توهم مهم بودن برای آدم‌ها خیلی بده. واقعیتش اینه که بودن و نبودن ما تو زندگی آدم‌های دیگه هیچ تفاوتی زیادی ایجاد نمی‌کنه.

به قول بوکفسکی:
"هیچ‌کس قرار نیست از نبودنِت بمیره؛ شاید فقط چند ساعتی دیرتر بخوابه..!!

More: 🎖 @windscribeproxy

وقتی دارین تو پیام رسان ها و دایرکت های شبکه های اجتماعیتون چرخی میزنین
گاهی کمی پایین برید..
اون آخراش
شاید کسایی باشن که روزهاست منتظر یک پیام خیلی کوتاه از شما هستن تا دلاشون شاد شه و باز بشن همون رفیق همیشگیتون!
همیشه منتظر نباشید..

More: 🎖 @windscribeproxy

یه جا تو‌ کتاب دلواپسی فرناندو پسوا خیلی قشنگ مود منو توصیف میکنه و میگه:
«تنهایی تباهم می‌کند، بودن در جمع آزارم می‌دهد. حضور دیگران افکارم را می‌گسلد، من با دقّت خاصی در رویای حضور خود به سر می‌برم، رویایی که نمی‌تواند دقت تحلیل‌‌گرانه‌ی مرا وصف کند...»
انگار بند بندش رو در مورد من گفته:)))

More: 🎖 @windscribeproxy

شاید وقتی یه آدم که بهتون خیلی نزدیک بوده؛ براتون تموم بشه، پیامش رو دیر سین کنید، دیر جواب بدید، باهاش حرف نزنید یا حتی حذفش کنید.
ولی اگه کسی برای من تموم بشه سرعت جواب دادنم به پیامش تغییر نمی کنه یا حتی حذف نمی شه به جاش دیگه غر نمی زنم دیگه عکسای جدیدمو با ذوق نشونش نمی دم، دیگه تند تند و با هیجان از روزمرگیام براش تعریف نمیکنم، جواب همه ی چه خبر ها می شه سلامتی،
جواب همه ی چیکار می کنی ها میشه هیچی و جواب همه ی چطوری ها حتی اگه خوب نباشم هم می شه "خوبم تو چطوری؟"
من ممکنه تو دلم آدمارو بذارم کنار و اونا هیچ وقت متوجهش نشن، ممکنه با خیلیا در ارتباط باشم ولی اون آدم برای من تموم شده باشه و بلعکس.

More: 🎖 @windscribeproxy

نوشته بود:
"بنظرم از دست دادن غمگین‌تر از نرسیدنه، من ترجیح میدم به چیزی که دوس دارم نرسم تا اینکه اونو داشته باشم و یهو از دستش بدم."
خیلی حقه عزیزان، خیلی..

More: 🎖 @windscribeproxy

تک تک کلمات فروغ فرخزاد رو میشه با تموم وجود حس کنی:‌

«در برابر بی‌مهری آدم‌ها هیچ نمی‌گویم. سکوت و سکوت و سکوت.
انگار که لال شده باشم؛ شاید هم کور و کر. دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله اش را. می‌دانی؟
دیر دریافتم که مسئول طرز فکر آدم‌ها نیستم. بگذار هر که هرچه خواست بگوید!
چه اهمیتی دارد؟
من در لاک خود راحت ترم.
آن جا می‌شود آرام و بی‌دغدغه زندگی کرد!»

#More: 🎖 @windscribeproxy

یه جا خوندم نوشته بود:
‏”ببینید، از چشم کسی افتادن یک شبه اتفاق نمی افته. شما طی یک پروسه فرساینده آدم‌هایی که براشون عزیز هستین رو آزار می‌دین و بالاخره اون‌ها یکجا تصمیم می‌گیرن که دیگه بهتون آوانس ندن.”
و قشنگ و دقیق ترین تعریفی بود که راجب از چشم افتادن شنیدم.

#More: 🎖 @windscribeproxy

•چند نشانه بلوغ فکری

•| دیگه علاقه ایی به صحبتای کوچیک نداری
•| خواب و استراحت رو به بیرون رفتنای الکی ترجیح میدی
•| شادیِ تو نه به آدمای اطرافت بلکه به درونِ خودت وابستس
•| بیشتر میبخشی
•| روشن فکر تر میشی
•| به تفاوت ها احترام میزاری
•| عشق رو اجبار نمیکنی به کسی
•| به راحتی قضاوت نمیکنی

#More: 🎖 @windscribeproxy

با کسی باشید که به پیشرفت کردن تشویقتون کنه.
به نظرم رابطه فقط عاشقی نیست. باید به هم دیگه برای تبدیل شدن به نسخه بهتر خودمون انگیزه بدیم.

#More: 🎖 @windscribeproxy

میدونی، زندگیِ من همیشه یکی بود یکی نبود، بود.
مثلا سرما بود، گرمیِ دستاش نبود. قهوه بود، شیرینی خنده هاش نبود. بارون بود، چتر مژه های بلندش نبود. غم بود، دلگرمیِ توی نگاهش نبود. بغض بود، آغوش گرمش نبود. اشک بود، شونه های امنش نبود. صبح تا شب فکر کردنِ به اون بود، خودش نبود. گفتم فکر، هربار که به نبودت فکر میکنم، حس میکنم وسط یه اقیانوس خیلی بزرگ گیر کردم، خیلی بزرگ، اون قدر بزرگ که هیچ ساحلی واسه ش وجود نداره، دائماً دارم دست و پا میزنم و بازم به هیچی نمیرسم. هر دفعه به خودم میگم که این اخرین باره، دیگه بهش فکر نمیکنم؛ ولی وقتی سعی میکنم بلند شم، موج افکارم دوباره به سراغم میاد ، بارها و بارها منو به زمین میکوبه و درآخر غرقم میکنه. غرقم میکنه ولی نمیمیرم، فقط قلبم هرروز مچاله تر از روز قبل میشه، یجوری که حتی اگه خودتم برگردی دیگه نمیتونی خوبش کنی.

