من میخوام...
به اندازه ی تموم دوست دارمایی که نشنیدی،
دوست داشته باشم..!
میخوام به اندازه ی همه ی تنهاییات، پیشت باشم
میخوام به اندازه ی هرثانیه ای که...
دلت میخواسته یکی بغلت کنه تو بغلم باشی
میخوام به اندازه ی همه ی گریه هات، بخندونمت!
میخوام به اندازهی تموم روزهای بدت
برات خاطره های خوب بسازم
میخوام زندگیتو قشنگ کنم.
باشه؟:)

دلم خوش است به بودنت
همينجا زير سقف همين شهر
تنها چند خيابان و كوچه و خانه فاصله داريم
دلم خوش است كه هستي
همينجا كنار تپش هاي بيقرار دلم ....

کتابایی که الان میخونی،عادتایی که الان داری، ادمایی که الان باهاشون در ارتباطی،غذاهای که میخوری و و کارایی که میکنی نقطه ی که پنج ساله دیگه اونجایی!یه روز میشینی فکر میکنی میبینی؛چقدر میتونستی آدمای لایق تری رو واسه دوست داشتن انتخاب کنی، با ادمایی بهتری رفت و امد کنی!غذاهای سالم تری بخوری و چقدر میتونستی بیشتر از ته دل بخندی پس نزار هیچوقت حسرتی  تو دلت بمونه!تو فقط یک بار زندگی میکنی!

امروز حال روحیم خوب نبود، برای همین به هیچ کاری نرسیدم  :
و این موضوع اصلا اشکالی نداره ، قرار نیست هر روز مفید باشیم ، قرار نیست هر روز خوشحال باشیم ، باید یاد بگیریم که داشتن روز های بد هیچ اشکالی نداره ، ناراحت بودن و کامل نبودن هم بخشی از زندگیه نباید باهاش مبارزه کنیم،باید به خودمون اجازه بدیم درد هامون رو احساس کنیم.

گروه چت : Tehran - تهران

https://t.me/+0DaEOGdWorgwOWJk

فلسفه ی ایشالله 120 ساله شی رو میدونستین؟!

در دوران هخامنشیان سال کبیسه وجود نداشت همیشه اسفند ماه 29 روز بوده
در تقویم آن زمان هر چهار سال یک روز ذخیره میشد و طی 120 سال یک ماه ذخیره داشتند که آن سال را بجای 12 ماه 13 ماه اعلام میکردند
در ماه سیزدهم هیچکس کار نمیکرد همه با خرج حکومت جشن میگرفتند
بنابراین مردم در حق هم دعا میکردند که 120 سال عمر کنند تا حداقل یک جشن یک ماهه را ببینند

یه جا خوندم نوشته بود:
‏”ببینید، از چشم کسی افتادن یک شبه اتفاق نمی افته. شما طی یک پروسه فرساینده آدم‌هایی که براشون عزیز هستین رو آزار می‌دین و بالاخره اون‌ها یکجا تصمیم می‌گیرن که دیگه بهتون آوانس ندن.”

یه جوری همه چیو تموم میکنن
انگار نه انگار که خود خودشون بودن که شروع کردن
یه جوری از خودشون بدی به یادگار میزارن، انگار نه انگار که خاطرات شیرین برات ساختن .
یه جوری در اخر حرف میزنن که مات و مبهوت میمونی و میگی
همین ادم بود که فک کردم با بقیه فرق میکنه ... ؟
یه جوری کاخ ارزوهاتو پایین میارن که انگار ، دونه به دونه ، خشت های این قصرو خودت تنهایی چیده بودی

.

واقعیت اینه که هیچکس هیچوقت نمیدونه و نمیفهمه توی دلت چی میگذره دلتنگ میشی دل‌ مرده میشی گریه میکنی داغون میشی احساس تنهایی میکنی غذا نمیخوری بیرون نمیری علاقه‌ات به زندگی رو از دست میدی اما دم نمیزنی فردا صبح بیدار میشی و باز لبخند میزنی و به زندگی ادامه میدی این داستان زندگیه بالا و پایین مجبوری زندگی کنی مجبوری بسازی مجبوری نق‌ نزنی و به همه بگی " حالم خوبه " .

.

میدونی بیشترین شناخت از اطرافیانت رو
‏کی پیدا میکنی ؟!
‏ زمانی که روی مود خوبی نیستی
‏و بیشتر از همیشه به مراقب و توجه نیاز داری !
‏رفتار و برخوردی که اون زمان با تو دارند نشون میده
‏در واقعیت چقد براشون مهم هستی و ارزش داری

.

من قدیم میگفت:
کسی حق نداره حتی نزدیک کسی که من دوسش دارم بشه.
ولی من جدید اعتقاد داره به اینکه:
هیچکس مال من نیست و نیازی نیست نگران آدمایی که بهش نزدیک میشن باشم، چون اگه ذره ای اونارو به من ترجیح بده نیازی نیست تو زندگیم بمونه.

دوستان عاقل تر که میشید دیگه اینجوری تو رابطتتون فکر می‌کنید که:
"به جهنم که دوسم داری وقتی بلد نیستی باید چجوری باهام رفتار کنی و احترام بزاری."


.

‌
عمرت رو داری هدر میدی اگر:

- نگران حرف مردمی
- هنوز منتظر معجزه ای
- دائما از اوضاع شکایت میکنی
- خودت رو با بقیه مقایسه میکنی
- اشتباهاتت رو تکرار میکنی
- هدف هات رو مکتوب نکردی



.

حکمت شادان در باب سخت نگرفتن به خود و اوضاع حرف جالبی زده؛ میگه:

«من آنگاه که از جستجو خسته شدم، یافتن را فرا گرفتم. و زمانی که بادی مخالف وزیدن گرفت، با بادبان‌های خویش به پیش راندم.»

براتون از این رابطه ها آرزو می کنم که جفتتون مطمئنید بدون هم دیگه نمی تونید زندگی کنید، ولی ایمان دارید که هیچ کدومتون قرار نیست از وابستگی طرف مقابل سوء استفاده کنه.

فاجعه یعنی رابطه‌ی یک طرفه، یعنی تو عاشقش باشی و با همه جون و دل دوستش داشته باشی ولی واسه اون بیشتر از یک دوست معمولی نباشی. درمان فاجعه چیه؟ درمانش دوری و فراموشیه.

‌
عمرت رو داری هدر میدی اگر:

- نگران حرف مردمی
- هنوز منتظر معجزه ای
- دائما از اوضاع شکایت میکنی
- خودت رو با بقیه مقایسه میکنی
- اشتباهاتت رو تکرار میکنی
- هدف هات رو مکتوب نکردی



.