آلبوم جونگ‌کوک اینطوریه که یکی رو گوش می‌دم می‌گم این فیومه، بعدی رو گوش می‌دم و می‌گم نه این و این چرخه ادامه داره.

دستم رو بگیر، نمی‌گم کجا فقط پاشو بریم یه جای دور. من رو ببر یه جا که درد نباشه توش. بریم بالای کوه، تهران رو بده از بالا نشون، بهم بگو برمی‌گردن باز روزهای خوب. دست‌هام رو بگیر، ببین چقدر دارم بهت امید. نشون بده رنگ‌ها رو بهم و بگو تموم می‌شن روزهای سیاه و سفید.

زخمیه دلم بیا قلبم رو بخیه بزن و بگو برام از یه شهری که قلب دارن توش آدم‌ها. به دنیا بخند، حرف بزن بذار بهت خیره بشم، بخون برام لالایی تا ببینم خواب خنده‌ها. دست‌هام رو بگیر، دردهام رو از توی نگاهم ببین. نشون بده رنگ‌ها رو بهم و بگو تموم می‌شن روزهای سیاه و سفید.

بیدار شدن با صدای بارون حالم رو خوب می‌کنه، انگار شهر می‌تونه دوباره لبخند بزنه.

وای این زیباترین شنبه‌ی ساله.

اون بغل محکم و لب‌هایی که چسبوندی به لپش چی می‌گه؟

کاش تهیونگ همیشه دلتنگ بشه جدی.

He's mine.

امروز رو به نام تهکوک باید نام‌گذاری کرد.

این خیلی عجیبه که من هم دقیقاً همین کار‌ها رو موقع فیلم گرفتن برای کسی انجام می‌دم. این مرد انگار به دنیا اومده تا به من ثابت کنه تنها نیستی، حتی وقتی فکر می‌کنی این مدل فیلم گرفتنت عجیبه، اون اینجاست تا بهم بگه تو خفنی و کارت درسته.

نوشتن اسمات سخت‌ترین کار دنیاست.

I'm TOP.
-Jeon Jungkook