برای بودن هر چیزی توی زندگیت تلاشت رو بکن؛ به جز آدم‌ها. ارزشش رو ندارن.

غم.
توضیح دادنش یه‌کم پیچیده‌ست؛ پس اینطوری که می‌گم، تو تصورش کن. یه انسان که از توضیح دادن خودش خسته شده و تنهایی رو ترجیح داده چون نمی‌خواد دیگه طرد بشه بعد از یه روز شلوغ و جنگیدن با آدم‌ها، اضطراب‌ها و تروماها می‌خواد برگرده خونه. خونه براش امنه چون صداهای توی سرش خاموش می‌شن، دیگه چشم‌ها نیستن که بهش زل بزنن یا انگشت‌هاشون رو به سمتش بگیرن. خونه می‌شه پناه اون آدم. حالا تصور کن توی اون خونه یک نفر دیگه باشه که به محض رسیدن نفر اول، دست‌هاش رو باز می‌کنه تا بغلش کنه. طوری بغلش می‌کنه که انگار خونه به اندازه‌ی اون آدم کوچیک شده. دیگه خونه پناه نیست، نفر دومه که پناه اولی شده‌. اگه ازم می‌پرسی تو کدومشی باید بگم‌ که من یه نفر اولم که برای بقیه نفر دومه. اسم این داستان رو می‌ذارم غم، چون خالصه، زلاله و ترکت نمی‌کنه.

سلام، صبح بحیر. یادتون نره صبحانه بکورید.

نارنگی خوردن بعد از کلاس، وسط کلاس، قبل کلاس از بهترین لذت‌های دنیویه.

I touch lightly but I leave a mark.

دوستت دارم❌
زرشک‌پلو برات پختم✅

من پرخاشگر نیستم عزیزم؛ دارم بهت می‌گم بد خوابیدم، کم خوابیدم، خوب نخواییدم، سبک خوابیدم. حالیت هست؟