- چی‌شد که از آرزوهات دست کشیدی؟
+توی ایران بدنیا اومده بودم.

-مگه امروز چه روزیه‌؟
+روزیه که هفت‌نفر داوطلب شدن تا میلیون‌ها آدم‌ رو نجات بدن‌.

اون گوشه از قلبم که مسئول کنار اومدن با آدم‌هایی با عقاید سیاسی و مذهبی مختلف بود؛ بعد از دی مرده. نه علاقه‌ای هست نه احترامی چون فهمیدم مشکل اختلاف عقیده نبود، مشکل انسانیت بود که بلد نبودید.

اینا به سنگ قبرتم رحم نکردن بابا.

Sister core:

من واقعاً بچه ایرونی‌ام. با من از کافی و آووکادو حرف نزن؛ به‌جاش درمورد املت و سنگک و سبزی بگو. چایی داغ و آهنگ دهه شصتی، قالی قرمز و سفره‌ی روی زمین.

Iran Iran Iran.

امروز توی جشن روز دانشجوهای بین الملل دانشگاه؛ دانشجوهای ایرانی گفتن که به‌احترام عزیزهای از دست رفته آهنگ شاد اجرا نمی‌کنیم. اصالت توی گوشت و استخوان ماست، حتی اگه توی وطن نباشیم.

حسرت‌های من خیلی زیادن؛ ولی هیچکدوم به اندازه‌ی اینکه ای کاش این دست‌ها می‌تونست سیم‌های گیتار یا کلاویه‌های پیانو رو هر روز و هر شب لمس کنه، نیست.

.

Born to be a plot twist in a world of predictable stories.

نوشته بود: مدام از خودم می‌پرسم چرا سرنوشت تو را به من رساند و به من فرصت زندگی با تو را نداد.

when things heal and hurt together.

ولی اگه یک روزی رسید که من نبودم؛ تو با موسیقی‌ بی‌کلام غمگین یادم کن.

منتظر کسی نباش؛ نجات‌دهنده فقط خوابه.