And i am physically incapable of talking

Mark the man you are

It was a fucking emotional and mental roller-coaster and i was definitely high but god damn

"I just want to live. Is that so wrong?
...why doesn't anybody else want that?"

برای امروز بسه فکر کنم

من عاشق پیامای طولانی ام، عاشق ویس و ویدیو مسیجم، عاشق وقتایی ام که آدما راجب یچیزی یپ میکنن، عاشق وقتایی ام که روزشون رو تعریف میکنن، عاشق وقتایی ام که واسم آهنگ میفرستن و میگن با این آهنگ یادت افتادم، از آدمای بی ذوق و بی روح متنفرم، وقتی هم میپرسم «روزت چطور بود؟» دوست ندارم صرفا بشنوم خوب بود، دوست دارم جزئیات بشنوم، دوست دارم از نوشیدنی ای که اخیرا خوردی و فکر میکنی مزش جالبه بهم بگی، دوست دارم نظرت رو راجب آهنگی که اخیرا روش قفلی ای بدونم، دوست دارم از کتابی که اخیرا خوندی برام تعریف کنی، یا حتی راجب فیلم و سریالی که دیدی حرف بزنی، یا اصلا از سلبریتی مورد علاقت برام ادیت بفرستی و فنگرلی کنیم، من از مکالمه های سطحی و کوتاه متنفرم.

کاملا دروغ گفتم

HELP?? everybody's so creative