آخرش فقط چایی‌ئه که می‌تونه همه‌چیز رو بشوره و ببره. درود بر عطر هل و دارچین.

کسی که دوستت داشته باشه بهت آسیب نمی‌زنه. این رو توی کله‌ات فرو کن.

وجود من مال تو؛ قلب تو هم مال من عزیزم.

Disappointed but not surprised.

- جاییت درد می‌کنه؟
+ جاییم نه؛ اما باورم شکسته. بهم بگو دکتر، تا حالا شده باورت بشکنه؟ توام مثل منی؟ آدم‌ها رو راه می‌دی به زندگیت. کم‌کم بهشون احساس پیدا می‌کنی. یه روز چشم باز می‌کنی و می‌بینی دوستشون داری. خیلی دوستشون داری. بعد از یه مدت دیگه فقط دوست داشتن نیست؛ بهشون باور پیدا می‌کنی. اونقدر باورشون می‌کنی که اگه وسط ظهر بگن شبه، سرت رو بالا می‌گیری تا دنبال ماه بگردی. می‌دونم... تاکسیکه؛ ولی قشنگه، نه؟ تا وقتی که همون‌ها، باورت رو جلوی چشمت می‌شکنن. استخون بدن اگه بشکنه دوباره جوش می‌خوره؛ ولی باور چی؟ تو بهم بگو دکتر، دوباره جوش می‌خوره؟ اصلاً می‌دونی... کاش هر دویست‌وشش استخون تنم می‌شکست؛ ولی باورم نه.

مراقب حرف‌هایی که می‌زنی باش.

Hello, from the dark side in
Does anybody here wanna be my friend?
Want it all to end
Tell me when the fuck is it all gon' end? Voices in my head
Telling me I'm gonna end up dead, So save me, before I fall

یه موقع‌هایی یه چیزهایی می‌بینم و تا حد مرگ دلم می‌خواد برات بفرستم؛ اما جلوی خودم رو می‌گیرم. کاش روابط انسانی انقدر پیچیده نبود.‌

me.

همون درونگرایی که بیرون آرومه، توی خونه تور جهانی برگزار می‌کنه.

خیلی با خودم فکر کردم که تقصیر کی بود؟ اما بعدها فهمیدم که مهم‌ترین بخش ماجرا این نبود. مهم این بود که ما قصد آسیب زدن به‌هم رو نداشتیم؛ اما زدیم. من سهم خودم رو پذیرفتم، چون باور دارم بعضی آدم‌ها ارزش این رو دارن که برای موندنشون، خودت رو اصلاح کنی. ولی می‌دونی؟ آخر همه‌ی این‌ها دلم می‌خواست یک روز ازم بپرسی"تو از چی آسیب دیدی؟"