عید دیدنی؟ نه ممنون. دوست‌های مجازیم هستن.

یکی قند روزهای تلخ من رو با چایی خورده.

You know...

کاش می‌شد وقتی داریم با آدم‌ها آشنا می‌شیم روشون مثل imdb امتیاز نوشته باشه، که زمانمون بی‌خود از دست نره.

دستانی که عیدی می‌دهند، از لب‌هایی که تبریک عید می‌گویند مقدس‌ترند.

اهمیتی نمی‌دم چه روزهای سختی پشت سر گذاشتم وقتی با یه سفر، نفس کشیدن توی هوای تازه، سیب زمینی ذغالی، صدای خنده‌های خانواده‌ام، هوای سرد و لرزیدن، قورباغه‌های ترسیده و حیوون‌های غریبه که سریع باهات دوست می‌شن؛ می‌تونم لبخند بزنم و با پلک‌های سنگین شده، پشمک رو ببوسم و زیر پتو غرق شم‌.

"این رو برای تو گرفتم"، "با این یاد تو افتادم"، "برای تو درست کردم"، "به‌خاطر تو اومدم" به مراتب خیلی جلوتر از دوستت دارم هستش.

یه فیکشن خوندم، تهیونگش چیزی بود که می‌خواستم و جونگ‌کوکش از یه جایی به بعد، چیزی شد که شبیهمه.