قانون نانوشته‌ی زن‌های عاشق فداکاریه. بی چشم داشت محبت می‌کنن و مثل یک مادر مراقبتن. اونا وقتی عاشقن می‌تونن هر جایی رو برات به خونه‌ی امن و گرم تبدیل کنن. زن‌ها خشکی و تلخی زندگی رو از بین می‌برن و بهت شیرینی رایگان می‌دن. فقط اگه دوستت داشته باشن، تو خوشبختی.

واست تلاش می‌کنم تا بهترینش رو برات بسازم، تو با نگاهت بهم نشون می‌دی گشنیز دور انگشتت با ارزش‌تر از حلقه‌های طلاییه.

انگار تمام آنچه دوست داشته‌ام، از من دزدیده‌اند و حتی اگر تمام آن را به من بازگردانند، کافی نخواهد بود. -کافکا

آره می‌دونم، وقت رفتنه بابا.

Slow down you crazy child. Take the phone off the hook and disappear for a while.

یکی از زبون‌های عشق مورد علاقه‌ام اینه که تو کارهای شخصی‌ کمک کنم. مثلاً زیپ لباسش رو من ببندم، آستینم رو اون تا کنه. موهاش رو من شونه کنم، ماسک صورتم رو اون بذاره. خط چشمش رو من بکشم، یقه‌ی پیرهنم رو اون صاف کنه. توی کارش که مشکل خورد بشینم کنارش و بگم "بیا ببینم چی شده؟"، وسط شلوغی کارم اون میوه پوست بکنه بیاره.

اگه سریع زندگی‌ می‌کنیم؛ پس بذار جوون بمیریم.

من واقعاً آدم شنیدن صدای مرغ و خروسم تا صدای بوق ماشین.

چقدر خونتون وایب خودتو میده
کاملا ایرانی و اصیل

اگه زندگی یه زمین چمن باشه فرق نداره بی‌کیفیته یا سرسبز، من قراره همیشه بدوئم و کم نیارم چون یازده‌تای دیگه رو پیدا کردم که بهم پاس بدن و اگه خوردم زمین دستم رو بگیرن.

من خیلی ادم ”شب رو بیدار بمونیم حرف بزنیم” هستم.

یه چیزهایی برای قرن هجدهم و وایبش دارم.‌