یک مرد 28 ساله آلمانی بنام لارنس میتانگ در ماه جولای 2014 ناپدید گردید و دیگر هرگز هیچ اثری نه از او و نه از جسدش یافت نشد. فیلمی که در بالا مشاهده می کنید اخرین باری است که او توسط یک دوربین مداربسته در فرودگاه مونیخ دیده شد. نکته بسیار عجیب رفتارهای غیرعادی او بود. دوربین او را با کیفش نشان می دهد پس از لحظاتی او دست و پاچه شده و همه چیزش را رها کرده و از فرودگاه بیرون دویده و بطرف درختان فرودگاه می دود. پلیس وقتی محتویات کیفش را نگاه می کند هیچ چیز غیرعادی نمی بیند و خانواده اش نیز اعلام می کنند که هیچ مشکلی از قبیل افسردگی یا هرگونه مشکل روانی نداشته است. این مورد عجیب تبدیل به یک راز بزرگ در تاریخ حوادث پارانورمال آلمان شده است. چه بر سر او آمده؟ او بعد از رفتن به داخل درختان کجا رفته؟ هیچ یک از دوربین های مداربسته خروجی فرودگاه خروج او را ثبت ننموده اند و در هیچ کجای دیگر نیز کسی او را ندیده است. مهم ترین سوالی که در این کیس مطرح می شود اینست که چرا او یکباره در فرودگاه دست و پاچه شد و فرار کرد؟


@wikispace 💫

داده‌های جدید از تلسکوپ جیمز وب تأیید می‌کند که شکاف بزرگی در درک ما از کیهان وجود دارد و فیزیک ناشناخته‌ای در کار است.

یک راز بزرگ در قلب کیهان‌شناسی اکنون عمیق‌تر شده است. در تلاشی مشترک، تلسکوپ‌های فضایی جیمز وب و هابل ناسا، اختلافی گیج‌کننده در نرخ انبساط جهان را تأیید کرده‌اند — که به عنوان «تنش هابل» شناخته می‌شود.

@wikispace 💫👇

در حالی که یک روش، بر پایه تابش زمینه کیهانی از جهان اولیه، نرخ انبساط کندتری را پیش‌بینی می‌کند، روش دیگر — مبتنی بر مشاهدات مستقیم ستارگان و کهکشان‌ها در زمان حال — نرخ بسیار سریع‌تری را نشان می‌دهد.

نکته مهم اینجاست که مشاهدات جدید از بیش از ۱۰۰۰ ستاره قیفاووسی در کهکشان‌هایی تا فاصله ۱۳۰ میلیون سال نوری، تأیید می‌کند که این اختلاف ناشی از خطای اندازه‌گیری نیست، بلکه ناسازگاری واقعی در مدل‌های کیهانی ماست.

این معمای کیهانی یکی از اصول بنیادین فیزیک را به چالش می‌کشد: اینکه قوانین حاکم بر کیهان باید در طول زمان ثابت باقی بمانند. اگر تنش هابل را نتوان با خطای مشاهده‌ای توضیح داد، ممکن است نشانه‌ای از نیاز به فیزیک کاملاً جدید باشد — مانند تغییراتی در انرژی تاریک، اشکال جدیدی از ماده، یا حتی اصلاحاتی در نظریه گرانش اینشتین. فعلاً دانشمندان با پیامدی عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کنند: شاید جهان طبق قوانینی که فکر می‌کردیم می‌شناسیم، رفتار نمی‌کند.

#نجوم #تلسکوپ_جیمز_وب #ماده_تاریک

بگر 288 یک بیل مکانیکی چرخ‌باکت غول‌پیکر است که برای استخراج معادن روباز در آلمان ساخته شده است. این ماشین که در سال ۱۹۷۸ توسط شرکت آلمانی کروپ تکمیل شد، سنگین‌ترین وسیله نقلیه زمینی در جهان بود و این عنوان را تا سال ۱۹۹۵ که توسط همتای خود، بگر 293 پشت سر گذاشته شد، حفظ کرد.

