I want to call you, but you’re dead.
I want to hug you, but you’re dead.
I want to come see you, but you’re dead.
And I hate that there’s nothing I can do about it.

نمی‌دونم برای شهریوری که رسیده دغدار باشم یا دی ماهی که قراره بیاد.

زندگیم اگه فقط حیوونا وجود داشتن بهشت بود.

پس کی نوبت ما می‌رسه؟

تا ابد موزیک‌های قدیمی بخشی از روحم می‌مونن.

می‌خوام مردی باشم که بشه باهاش زندگی ساخت؛ اما پسر بد درونم هنوز رام نشده.

توی موضوع‌های بی‌اهمیت گیر نکنید. برای هر چیزی دفاعیه ننویسید. هر کسی رو قانع نکنید. برای هر اتهامی توضیح ندید. هر سوءتفاهمی رو اصلاح نکنید و برای هر بحثی دنبال آخرین کلمه نباشید. بعضی از آدم‌ها دنبال حقیقت نیستن؛ دنبال اینن که شما رو وارد بازی خودشون کنن و شما مجبور نیستید بازی کنید. بذار فکر کنه حق با اونه. بذار داستان خودش رو بسازه. بذار حتی برنده‌ی بحث خودش باشه. ذهن پوسیده با توضیح تغییر نمی‌کنه، رهاش کن بره.

تا ابد اون کسی می‌مونم که علایق زیادی داره و نمی‌دونه به کدوم برسه.

1:48 Keep the drugs real close
One more line before I overdose, ohh
And no one ever knows
She's on my mind when I'm on yours, ohh
I'm not here for games
I told you what it is, you chose to stay, ohh
Baby, you chose the pain
'Cause you don't know me, you just know my name, ohh

تنها کسی که می‌تونه ادعا کنه با همه‌ی شخصیت‌هام خوابیده، Aaryan shah و بس.

چرا بعضی‌ها برای فکر و سلیقه‌ی بقیه قانون تعیین می‌کنن؟ چرا تا وقتی یک نفر دقیقاً مطابق چارچوب ذهنی ما فکر می‌کنه، همه‌چیز خوبه؛ اما به محض اینکه یک نگاه متفاوت داره، باید براش برچسب پیدا کنیم، قضاوتش کنیم و حتی بهش حمله کنیم؟
آدم‌ها نسخه‌ی کپی همدیگه نیستن و نمی‌تونن باشن. هر کسی امضای شخصی خودش رو داره. ممکنه من چیزی رو دوست داشته باشم که تو دوست نداری. ممکنه تو از چیزی لذت ببری که برای من قابل درک نباشه.
ممکنه زاویه‌ی دید من زمین باشه برای تو آسمون. و هیچ‌کدوم از این‌ها به این معنی نیست که یکی از ما الزاماً آدم بدتریه. به جای اینکه همه‌چیز رو داخل یک چهارچوب مشخص قرار بدید و هر چیزی خارج از اون چهارچوب رو تبدیل به یک چیز منفی کنید، فقط تفاوت رو بپذیرید. چون قرار نیست هر چیزی که با عقیده‌ی ما جور نیست، بد، زشت یا قابل سرزنش باشه. فقط متفاوته و اینکه تو نمی‌تونی درکش کنی، دلیل نمی‌شه که حق داری به کسی که درکش می‌کنه توهین کنی. یاد بگیرید که بین "من دوستش ندارم" و "این غلطه" تفاوت بذارید. بالغ بشید و بفهمید بلوغ یعنی پذیرش این موضوع که جهان برای اینکه با عقاید تو سازگار باشه ساخته نشده. آدم‌ها حق دارن متفاوت فکر کنن، متفاوت ببینن و حتی چیزهایی رو دوست داشته باشن که تو دوست نداری. اگر چیزی باب میل تو نیست، ازش رد شو. تو قاضی نیستی که دادگاه تشکیل بدی و حکم رد کنی.