ولی ناخن، تا ابد قرمز آلبالویی >>>>>
بعد که کارش تموم شد خیلی رنگشو دوست نداشتم ولی خیلی وقت بود می‌خواستم سبز رو هم امتحان کنم.

من هربار می‌رم کتاب‌فروشی، این زیبارو برمی‌دارم و یکمشو می‌خونم.
به امید روزی که بخرمش.✨📖

نمی‌دونی چقدر از ترک کردن آدم‌های نادرست زندگیم لذت می‌برم!

می‌دونی آدمای نادرست زندگی، یک زمانی آدم‌های امن و درستی بودن. داستان اینه که تو تغییر می‌کنی. اونا تغییر نمی‌کنن. یا تغییر می‌کنن اما در جهتی متفاوت.
اینجای داستان، تموم کردن اون رابطه جیگر می‌خواد. چون از اون به بعد، مسیرمون فقط میشه آسیب زدن به همدیگه.
در نهایت، هر بار که یک نفر رو ترک می‌کنم یا ترک می‌شم، به این فکر می‌کنم که یک روزی همه‌ی این آدم‌های درست زندگیم، تبدیل به آدم ناامنی میشن. فقط هم بحثِ زمان مطرحه تا حرفم ثابت بشه.

بریم تمرین کنیم.

ولی اونی که می‌گفت "جنگ نمی‌شود، مذاکره نمی‌کنیم." بایدم اولین نفری می‌بود که توی جنگ، تاوان مذاکره نکردن رو می‌داد.

بعضی نشرها واقعا از دل و جون مایه می‌ذارن.

هیچ زنی آزاد نیست تا زمانی که همه زنان آزاد باشن.

این روزا زندگیم همون شکلیه که میز کارم هست. 🫴

امروز اون جمعه‌ست که قراره خودم و زندگیمو جمع و جور کنم تا برای هفته‌ی آینده آماده باشم.☝️

باورم نمیشه با گه خوری مداوم درباره آرمان های کوفتی‌شون ما رو کشوندن توی جنگ.

خونه‌ام به قدری مرتب و تمیزه که دلم نمی‌خواد توش زندگی کنیم، مبادا کثیفش کنیم.
لباس های باشگاهمم از الان آماده کردم که فردا تنبلی نکنم.
خیلی خوشحالم فاز افسردگیم تموم شده.😭

این که من تونستم در مکالمات ذهنیم خودمو "حنا جون" خطاب کنم (به جای اون القابی که قبلا خودمو صدا می‌کردم!) خودش پیروزی ای بسیار چشم‌گیره.
سلامت روان اگر ج‌ا بذاره ۱۰/۱۰ 👌

بچه‌ها، برای شما هم اینطوریه که می‌بینین دخترای مردم با تی‌شرت و کراپ و تاپ میان بیرون در حالی که شما تازه شال نپوشیدن رو توی خانواده نرمالایز کردین؟ 😂🫴
یا شما همون دخترای مردمین؟ چطوری انقدر زندگیِ آزاد براتون آنلاکه جذابا؟

پوشش زن در جامعه در ظاهر آزاد شده.
خیلی از خانواده ها هنوز سلطه‌ی ظالمانه‌شون رو، روی دخترها دارن.
خیلی از دخترامون از ترس خانواده، هنوز اون‌طوری که دوست دارن لباس نمی‌پوشن.
و خیلی برام دردناکه که صحبت راجبش گاها تابو و اکثرا خجالت آوره.

پاستام یکم خشک شد اما برای بار اول ازم بپذیرینش. ✨

این روزها ترسم اینه که اگر اتفاقی بیافته و به هدفام نرسم چی؟ اگر نتونم کلاس‌هامو تموم کنم چی؟ اگر سی سالگی رو نبینم چی؟