Hallelujah
It's raining men
#gif
@WingsOfHeart࿐

@WingsOfHeart࿐

نقاشی از قحطی ایران بر روی قلمدان

خلیجی آرام، مانند کمانی خمیده،
جایی که اسکایلا در گرمای نیمروز پناه می‌گرفت.
وقتی خورشید در میانهٔ آسمان بی‌رحمانه می‌تابید
و سایه‌ها را به باریکی یک خط فرو می‌کاست.
در همین هنگام، سیرسه آن خلیج را آلوده می‌کند،
با زهرهای هولناک و ریشه‌های جادویی،
و وردهای مبهم و گره‌خورده زیر لب زمزمه می‌کند.
اسکایلا وارد آب می‌شود—تا کمر—
و ناگهان شکل‌های هولناکِ پارس‌کننده را
دورِ کمر خود می‌بیند.

واترهاوس دقیقاً همین لحظه را نقاشی کرده است. سیرسه در خلیجی پنهان بر فراز آب ایستاده و زهر سبز درخشان را در آب می‌ریزد. زیر پای او، شکل‌های اولیهٔ موجودات «پارس‌کننده» که بخشی از دگردیسی اسکایلا هستند، در آب در حال چرخش‌اند. تمرکز نقاشی بر سیرسه است: چهرهٔ جدی و حسادت‌بار او، و رنگ‌های متلاطم و درخشانی که صحنه را احاطه کرده‌اند—نه بر دگردیسی کامل اسکایلا

سالُن‌های قلعهٔ بزرگ. تصویری از گوستاو دوره (فرانسوی، ۱۸۳۲–۱۸۸۳)

این تصویرِ پرجزئیات، تالار بزرگ و مجلل یک قلعه را نشان می‌دهد؛ فضایی که با مهارت و دقت نمایشیِ ویژهٔ دوره ترسیم شده است. طاق‌های باشکوه، نقش‌برجسته‌های حجیم، و تزیینات پیچیده، صحنهٔ گردهمایی پرجنب‌وجوش اشرافی را زیر چلچراغی آویخته قاب می‌گیرند و بازی چشمگیری از نور، فضا و حرکت روایی ایجاد می‌کنند.

این تصویر برای اورلاندو فوریوزو ساخته شده و نمونه‌ای روشن از توانایی دوره در نمایش شکوه معماری و دمیدن واقع‌گرایی باشکوه در خیال‌پردازی‌های ادبی است.

Heaven Rock
•' @WingsOfHeart