#More: 🎖 @windscribeproxy

یاد اون قسمت فرندز افتادم که ریچارد از مونیکا خواست برگردن به هم و مونیکا قبول نکرد و گفت جدا شدن از تو سخت‌ترین کاری بود که تو زندگیم مجبور به انجامش بودم و فکر نمی‌کنم بتونم یه بار دیگه از پسش بربیام.
منم دقیقا میفهمم مونیکا چی میگفت...

#More: 🎖 @windscribeproxy

معتقدم تنها عشقِ که می‌تونه انسان رو از پا دربیاره و تنها عشقِ که میتونه انسان رو نجات بده.
اصن عشق هم درده هم درمون :)

#More: 🎖 @windscribeproxy

به قول فروغ فرخزاد: برای همه خوب باش، آن کس که فهمید، همیشه در کنارت خواهد بود و آن کس که نفهمید، روزی دلش برای تمام خوبی هایت تنگ میشود...

#More: 🎖 @windscribeproxy

قلب‌ِ شکسته و اعتمادِ بر باد رفته یه‌ روزی ترمیم میشه، پولم که میاد و میره تنها چیزی که برنمیگرده عمرته..
جای‌اشتباه و‌ کنار آدم‌اشتباه نمون؛ یه کاری کن وقتی بیست سال بعد جلوی آینه به چروکای دور چشمت نگاه میکنی با خودت بگی ارزششو داشت نه اینکه بگی حیف عمری ‌که تلف کردم..


#More: 🎖 @windscribeproxy

بیشترین ضربه هارو خوبترین آدمها میخورند
برای خوبیهاتون حد تعیین کنید و هر کس را به اندازه لیاقتش بها دهید نه به اندازه مرامتان
زندگی کردن با مردم این دنیا همچون دویدن در گله اسب است
تا میتازی با تو میتازند
زمین که خوردی؛ آنهایی که جلوتر بودند؛ هرگز برای تو به عقب باز نمیگردند
و آنهایی که عقب بودند ؛ به داغ روزهایی که میتاختی تو را لگد مال خواهند کرد


#More: 🎖 @windscribeproxy

میدونی اصول زندگی چیه؟!
وقتی ناراحتی؛ تصمیم نگیر!
وقتی دیر میشه؛ عجله نکن!
وقتی یکیو دوسش داری زود بهش نگو؛ بذار خودش بفهمه!
وقتی خیلی خوشحالی؛ به کسی قول نده!
وقتی یکی دلتو شکست؛ سر یکی دیگه تلافی نکن!
وقتی بغضت گرفته پیش هرکی گریه نکن؛ شاید همون دشمنت باشه از ته دل خوشحال بشه!
‏وقتی با یکی قهر کردی پشت سرش حرف نزن؛ شاید دوباره بخوای باهاش دوست بشی!
و آخرش اینکه اگر خودت دلت پاکه؛
فکر نکن همه مثل خودت هستن!
خُب؟:)


#More: 🎖 @windscribeproxy

یه دیالوگ مودی تو سریال Peaky Blinders هست که میگه:

خیلی از آدم‌ها تو زندگيشون یه نقطه تاریک درد دارن که بعد از اون دیگه اون آدم سابق نشدن، از يه جايى به بعد احساسشون يخ میزنه، ديگه دردى حس نمیكنن و هيچ كس هم نمیتونه يخ احساسشون رو باز كنه، و اين خودش از هر دردى دردتره...


#More: 🎖 @windscribeproxy

چیزی به‌نام
[تغییر بدون درد] و
[رشد بدون ناراحتی]
وجود ندارد.

#شبتون_در_پناه_حق


#More: 🎖 @windscribeproxy

علی رغم ظاهرِ حاضرجوابم هیچ وقت نتونستم حرفایی رو که توی دلم تلنبار شدن رو به زبون بیارم. هیچ وقت نتونستم دردامو فریاد بزنم. تک تک کلماتی که باید به زبون میاوردم تبدیل به سکوت شدن و توی چاله های قلبم دفن کردمشون. همه اون اشکایی که قرار بود از چشمام ببارن تبدیل شدن به بغض و مثل همیشه ریختم تو خودم. فکر نکنم تا الان کسی متوجه غم توی چشمام شده باشه آخه همیشه پشت خنده هام قایمش کردم و هیچ وقت نذاشتم کسی بفهمه. یه خونه برای خودم ساختم با آجُرایی که از جنس غم بودن؛ خونه که چه عرض کنم بیشتر شبیه ویرونه بود. البته ظاهرش قشنگه بودا! یجورایی گول زننده بود؛ ولی کاش همیشه درش بسته بمونه و کسی نتونه واردش شه؛ که اگر بتونه میفهمه اون خنده های از ته دل و نگاه های پر از امیدم، فقط و فقط یه سراب بودن. میترسم از سردی نگاهم یخ بزنه یا توی سیل اشکام غرق بشه. کاش هیچ وقت کسی نتونه به این ویرونه ای که ساختم نزدیک بشه...
#More: 🎖 @windscribeproxy

دعوت نشدی: نرو
بهت نگفتن: نپرس
ازت نپرسیدن: نظر نده
دعوت‌های دیر: قبول نکن
دروغ شنیدی: خط بزن
بی‌توجهی دیدی: حذف کن!

قدر خودتو بیشتر بدون :)

#More: 🎖 @windscribeproxy