میان تمام تشکر هایی که از افراد میکنیم
بابت حضورشان در زندگیمان، گاهی هم تشکر کنیم از برخی افراد بابت رفتنشان از زندگیمان که اگر نمیرفتند، شاید هرگز عشق حقیقی را با تمام وجودمان حس نمیکردیم
تشکر کنیم که رفتند، که نیستند !
که با رفتنشان به ما ثابت کردند !
همه رفتنها تلخ و بدمزه نیستند...
گاهی یادشان کنیم و در دل بگوییم:
مرسی که نیستی !!!

#More: 🎖 @windscribeproxy

ولی وارد رابطه شدن با فردی منطقی و پخته واقعا لذت‌بخشه!
بدون خیانت، دروغ، بدون اینکه احساس اضافه بودن داشته باشی. کنارش آرامش داری،
روانت آرومه و فارغ از دغدغه‌های کم اهمیت. می‌تونی بدون هیچ ترس و واهمه‌ای از ترک شدن و طرد شدن بهش اعتماد کنی.با آدم اصیل و بالغ حال دلت همیشه خوبه.

#More: 🎖 @windscribeproxy

هر وقت ترسیدی و فک کردی که به آخر خط رسیدی، این تیکه کتاب کیمیاگر رو بزار جلو چشمات:
"همیشه به قلبت بگو كه ترس از رنج
از خود رنج بدتر است،
تاریكترین لحظهٔ شب
لحظه پیش از برآمدن آفتاب است..!"

#More: 🎖 @windscribeproxy

‏وقتی ازم میپرسی چرا عصبی ای و میگم نمیدونم دلیلش این نیست که نمیدونم، دلیلش اینه که صدتا چیز کوچیک که بنظرت چرت میرسن، روی هم جمع شدنو تهش شده عصبانیت من، حالا بیام این صدتارو تعریف کنم و برات و بچینم که تهش بفهمی یا نفهمی؟ همون فکر کنی یه دیوونه ای چیزیم راحت تره

#More: 🎖 @windscribeproxy

هر وقت ترسیدی و فک کردی که به آخر خط رسیدی، این تیکه کتاب کیمیاگر رو بزار جلو چشمات:
"همیشه به قلبت بگو كه ترس از رنج
از خود رنج بدتر است،
تاریكترین لحظهٔ شب
لحظه پیش از برآمدن آفتاب است..!"

#شبتون_در_پناه_حق

#More: 🎖 @windscribeproxy

مستقل شدن و بلندپروازی فقط از بیرون قشنگه که بهت میگن:
«چقدر پُرتلاشی، چقدر موفقی و چقدر با اراده ای»، وگرنه اگر آدمی از طبقه متوسط باشی و در طبقه بالایی از جامعه متولد نشده باشی برای رسیدن به ابتدایی ترین آرزوهات و موفقیت و استقلال سه دهه از زندگیتو کامل باید تلاش کنی..

#More: 🎖 @windscribeproxy

این بیت شعر یکی از قشنگ ترین تعریف هایی بود که از کارما شنیدم:

حالِ یک دل را اگر کردی خراب، آماده باش
اشکِ چشمِ دلشکسته، خانه ویران می کند.

#More: 🎖 @windscribeproxy

یه متن دیدم که نوشته بود: «زنده‌ایم تا بقیه عزادار نشن.» چه وصف حال غریب و صحیحی بود از وضعیت خیلیامون.
ادامه دادن صرفا بخاطر کسایی که دوسشون داریم، نه خودمون…

#More: 🎖 @windscribeproxy

‏از وقتی یادمه تو ‎زندگیم پشت سرمو نگاه نکردم، چون میترسم برگردم ببینم پشتم خالیه و ‎کنترلمو از دست بدم و بیوفتم!
گاهی یادم میره کسی که باید باشه نه پشت سرمه، نه جلوی رومه، نه پایین پامه، نه بالا سرم!
‏کسی که باید باشه، خودمم نه هیچ کس و هیچ چیز دیگه، حتی اگه قرار باشه بیوفتم.

