امروز از باشگاه میومدم دیدم چقدر هوس پیتزا، همبرگر، ذرت مکزیکی و اسنک کردم. احتمالاً کالری‌ای که سوزوندم مربوط به فست‌فود‌های قبلی بوده.

دلم می‌خواد شفق‌های قطبی رو از نزدیک ببینم، دلم می‌خواد با سگم توی برف‌های سنگین بدوئم، دلم می‌خواد شب رو بیدار بمونم و ستاره‌های کویر رو بشمرم، دلم می‌خواد پیر‌مرد‌ها و پیرزن‌ها ازم تعریف کنن، دلم می‌خواد درخت‌های تزئین شده‌ی کریسمس رو ببینم وقتی می‌دونم روی یه درختی یه نامه برای من نوشته شده، دلم می‌خواد با سازهای خیابونی برقصم، دلم می‌خواد از پاپانوئل کادو بگیرم حتی با وجود اینکه می‌دونم وجود نداره، دلم می‌خواد با صدای خنده‌های بلند یه غریبه خنده‌م بگیره، دلم می‌خواد با پای برهنه روی چمن‌های بارون زده قدم بردارم، دلم می‌خواد اولین برفی که می‌باره بیرون باشم، دلم می‌خواد عاشق باشم، عاشق زندگی حتی اگر بالشتم خیس باشه.

توی پلی‌لیستم بعد از هایده، امینم پخش می‌شه، This is who i am.

ما آدم‌ها همیشه دیر می‌رسیم. دیر متوجه می‌شیم، دیر باور می‌کنیم، دیر عمل می‌کنیم، دیر قبول می‌کنیم و وقتی بهش می‌رسیم که از دستش دادیم. هیچ‌چیز تا ابد موندگار نیست، تا دیر نشده قدر الان و هرچیزی که داری رو بدون. از کجا معلوم فردایی که تو هستی، منم باشم؟

_جرأت یا حقیقت؟
_نمی‌دونم، حقیقت؟
_من برای بوسیدنت زیادی صبر کردم، وقتشه جرأت رو انتخاب کنی جونگ‌کوک.
-ForYou

-‏من؟
از دور بسیار خشک و جدی، از نزدیک صمیمی و شوخ و از خیلی نزدیک بسیار اسکل ولی غمگینم.

با خودم فکر می‌کنم می‌بینم قدرتش رو دارم که مهربون بمونم وقتی دلم رو می‌شکونن. می‌بینم می‌تونم دشمنم رو ببخشم و با یه لبخند ازش خداحافظی کنم. می‌تونم دل شکستگیم رو پنهون کنم و با لبخند بگم اشکالی نداره، توام حق داشتی. می‌بینم می‌تونم از سونامی انرژی منفی‌ها با خنده بیرون بیام و تغییر نکنم. می‌تونم برای شاد کردن آدم‌ها تلاش کنم حتی اگه دیشبش گریه کرده باشم. من این قدرت رو دارم و نمی‌خوام پنهونش کنم. مهم نیست چه کسی هستی، من می‌خوام بخندونمت، می‌خوام وقتی ناراحتی به حرف‌هات گوش بدم و بغلت کنم، می‌خوام وقتی خسته‌ای و توان ادامه دادن نداری بزنم روی شونه‌ات و یادت بیارم چه چیزهایی رو هنوز تجربه نکردی، می‌خوام توی تنهایی‌هات رفیقت باشم، می‌خوام وقتی مسیرت رو گم کردی از تجربه‌هام بهت بگم و تاریکی رو از بین ببرم، می‌خوام اونی باشم که پشتت وایمیسته وقتی همه بهت پشت کردن، می‌خوام ارزشت رو بهت نشون بدم، می‌خوام حتی برای چند دقیقه هم که شده بهت نشون بدم زندگی هنوز می‌تونه خوشگل باشه. من می‌خوام به اندازه‌ی سهم خودم قدردانی کنم، وقتی قدردانی نیازه.
آدم‌های زیادی به‌خاطر کمبود حرف‌های دلگرم کننده دارن می‌میرن، من می‌خوام اونی باشم که می‌گمشون.

من اهل تلافی نیستم فقط:

-چنل آپ کارهای نوشته شده
-بیوگرافی

خیلی ممنونم ازت نه واسه اینکه فقط کنار من بودی‌. همیشه مثل سایه اومدی پا به پای این آدم مودی. بودی و ندیدمت اما حالا دیدنت آرزوی منه. اون روزا رو می‌خوام. من تو رو می‌خوام.

وای پاره شدم. آتی اومده می‌گه دیشب خواب دیدم با هم رفتیم دندون پزشکی، توام خیلی خوشگل و خوش هیکل شده بودی. دندون پزشکه یه مرد بور چشم آبی بود، من روش کراش زدم ولی اون گی بود!😂 از اول که تو رو دید، چشم‌هاش بسته نمی‌شد. همه‌ش بهت می‌گفت لبخند بزن، چه لبخند زیبایی داری. وقتی جر خوردم برای واقعی که اضافه کرد: من اونو دوست داشتم، اون تو رو دوست داشت. باورم نمی‌شه کراشم رو بهت باختم.

من تلاشم رو می‌کنم تو کارهای خونه کمک کنم. چند باری لباس‌ها رو اتو کردم چون مامانم کارهای دیگه داشت و می‌دیدم که شونه‌اش درد می‌گیره. امروز گفت یه خروار لباس اتویی دارم. آتی گفت بذار باشه من می‌زنم. مامانم گفت یه ذره‌ش هم مبین بزنه، ماشالا دفعه قبلی که زد اصلأ باورم نمی‌شد انقدر سریع و خوب بزنه. همین جمله ساده به من این حس رو داد که برید کنار، پادشاه اتو اینجاست. فکر می‌کنم تشویق شدن و مورد تعریف واقع شدن یکی از قشنگ‌ترین حس‌هایی باشه که همه‌ی آدم‌ها بهش نیاز دارن، حتی برای ساده‌ترین کارها.

پس برای الان، اون‌هایی که از امتحان برگشتن یا دارن برای امتحان می‌خونن، اون‌هایی که سرکار می‌رن و صبح زود بیدار می‌شن، اون‌هایی که هیچ‌کاری نمی‌کنن، اون‌هایی که اورثینک می‌کنن و شب قبل نخوابیدن، اون‌هایی که خسته‌ن و حس می‌کنن برای کسی مهم نیستن، اون‌هایی که امروز لبخند زدن، اون‌هایی که امروز بی‌حوصله بودن و فحش دادن، لطفاً توی صف وایسید و نفری یه دونه قلبِ "دمت گرم، خسته نباشی" از بقچه‌م بردارید.

جالبه وقتی شنا می‌رم پشمک میاد زیرم دراز می‌کشه، شاید می‌خواد جای دوست‌دخترم باشه و جالب‌تر اینه که باهاش مشکلی ندارم و هربار که می‌رم پایین می‌بوسمش.