصمیم گرفتم که اچ‌بیز هوم رو تشکیل بدم. واقعاً هیچ ایده‌ای نداشتم قراره چه مسیری رو طی کنم و فقط خیلی یهویی چنل رو زدم. باورم نمی‌شه که یک سال گذشته و ما سیصد و شصت و پنج روزه که باهمیم. بخشی از زندگی من با شماها عجین شده و واقعاً از وقتی که کنار شما می‌گذرونم، خوشحالم. این عادت که هر روز، قبل از هر چیزی، اول بات رو برای خوندن حرف‌هاتون چک می‌کنم؛ باعث می‌شه انرژی زیادی بگیرم و از اون لحظات لذت ببرم. برای شروعِ ممنوعه، چنل رو زدم و حالا یه لیست از کارهام دارم. قطعاً، بدون شما و حضورتون، حمایت‌ها و دلگرمی‌هاتون به اینجا نمی‌رسیدم. پس برای امروز، ممنونم که انتخاب کردین کنارم باشین، به حرف‌هام گوش بدین، کارهام رو بخونین و بهشون عشق بدین. حضورتون ارزشمند و قشنگه. خیلی مخلصم♡⁩

صبح بیدار شدم، رفتم اکسپلور، مومنت تهکوک دیدم، زخمی شدم، برگشتم.

Your kiss, my cheek.

با آهنگ دوست‌ پسرم، از عشق اولم و دوست پسرش ادیت می‌زنم.

واقعاً تخمه ژاپنی رو می‌شکنین یا من تنها کسی‌ام که با پوستش می‌خورم؟

هیچ‌وقت من رو توی موقعیت‌های سخت قرار نده. مثلاً ازم نخواه بین پسته و تخمه ژاپنی یکیشون رو انتخاب کنم چون که both are mine.