@wikispace 💫👇

هدف و عملکرد ⚒️

بگر 288 برای کار در معادن روباز طراحی شده است، به‌ویژه برای برداشتن خاک‌برداری (لایه‌های خاک و سنگی که زغال سنگ ارزشمند را می‌پوشانند) قبل از استخراج خود زغال سنگ. ویژگی اصلی آن یک چرخ‌باکت عظیم و چرخان در قسمت جلویی است که به‌طور مداوم مواد را حفاری و جمع‌آوری کرده و روی یک سری از تسمه‌نقاله های داخلی می‌ریزد. این تسمه‌ها سپس مواد را حمل کرده و روی تپه‌های خاک‌ریزی نزدیک می‌ریزند. این فرآیند پیوسته آن را به‌شدت کارآمد می‌کند. این ماشین قادر است روزانه ۲۴۰,۰۰۰ تن زغال سنگ یا ۲۴۰,۰۰۰ متر مکعب خاک‌برداری را حفر کند، که معادل حفر یک زمین فوتبال به عمق تقریباً ۳۰ متر است.

مشخصات کلیدی 📏

بگر 288 با ابعاد و قدرت فوق‌العاده خود یک شاهکار مهندسی چشمگیر است.

ارتفاع: تقریباً ۹۶ متر (۳۱۵ فوت).                                                       طول: تا ۲۲۰ متر (۷۲۱ فوت).                                                                            وزن: حدود ۱۳,۵۰۰ تن.قدرت:                                                           برای کار کردن به ۱۶.۵۶ مگاوات برق خارجی نیاز دارد، که معادل میزان برق مورد نیاز یک شهر کوچک با ۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت است.       سرعت: می‌تواند با حداکثر سرعت حدود ۱۰ متر در دقیقه (۰.۶ کیلومتر بر ساعت یا ۰.۴ مایل بر ساعت) روی ۱۲ چرخ‌زنجیر خود حرکت کند. با وجود وزن عظیمش، سطح وسیع چرخ‌زنجیرها فشار را پخش می‌کند و به آن اجازه می‌دهد بدون آسیب قابل توجهی روی زمین‌های مختلف، از جمله چمن، حرکت کند.خدمه: برای کار کردن

تنها به یک خدمه کوچک متشکل از حدود پنج نفر نیاز دارد.   چرخ‌باکت: چرخ حفاری ۲۱.۶ متر (۷۰ فوت) قطر دارد و دارای ۱۸ باکت است که هر کدام قادر به نگهداری ۶.۶ متر مکعب مواد هستند.


@wikispace 💫

نیروهای ویژه نیروی دریایی آمریکا، بقا در شرایط سخت.....





@wikispace 💫

🏆نیم بوت مردانه مشکی خطی سفید مدلMiler
«با یه جفت کفش خوب، کل استایلت خاص میشه 👟»
✅جنس رویه : کوبا/ جنس زیره : pu
✅ زیره دور دوزی شده
⏳دو روز ضمانت تعویض
🚀ارسال 4 تا 6 روز کاری به سراسر ایران

🔴قیمت 798 هزار تومان
پرداخت درب منزل

خرید تلفنی👇
memarketshop.ir/dirmob/190734/g-gn10824

مهم‌ترین کشف ناسا در زمینه یافتن حیات فرازمینی، شناسایی دو مولکول دی‌متیل سولفید و دی‌متیل دی‌سولفید در سیاره "کی دو 18 بی" در سال ۲۰۲۴ بود؛ سیاره‌ای که ۱۲۴ سال نوری از زمین فاصله دارد و این کشف در آوریل ۲۰۲۵ با اطمینان بیشتری تأیید شد.

@wikispace 💫👇

این سیاره به احتمال زیاد یک سیاره «هایسیان» است؛ یعنی سیاره‌ای با اقیانوس جهانی از آب و جوی غنی از هیدروژن که هشت برابر زمین جرم دارد. اگرچه برخی فرآیندهای غیرزیستی می‌توانند این دو مولکول را تولید کنند، اما مقدار زیاد آن‌ها در این سیاره به‌سختی با شیمی غیرزیستی قابل توضیح است. بنابراین ممکن است موجوداتی شبیه جلبک در اقیانوس این سیاره وجود داشته باشند.

با توجه به فاصله بسیار زیاد ۱۲۴ سال نوری، حتی با جسورانه‌ترین فناوری‌های فرضی مانند بادبان‌های خورشیدی نیز نمی‌توان به این سیاره سفر کرد. تا زمانی که نمونه‌ای از آنجا به دست نیاوریم، نمی‌توانیم با قطعیت بگوییم که واقعاً میزبان حیات است. اما تا این لحظه، کشف این مولکول‌ها قوی‌ترین نشانه از وجود حیات خارج از زمین بوده است.

