برای توضیح دادن خودم خیلی خسته‌ام؛ فقط کاراکتر‌هایی که شبیهمن رو با دقت بشناس.

من بدون زل زدن به ماشین‌های مات، کتونی‌ها و کوله‌های ارتشی کی هستم واقعاً؟

ازم می‌پرسن چرا انقدر غمگینی؟ چطوری بهشون بگم با غم به‌دنیا اومدم، مامان؟

بگذر ز من ای آشنا
چون از تو من دیگر گذشتم
دیگر تو هم بیگانه شو
چون دیگران با سرگذشتم

کاش همون‌جوری بودید که توی دیلی‌هاتون نشون می‌دید.

دارم بزرگ می‌شم؛ و این شاید عجیب‌ترین بخش بزرگ شدنه. چیزهایی که زمانی برام جالب بودن، دیگه اونقدر جذاب نیستن. دغدغه‌هام دیگه با «بی‌خیال، درست می‌شه» حل نمی‌شن و بعضی سؤال‌ها جواب ساده‌ای ندارن؛ اما ناراضی نیستم. چون برای اولین‌بار دارم می‌بینم که دغدغه‌هام، انتخاب‌هام و حتی ترس‌هام دارن منو شبیه به آدمی می‌کنن که همیشه می‌خواستم باشم. شاید بزرگ شدن همین باشه؛ اینکه کم‌کم چیزهایی رو از دست بدی که یه زمانی برات همه‌چیز بودن، تا تبدیل بشی به کسی که همیشه می‌خواستی باشی.

2:39
ﺗﻮ ﺑﺬار روﺣﺖ ﻛﻪ ﭘﻴﺮ ﺷﺪ ﺑﺮو
ﭼﺸﺎت ﻛﻪ ﺧﻤﺎر و اﺳﻴﺮ ﺷﺪ ﺑﺮو
ﺗﻮ ﻳﻪ روز ﺑﺎروﻧﻰ ﻧﻤﻨﺎک و ﺧﻴﺲ
روﻳﺎی ﻗﺪﻳﻤﻴﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺷﺪ ﺑﺮو
ﺗﻮ ﺑﺬار آﺳﻤﻮن ﻛﻪ اﻓﺘﺎد رو زﻣﻴﻦ ﺑﺮو
اﮔﺮ ﭼﻨﺎن ﮔﺸﺖ و ﭼﻨﺎن ﺷﺪ و ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮو
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎی ﭘﻒ ﻛﺮده و ﻧﻤﻨﺎک و ﺣﺰﻳﻦ
اﮔﻪ ﺑﻬﺘﺮ از اﻳﻦ ﺷﺪ و ﺑﺪﺗﺮ از اﻳﻦ
ﺗﻮ ﺑﺬار وﻗﺘﻰ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺷﺪ ﺑﺮو
دﻧﻴﺎ ﺧﻴﻠﻰ ﻏﻢ اﻧﮕﻴﺰ ﺷﺪ ﺑﺮو

It's not in my nature to run away.

اساساً من هیچ بهونه‌ایی رو برای بی‌احترامی نمی‌پذیرم. اگه مریض هستید درمان شوید و اگر بی‌ادب هستید تربیت شوید.

IDK. IDC. IDGAF.

I used to be so nice, now I'm just like fuck you, fuck that, fuck everybody.

I want to call you, but you’re dead.
I want to hug you, but you’re dead.
I want to come see you, but you’re dead.
And I hate that there’s nothing I can do about it.

نمی‌دونم برای شهریوری که رسیده دغدار باشم یا دی ماهی که قراره بیاد.