#شبتون_در_پناه_حق

#More: 🎖 @windscribeproxy

‏در انتخاب پارتنر یه آیتم مهم هست که شاید خیلی بهش پرداخته نشده
‏شجاعت!
‏آدمای ترسوی بزدلی که تا زندگی بهتون سخت گرفت جا می زنن به درد زدن به جرز دیوار می خورن
‏با یکی باشین که برای با شما بودن با همه دنیا جز خودتون بجنگه نه اینکه عذر موجهی بیاره و اسم بی عرضگیشو بذاره تقدیر

#More: 🎖 @windscribeproxy

از دختر بودن خستم! به پوستت برس، موهات مرتب باشه، آرایش کن، خوشبو باش، لباس های متعدد از زیر و رو و بالا و پایین برای خونه و مهمونی و بیرون بخر (بازم هیچی نداشته باش) ، ناخن درست کن، لیزر برو، زلم زیمبو بخر به خودت آویزون کن تازه خوش اخلاق و مهربونم باش :)
‏دلم میخواد یه پسرِ پشمالو باشم که یه شلوارک داره و همه جا اونو میپوشه، یه رکسونا هم داره بعد حموم میزنه به زیر بغلش، همین

#More: 🎖 @windscribeproxy

یاد بگیرید
همون موقع که لازمه، باشید
یه دقیقه بعد، یه ساعت بعد، یه روز بعد، یه ثانیه بعد دیگه اون لحظه نیست؛ ‏
دستا سرد میشن، احساسات ته‌نشین میشن، طوفانا آروم میشن، آتیشا خاموش میشن...
و آخرش
فقط این به یاد آدم می‌مونه که ‏به موقع بودن کنارش یا نه.

More: 🎖 @windscribeproxy

برای آدما
به قدری حضور داشته باش
که فکر نکنن
وجودشون معجزه
و نبودشون فاجعست...

#شبتون_در_پناه_حق

More: 🎖 @windscribeproxy

تنهایی انتخاب هیچ انسان سالمی نیست، تنهایی، در دراز مدت شما را فرسوده، عبوس و بی‌تربیت خواهد کرد. تنهایی، کلید ساز و کاری را روشن می‌کند که شما را در احساسات و رویاهای خودتان می‌بلعد، افکارتان از جایی شبیه احساس‌اتان می‌شود، از نقطه‌ای بین شما و شعورتان همواره مکالمه‌ای یک طرفه برقرار می‌شود، مکالمه‌ای که طرف برنده و موجه آن همواره خودتان هستید، کم کم توان بررسی و شناخت نسبت به خود را از دست خواهید داد، شکست‌ها، غمگین بودن، منزوی بودن، افسردگی، بازنده بودن‌، خو‌د را در چنین مکالمه‌ای همواره خوش‌بینانه و سمبلی از افتخار تلقی می‌کنید، و کسی دیگر هم نخواهد بود تا شما را به دور از خودتان ببیند و قضاوت کند، در چنین دنیایی شما غرق در توهم، خوش خیالی و افسانه سازی شخصی می‌شوید. با توجیه‌های آبکی و فلسفه بافی‌های پوچ.

More: 🎖 @windscribeproxy

این تَه نامردیه که بخوای حسای قشنگت رو از آدمی که دوستش داری پنهون کنی، مثلا وقتی مثلِ چی دلت برای قبلنتون تنگ شده ولی به روی خودت نیاری، یا وقتی که باید بهش بگی ببین من زندگیو بدون تو نمیخواما سکوت کنی، من خیلی وقتا کسایی که دوستشون داشتم رو اینجوری از دست دادم، هیچوقت نتونستم با کسی که دوستش داشتم صادق باشم و بهش بگم ببین؛ دوسِت دارما. هیچوقت نشد بی هوا بهش زنگ بزنم و بگم میشه هیچوقت نری اخه من بدون تو نمیتونم، همیشه حرفامو قورت دادم، لبخند زدم و وانمود کردم همه چیز خوب میگذره.