سیارات هایسیان به دلیل داشتن اقیانوس‌های جهانی، معمولاً از نظر مواد مغذی فقیر هستند؛ شرایطی حتی سخت‌تر از بخش‌های مرکزی اقیانوس آرام که از خشکی‌ها دورند و مواد مغذی حاصل از رودخانه‌ها به آن‌ها نمی‌رسد. اقیانوس این سیاره نیز به‌طور کامل فقیر از مواد مغذی است و فعالیت زیستی در آن بسیار اندک خواهد بود.

در فشارهای بالا، آب به انواع یخ تبدیل می‌شود و کف این اقیانوس با این یخ‌ها پوشیده شده است، که مانع از تماس با سنگ‌های زیرین می‌شود؛ سنگ‌هایی که می‌توانند مواد مغذی برای میکروارگانیسم‌ها فراهم کنند. بنابراین، در این سیاره خبری از ماهی یا موجودات پیچیده نخواهد بود؛ بلکه در بهترین حالت، میکروب‌هایی وجود دارند. با این حال، اگر این کشف تأیید شود، معنایش این است که ما در جهان تنها نیستیم.

@wikispace 💫

بر اساس مسیری که از ۱۰,۰۰۰ سال پیش تا امروز طی شده، آیا می‌توان پیش‌بینی‌هایی در مورد اینکه مردم ۱۰,۰۰۰ سال آینده فرهنگ ما را چگونه خواهند دید، انجام داد؟
@wikispace 💫👇

بر اساس تفسیر ما از آنچه ۱۰,۰۰۰ سال پیش وجود داشته، می‌توانیم پیش‌بینی‌های کلی‌ای از آنچه تمدن ما در ۱۰,۰۰۰ سال آینده در سوابق باستان‌شناسی خواهد داشت، انجام دهیم.
۱۰,۰۰۰ سال زمان زیادی است، اما اگر تمدن فناورانه ادامه یابد، حتی اگر بیش از یک بار سقوط و دوباره برخیزد، نسل‌های آینده ما قادر خواهند بود با دقت بسیار بالایی بدانند که در سال ۲۰۲۵ زندگی چگونه بوده است. آن‌ها داده‌هایی از میلیاردها عکسی که هر روز می‌گیریم، خواهند داشت و نمای خیابان گوگل مپس (Google Maps Street View) به آن‌ها اطلاعاتی در مورد تکامل توسعه شهری از سال ۲۰۰۸ به بعد ارائه خواهد کرد. من بسیار دوست دارم پژوهشی را ببینم که بر اساس تجزیه و تحلیل این داده‌ها در طول صدها سال انجام شود. این موضوع بی‌نهایت جذاب خواهد بود.
من سناریویی را نمی‌بینم که در آن هیچ داده‌ای از زمان ما در دسترس نباشد. ما از قبل می‌توانیم آن را در الماس‌هایی که شاید میلیاردها سال عمر کنند، ضبط کنیم. با این حال، به صورت فرضی، فرض کنید که تمام داده‌ها از بین رفته باشند. در این صورت، باستان‌شناسان آینده لایه‌ای ضخیم از تکنوسفر و آنتروپوسن (عصر انسان) را مشاهده خواهند کرد. حدود دو قرن قبل از زمان ما، افزایش چشمگیر و سریعی در شهرنشینی رخ خواهد داد. این افزایش بسیار فراتر از، اما قابل مقایسه با، افزایش ناگهانی شهرها در هلال حاصلخیز است که منجر به ظهور تمدن بین‌النهرین شد. با این حال، در مورد ما، این افزایش جهانی خواهد بود و نه منطقه‌ای.
این ارتباط جهانی که قبلاً دیده نشده بود، بسیار قابل توجه خواهد بود. باستان‌شناسان مواد مشابهی را در تمام قاره‌ها کشف خواهند کرد که توسط فناوری‌های مشابهی تولید شده‌اند، مانند فولاد، سرامیک، پلاستیک و سایر مواد مصنوعی، و همچنین قطعاتی از محصولات تولید انبوه که برای مدت طولانی باقی خواهند ماند، از جمله قطعات مدارهای الکترونیکی.
انباشت مواد زائد ناشی از صنعتی‌سازی نیز قابل مشاهده خواهد بود، مانند افزایش تولید دی‌اکسید کربن و زباله‌های صنعتی، و همچنین جنگل‌زدایی.
تمام قاره‌ها مقادیر عظیمی از استخوان‌های حیوانات اهلی شده و سایر زباله‌ها را در خود جای خواهند داد. حیواناتی که قبل از تبادل بزرگ گیاهان و حیوانات که پس از اتصال تمام جهان توسط اروپایی‌ها در قرن پانزدهم رخ داد، در ابتدا بومی آن مناطق نبودند.
برخی از بقایای سازه‌های بزرگ، مانند سدها یا سازه‌های سنگی، باید ۱۰,۰۰۰ سال دیگر نیز باقی بمانند. اهرام مصر که بیش از ۴۰۰۰ سال پیش ساخته شده‌اند، همچنان به عنوان سازه‌هایی که به دست انسان ساخته شده‌اند قابل تشخیص خواهند بود، اما به شدت فرسایش یافته‌اند.
بقاایای فناوری ما در فضا و بر روی ماه، جایی که جوی برای ایجاد فرسایش وجود ندارد، بسیار بهتر حفظ خواهند شد. شاید ما در دهه‌های آینده آثار بیشتری در آنجا بر جای بگذاریم، زیرا رقابت فضایی بالاخره پس از توقفی که در پایان قرن بیستم داشت، سرعت گرفته است.
من بسیار دوست دارم بدانم که نوادگان رباتیک یا بیولوژیکی ما در ۱۰,۰۰۰ سال آینده چگونه خواهند بود و آیا چیزی از تمدن ما همچنان باقی خواهد ماند.
سوال اصلی این بود: بر اساس مسیری که از ۱۰,۰۰۰ سال پیش تا امروز طی شده، آیا می‌توان پیش‌بینی‌هایی در مورد اینکه مردم ۱۰,۰۰۰ سال آینده فرهنگ ما را چگونه خواهند دید، انجام داد؟

