_بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی

شهر شلوغه، گوشه و کنار خیابون‌ها ماهی‌ قرمز و تخم‌مرغ‌های رنگی چیده شدن. آدم‌ها با لبخند از فروشگاه خارج می‌شن و به خریدهاشون نگاه می‌کنن. جلوی بانک‌ها برای خرید اسکناس نو صف تشکیل شده. ربان قرمز دور سبزه‌ها می‌زنه توی چشمم. نقاشی کردن روی تخم مرغ منو یاد بچگی‌هام می‌ندازه. شکوفه‌ها کم‌کم دارن باز می‌شن‌. هوای بهاری داره نزدیک می‌شه و حس می‌کنم این روزها بیشتر خوابم میاد. اسفند عزیزم، امسال هم تو رو از همه‌ی ماه‌ها بیشتر دوست داشتم. چهار صد و سه، زودتر از راه برس خیلی وقته منتظرتم.

این فکر رو بریز دور که هیچ کاری نکردی.
تو کار خیلی مهمی انجام دادی، تو زندگی
کردی! صدبار افتادی، صدبار بلند شدی.
صدبار شکست خوردی، صدبار ترمیم
کردی. صدبار اشک ریختی، صدبار اشک
خودت رو پاک کردی. تو سخت‌ترین کار
دنیا رو کردی و می‌کنی؛ تو داری زندگی
می‌کنی.

زیاد دوست ندارم گوینده باشم ولی تو حرف بزن. تو به جای همه حرف بزن. من می‌خوام ساعت‌ها پای حرف‌هات حتی عجیب‌ترین‌هاشون بشینم و خسته نشم. می‌خوام وقتی باهام حرف می‌زنی احساس راحتی داشته باشی. می‌خوام وقتی کنارمی از حرف زدن نترسی. می‌خوام به شلوغی‌های توی سرت گوش بدم و با لبخند نگاهت کنم. می‌خوام وقتی به خودت میای نفس عمیق بکشی و بگی "چقدر حرف زدم!". می‌خوام وقتی کنارمی گذر ساعت رو حس نکنی و برعکس، می‌خوام وقتی پیشم نیستی با خودت بگی "دلم برای حرف زدن باهاش تنگ شده."

1:24>>>

شادی شکستن قلک پول، وحشت کم شدن سکه عیدی از شمردن زیاد، بوی اسکناس تا نخورده لای کتاب، شوق یک خیز بلند از روی بته‌های نور، برق کفش جفت شده تو گنجه‌ها، ترس ناتموم گذاشتن جریمه‌های عید مدرسه، با اینا، زمستونو سر می‌کنم؛ با اینا، خستگیمو در می‌کنم.

وقتی می‌گم کوچیکتم هوا برت نداره که گنده‌ای؛ تعارف می‌کنم.