اون پسری که توی بالکن با تاپ شلوارک می‌شینه آهنگ گوش می‌ده، اون پسری که توی زمین بازی با هودی مشکی روی تاب نشسته و سرش پایینه، اونی که توی ماشین نشسته و دستش زیر چونه‌شه و بیرون رو نگاه می‌کنه، اونی که خیابون‌های بارونی جهانشهر رو با یه دلستر توی دستش متر می‌کنه، اونی که ممکنه یهو وسط خیابون با آهنگی که از ایرپادش پخش می‌شه بلند بخونه و برقصه، اونی که با سگ و گربه‌ها بازی می‌کنه و لبخند روی لب‌هاشه، اونی که با یه جفت بوت مشکی و شکت چهارخونه‌‌ و کلاه کپ داره سیب زمینی سرخ کرده می‌خوره، همشون منم. لطفاً دیدینش بهش لبخند بزنید.

دعای هر روز من:
خدایا ما رو از شر بندگان لاشیت حفظ بفرما. الهی آمین.🤲🏼

_بدون من نخواب، هیچ‌وقت.

+هیونگ! دیدی بهت گفتم؟ ما پیروز شدیم!
-هی بچه، مواظب خودت باش. ما فقط همدیگه رو داریم.

2:51

دلم می‌خواد روزهایی مثل امروز، زیاد داشته باشم. صبح پیانو بزنم، ظهر کار بکنم، پشمک رو ببوسم، بعد‌ظهر نقاشی بکشم و شب آهنگ‌های مورد علاقه‌ام رو بخونم.

کاش داداش جونگ‌کوک بودم و به کمد لباس‌هاش دسترسی داشتم.

فکر کن انقدر دلتنگ دوست‌ پسرت، کسی که بهت نزدیک‌ترینه باشی که بشینی لایو قبلیش رو ببینی، چون فقط ازت دوره.

قلبم مچاله شده. بذارید بمیرم و اشک بریزم.

بازی نکن با قلب داغونم، من آخر بازی رو می‌دونم.

نمی‌دونم برای شما هم عجیبه یا نه، ولی مدل خانواده‌ی ما در عین سادگی، کم‌یابه. مثلاً به خانوادم گفتم تست ام‌بی‌تی‌آی بدن و نتیجه واقعاً کیوت شد. چرا؟ چون من و بابام F شدیم و آتی و مادرم T. بعد فکر کردم و دیدم واقعاً همینطوره، برای مثال وقتی چهارنفره فیلم می‌بینیم و سکانس غمگین می‌شه، من و بابام داریم تقلا می‌کنیم اشکمون نریزه و خواهر و مادرم فقط ناراحت می‌شن. خلاصه که "پسر کو ندارد نشان از پدر."

من واقعاً زورم زیاد نیست ولی هر چیزی رو می‌خوام درست کنم می‌شکنمش. مثلاً قفل دستبند و گردنبند آتی رو اومدم باز کنم، شکست‌. رفتم طناب ببندم دور یه میله، طنابه پاره شد. با گردو شکن فلزی اومدم گردو بشکنم، دسته‌ی گردوشکن شکست‌. و الان مادرم اینطوریه که اگه می‌خواین چیزی سالم بمونه دست مبین ندین؛ منظورت چیه زن؟ مشکل از من نیست، مشکل از اوناست.

0:09 🐾🩶