@wikispace 💫

یکی از عجیب ترین و استثنایی ترین مواجهه ها با یک شی ناشناس در یک جنگل در گلف بریز،فلوریدا. این فیلم برای نخستین بار در تلگرام به اشتراک گذاشته می شود.
@wikispace 💫

دانشمندان که اخیرا ویژگی های این شی جدید بنام اطلس 3 آ که وارد منظومه شمسی شده است را بررسی نموده اند برایشان شک و تردیدهایی جدی بوجود آمده است که آیا آن واقعا یک اخترواره یا شهاب سنگ معمولی است یا شاید نخستین رویارویی ما با یک تکنولوژی فرازمینی؟
اندازه این شی حدود 11 کیلومتر است و به چند دلیل این شی مرموز با یک اخترواره فرق می کند.
*اول این شی دارد از خودش گاز متان تولید می کند ، چیزی که معمولا از دنباله‌دار، شهاب سنگ یا سیارک انتظار نمی رود.

@wikispace 💫👇

*دوم، از خودش نور تولید می‌کند، و این نور از درونش ساطع میشود، که باز هم رفتاری غیرعادی برای اجرام فضایی شناخته شده محسوب میشه.
* سوم، سرعتش کم و زیاد می شود و مسیرش را تغییر میدهد و دوباره به حالت قبل برمی‌گردد، که این هم تاکنون در دنباله‌دارها، شهاب‌ها و سیارک‌ها دیده نشده است.
* چهارم این شی چیزی که معمولا دنباله یک دنباله‌دار رو تشکیل میده، تولید نمی‌کنه. در عوض، گاهی اوقات این مواد در جلوی اون دیده میشن، و این باعث شده که دانشمندان فکر کنن شاید یک نوع خروجی اگزوز داره که بهش کمک می‌کنه سرعتش رو کم یا زیاد کنه.
* عناصری که ازش ساخته شده در جدول تناوبی ما شناخته شده نیست. البته این به معنی سفینه فضایی بودن یا نبودنش نیست، اما نشون میده که حاوی عناصریه که ما در زمین هیچ ایده‌ای در موردشون نداریم.

@wikispace 💫