More: 🎖 @windscribeproxy

فرقی نداره پدرشی، مادرشی، برادرشی، همسرشی...
هر کسی که می‌خوای باش.
می‌خواستم یه حقیقتی رو بهت بگم.
همه‌ی جاهایی که از رفتن به اونجا محرومش کردی رو یادته؟
کوچیک‌ترین دلخوشی و سرگرمی‌هایی که ازش گرفتی چطور؟
ساده‌ترین و طبیعی‌ترین نیازهاش که سرکوب کردی؟
همه رو دور از چشمت انجام داد و سعی کرد که به دستشون بیاره.
ببینم؛ بهتر نبود دستاش رو می‌گرفتی، تو چشماش نگاه می‌کردی و می‌گفتی همیشه پشتشی؟
شاید این‌طوری یه آدم دروغگوی پنهان‌کار که فکر می‌کنه‌ عمر و جوونی‌ش از دست رفته کمتر می‌شد...

More: 🎖 @windscribeproxy

امیدوارم اگر یه روزی بچه داشتم تنها انگیزش برای مستقل زندگی کردن توسعه ی فردیش باشه نه فرار از خونه ای که من براش ساختم!

More: 🎖 @windscribeproxy

دل به دل راه نداشت
آدم به آدم نرسید
بعد هر تاریکی روشنی نبود
دور ماندیم؛ فراموش شدیم
واقعا پول خوشبختی میاره
خوبی بکنی خوبی نمی‌بینی

More: 🎖 @windscribeproxy

جا داره همینجوری که دارین گند میزنین تو رابطه هاتون بگم: خیلی پیش نمیاد یکی دوستون داشته باشه، حواستون باشه.

More: 🎖 @windscribeproxy

کتاب محکم در آغوشم بگیر؛ دکتر سو جانسون رو می خوندم یه قسمتی از کتاب نوشته بود:
«هیچ ضربه و ترومایی بزرگ تر و شدید تر از زخم خوردن از طرف کسانی که انتظار داریم از ما محافظت و پشتیبانی کنند، نیست!»
‏خیلی درست بود...

More: 🎖 @windscribeproxy

من سخت‌ترین آدمی بودم كه خودم می‌شناختم، نه به خاطر ایستادنم در برابر موج‌های بلند، نه به خاطر نگه داشتن بغضم، نه به خاطر هر بار زير مشت و لگد روزگار زنده موندن. آدم قوی‌ای بودم كه هر بار، اين همه خاطره رو جمع می‌کردم و با خودم می‌بردم. از وقتی رفتن رو واسه خودم راحت كردم ديگه مهم نبود تو كدوم جغرافيا، شب صبح بشه، فقط دلم می‌خواست چشمام تو چشای تو وا شه. از وقتی خاطرات رو روی دوشم كشیدم سنگینی‌اش مهم نبود، فقط دلم می‌خواست تو، توی همه‌شون باشی. من خیلی سخت بودم كه تونستم كنار بيام، كه تونستم خودمو دو قسمت كنم، كه بيام و به تو برسم و برم و به آرزو‌هام برسم و دل خوش كنم به گردی زمین كه یه روزی، یه جایی بالأخره تو و آرزوهام مسيرشون یکی می‌شه، كه شايد آرزو خود تو بودی و من همه‌ی عمر اشتباه راهو رفتم.
من سخت‌ترین آدم برای دوست داشته شدن بودم كه سعی كردم با دستای بی جونم همه چيز رو كنترل كنم و بعد يهو سرمو بالا بیارم ببينم بابا دستای تو رو شونمه، آرامش تو توی تنمه. كه تو تونستی كوه بمونی كه منو نگه داری وگرنه من كه خیلی وقت پیش‌ها بايد همه چيز رو ول می‌کردم و رها می‌شدم از بند اين زندگی.
More: 🎖 @windscribeproxy