با خودم فکر می‌کنم می‌بینم قدرتش رو دارم که مهربون بمونم وقتی دلم رو می‌شکونن. می‌بینم می‌تونم دشمنم رو ببخشم و با یه لبخند ازش خداحافظی کنم. می‌تونم دل شکستگیم رو پنهون کنم و با لبخند بگم اشکالی نداره، توام حق داشتی. می‌بینم می‌تونم از سونامی انرژی منفی‌ها با خنده بیرون بیام و تغییر نکنم. می‌تونم برای شاد کردن آدم‌ها تلاش کنم حتی اگه دیشبش گریه کرده باشم. من این قدرت رو دارم و نمی‌خوام پنهونش کنم. مهم نیست چه کسی هستی، من می‌خوام بخندونمت، می‌خوام وقتی ناراحتی به حرف‌هات گوش بدم و بغلت کنم، می‌خوام وقتی خسته‌ای و توان ادامه دادن نداری بزنم روی شونه‌ات و یادت بیارم چه چیزهایی رو هنوز تجربه نکردی، می‌خوام توی تنهایی‌هات رفیقت باشم، می‌خوام وقتی مسیرت رو گم کردی از تجربه‌هام بهت بگم و تاریکی رو از بین ببرم، می‌خوام اونی باشم که پشتت وایمیسته وقتی همه بهت پشت کردن، می‌خوام ارزشت رو بهت نشون بدم، می‌خوام حتی برای چند دقیقه هم که شده بهت نشون بدم زندگی هنوز می‌تونه خوشگل باشه. من می‌خوام به اندازه‌ی سهم خودم قدردانی کنم، وقتی قدردانی نیازه.
آدم‌های زیادی به‌خاطر کمبود حرف‌های دلگرم کننده دارن می‌میرن، من می‌خوام اونی باشم که می‌گمشون.

من اهل تلافی نیستم فقط:

-چنل آپ کارهای نوشته شده
-بیوگرافی

خیلی ممنونم ازت نه واسه اینکه فقط کنار من بودی‌. همیشه مثل سایه اومدی پا به پای این آدم مودی. بودی و ندیدمت اما حالا دیدنت آرزوی منه. اون روزا رو می‌خوام. من تو رو می‌خوام.

وای پاره شدم. آتی اومده می‌گه دیشب خواب دیدم با هم رفتیم دندون پزشکی، توام خیلی خوشگل و خوش هیکل شده بودی. دندون پزشکه یه مرد بور چشم آبی بود، من روش کراش زدم ولی اون گی بود!😂 از اول که تو رو دید، چشم‌هاش بسته نمی‌شد. همه‌ش بهت می‌گفت لبخند بزن، چه لبخند زیبایی داری. وقتی جر خوردم برای واقعی که اضافه کرد: من اونو دوست داشتم، اون تو رو دوست داشت. باورم نمی‌شه کراشم رو بهت باختم.

من تلاشم رو می‌کنم تو کارهای خونه کمک کنم. چند باری لباس‌ها رو اتو کردم چون مامانم کارهای دیگه داشت و می‌دیدم که شونه‌اش درد می‌گیره. امروز گفت یه خروار لباس اتویی دارم. آتی گفت بذار باشه من می‌زنم. مامانم گفت یه ذره‌ش هم مبین بزنه، ماشالا دفعه قبلی که زد اصلأ باورم نمی‌شد انقدر سریع و خوب بزنه. همین جمله ساده به من این حس رو داد که برید کنار، پادشاه اتو اینجاست. فکر می‌کنم تشویق شدن و مورد تعریف واقع شدن یکی از قشنگ‌ترین حس‌هایی باشه که همه‌ی آدم‌ها بهش نیاز دارن، حتی برای ساده‌ترین کارها.

پس برای الان، اون‌هایی که از امتحان برگشتن یا دارن برای امتحان می‌خونن، اون‌هایی که سرکار می‌رن و صبح زود بیدار می‌شن، اون‌هایی که هیچ‌کاری نمی‌کنن، اون‌هایی که اورثینک می‌کنن و شب قبل نخوابیدن، اون‌هایی که خسته‌ن و حس می‌کنن برای کسی مهم نیستن، اون‌هایی که امروز لبخند زدن، اون‌هایی که امروز بی‌حوصله بودن و فحش دادن، لطفاً توی صف وایسید و نفری یه دونه قلبِ "دمت گرم، خسته نباشی" از بقچه‌م بردارید.

جالبه وقتی شنا می‌رم پشمک میاد زیرم دراز می‌کشه، شاید می‌خواد جای دوست‌دخترم باشه و جالب‌تر اینه که باهاش مشکلی ندارم و هربار که می‌رم پایین می‌بوسمش.

یکی از تغییراتی که وقتی وارد فندوم شدم داشتم، ابراز کردن احساسات و خود واقعیم بود. توی کشور ما، انگار پسرها محکومن به این که سفت و سخت باشن، احساسات نداشته باشن، جوری رفتار کنن که لوس نباشه، گریه نکنن و خیلی چیزهای دیگه. اما هر آدمی فارغ از جنسیت، می‌تونه مهربون باشه، می‌تونه کیوت باشه، می‌تونه حامی باشه، می‌تونه قوی و تکیه‌‌گاه باشه.

به عنوان یه پسر، ترسیدم از این که سر سکانس‌های احساسی فیلم گریه کنم. وقتی کنار یه دختر بودم خودم رو قوی نشون می‌دادم چون فکر می‌کردم مرد که نباید تکیه کنه، مرد فقط تکیه‌ گاهه. به عنوان یه پسر آستین‌های لباسم که میومد روی کف دستم رو تا می‌کردم، چون فکر می‌کردم این کار مردونه نیست. خجالت می‌کشیدم مادر و خواهرم رو بغل کنم و ببوسم چون اکثر مردها اینطوری نیستن. از قدم خجالت می‌کشیدم چون اینجا اگر بلندتر از صد و هشتاد نباشی، پسر به حساب نمیای. خجالت می‌کشیدم وقتی می‌خواستم جوراب قرمز بپوشم که روش کاکتوس داره. خجالت می‌کشیدم از خودکارهای رنگی برای جزوه‌هام استفاده کنم چون پسرها دنیای رنگی ندارن. من خوش شانس بودم که شماها رو شناختم. من خوش شانس بودم که با کسی آشنا شدم که بهم جرأت تغییر کردن رو داد. من عوض شدم و از این تغییر راضی‌ام‌.

تلاش کنید مکان امنِ آدم‌های زندگیتون باشید. بهشون جرأت پریدن بدین و اجازه بدین کنار شما شکوفا بشن و رشد کنن. بین آدم‌های امروزی که همه به سخت‌گیری و شماتت عادت کردن، شما کسی باشین که عشق رو رواج می‌دین. زندگی بدون عشق هیچی نیست.

او سالاد شیرازی کنار لوبیا پلوی من است.

او پیامک واریزی روزهای فقر من است.

او شیرکاکائو‌‌ روزهای سرد من است.

من هنوز با دشمنمم کاری نکردم که اون نتونه تاوانش رو بده. اگر قرار باشه به دشمنم زخمی بزنم، زخمی می‌زنم که زود خوب شه. من هنوز احساسات کسی رو نکشتم. من هنوز نون کسی رو نبریدم. من هنوز به کسی توهین نکردم. خیلی حواسم جمعه کسی از دستم ناراحت نشه، این خوب نیستا. -ایمان صفا