می‌خوام این پسره بدونه که ده سال، بیست سال یا صد سال دیگه هم که باشه، من جوونی‌هام رو با اچ‌پی و خونه‌ای که بهم داد به یاد میارم.
خاطرات جزیره‌ی خیالی و مسافرت‌های رویایی الکی و همه‌ی چیزهایی که می‌تونستیم داشته باشیم ولی ایران ازمون گرفت. ایران همه‌ی این‌ها رو ازمون گرفت ولی مبین روی اون حسرت‌ها چسب زخم می‌زنه:)
و این حتی توضیح‌دادنی هم نیست. فهمیدنی نیست. منطقی نیست.
فقط چیزیه بین احساسات و احساسات.

ایران همه‌ی این‌ها رو ازمون گرفت ولی مبین روی اون حسرت‌ها چسب زخم می‌زنه:)
و این حتی توضیح‌دادنی هم نیست. فهمیدنی نیست. منطقی نیست.
فقط چیزیه بین احساسات و احساسات.