Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Hantavirus on a Dutch Cruise Ship? Rodent Poop, Titanic Dates, Epstein’s WHO Emails, and mRNA ‘Coincidences’ – Because Nothing Says Relaxing Vacation Like This
#HiddenTruths #conspiracytheory #Hantavirus
#HiddenTruths #conspiracytheory #Hantavirus
💯6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Dus we moeten steun geven om onze bondgenoot te steunen maar eigenlijk verdwijnt het allemaal in de zakken van de leiders? ...oke...
#steun #dusoke
#steun #dusoke
💯6
Lijkt mij ook een helderziende. Hij was al op de hoogte van Ad Melkert, Paul Rosenmuller en Marcel van Dam lijkt mij.
#6mei #PimFortuyn #Volkert #VolkertvanderGraaf
Enkele weken voor de moordaanslag op Pim Fortuyn zei Fortuyn dit.
Op 6 mei 2002 werd hij vermoord op het Mediapark in Hilversum. Zijn dood schokte Nederland en veranderde de Nederlandse politiek voorgoed. Vandaag staan we stil bij dat moment.
Deze beelden van Pim Fortuyn mogen van Marcel van Dam niet meer uitgezonden worden.
Bron: Lagerhuis, Nederland 2.
#polarisatie #demoniseren #verdeelenheers gebeurt door alle politici :
Extreem slinks, rechts, christenen oftewel #Zionisten
De video's tonen twee iconische en beladen momenten uit de Nederlandse televisiegeschiedenis, vlak voor de fatale gebeurtenissen van 6 mei 2002.
De Waarschuwing (Jensen, 2002): In het eerste fragment zien we Pim Fortuyn bij Robert Jensen. Hij spreekt hier expliciet over de dreiging aan zijn adres en de rol van de gevestigde orde. Hij gebruikt de term "demoniseren" en stelt dat de overheid medeverantwoordelijk is voor het klimaat waarin hij moet opereren. Zijn uitspraak "Als mij wat gebeurt, dan zijn zij medeverantwoordelijk" is achteraf gezien een huiveringwekkende voorspelling gebleken.
De Confrontatie (Het Lagerhuis): Het tweede fragment toont de felle verbale strijd met Marcel van Dam. Van Dam noemt Fortuyn een "buitengewoon minderwaardig mens". Dit moment wordt vaak aangehaald als het ultieme voorbeeld van de hardheid van het politieke debat in die tijd en de persoonlijke aanvallen die Fortuyn te verduren kreeg.
De Afloop: De beelden eindigen met de krantenkop "FORTUYN VERMOORD", de rauwe realiteit die volgde op de woorden en de polarisatie.
#olieophetvuur #heiligehuisjes #provoceren..
De namen die je noemt – Ad Melkert, Paul Rosenmöller en Marcel van Dam – vormden de frontlinie van de politieke en intellectuele kritiek op zijn persoon en ideeën. De discussie over of dit "kritiek" of "demonisering" was, splijt Nederland tot op de dag van vandaag.
De moord door Volkert van der Graaf markeerde het einde van de "Nederlandse onschuld" in de politiek. Het taboe op politiek geweld werd doorbroken, en de termen #polarisatie en #verdeelenheers zijn sindsdien niet meer weg te denken uit het publieke debat.
Een Satirisch Ironisch Melancholisch Verhaal: De Kale Profeet van de Puinhopen
Er was eens een land van klei en compromis, waar de gordijnen altijd half gesloten waren en de koffie altijd lauw. In dit land regeerde de Grijze Horde, een club heren in ribfluwelen pakken die geloofden dat de wereld bestuurd kon worden met beleidsnotities en een goed gesprek bij de open haard.
Toen verscheen de Kale Profeet. Hij kwam niet op sandalen, maar in een ma maatpak, met een hondje onder elke arm en een stem die klonk als een cello in een storm. Hij sprak over "puinhopen", over de "puinhopen van acht jaar Paars". De Grijze Horde keek verschrikt op van hun stapels papier. "Dit staat niet in de agenda!" riepen ze in koor.
De Profeet lachte. Hij kuste de camera en aaide de woede van het volk. Maar in de schaduwen van de tv-studio’s groeide de angst. Men begon met woorden te gooien. Niet met argumenten, maar met stenen in de vorm van lettergrepen. "Minderwaardig!" schreeuwde de een. "Gevaarlijk!" riep de ander.
De Profeet keek in de lens van de toekomst. "Als de gordijnen straks echt dichtgaan," zei hij met een melancholische glimlach, "vergeet dan niet wie de motten in het stof heeft losgelaten."
Op een grijze parkeerplaats, waar de dromen van een nieuw Nederland geparkeerd stonden, viel het doek. De kogel was sneller dan het woord, maar het woord bleef hangen in de lucht, als een echo die nooit helemaal wegsterft.
De Grijze Horde ging weer over tot de orde van de dag, maar de gordijnen van het land bleven vanaf die dag wagenwijd openstaan. Niet om het licht binnen te laten, maar om te kijken of er niemand met een taart — of erger — in de tuin stond.
#6mei #PimFortuyn #Volkert #VolkertvanderGraaf
Enkele weken voor de moordaanslag op Pim Fortuyn zei Fortuyn dit.
Op 6 mei 2002 werd hij vermoord op het Mediapark in Hilversum. Zijn dood schokte Nederland en veranderde de Nederlandse politiek voorgoed. Vandaag staan we stil bij dat moment.
Deze beelden van Pim Fortuyn mogen van Marcel van Dam niet meer uitgezonden worden.
Bron: Lagerhuis, Nederland 2.
#polarisatie #demoniseren #verdeelenheers gebeurt door alle politici :
Extreem slinks, rechts, christenen oftewel #Zionisten
De video's tonen twee iconische en beladen momenten uit de Nederlandse televisiegeschiedenis, vlak voor de fatale gebeurtenissen van 6 mei 2002.
De Waarschuwing (Jensen, 2002): In het eerste fragment zien we Pim Fortuyn bij Robert Jensen. Hij spreekt hier expliciet over de dreiging aan zijn adres en de rol van de gevestigde orde. Hij gebruikt de term "demoniseren" en stelt dat de overheid medeverantwoordelijk is voor het klimaat waarin hij moet opereren. Zijn uitspraak "Als mij wat gebeurt, dan zijn zij medeverantwoordelijk" is achteraf gezien een huiveringwekkende voorspelling gebleken.
De Confrontatie (Het Lagerhuis): Het tweede fragment toont de felle verbale strijd met Marcel van Dam. Van Dam noemt Fortuyn een "buitengewoon minderwaardig mens". Dit moment wordt vaak aangehaald als het ultieme voorbeeld van de hardheid van het politieke debat in die tijd en de persoonlijke aanvallen die Fortuyn te verduren kreeg.
De Afloop: De beelden eindigen met de krantenkop "FORTUYN VERMOORD", de rauwe realiteit die volgde op de woorden en de polarisatie.
#olieophetvuur #heiligehuisjes #provoceren..
De namen die je noemt – Ad Melkert, Paul Rosenmöller en Marcel van Dam – vormden de frontlinie van de politieke en intellectuele kritiek op zijn persoon en ideeën. De discussie over of dit "kritiek" of "demonisering" was, splijt Nederland tot op de dag van vandaag.
De moord door Volkert van der Graaf markeerde het einde van de "Nederlandse onschuld" in de politiek. Het taboe op politiek geweld werd doorbroken, en de termen #polarisatie en #verdeelenheers zijn sindsdien niet meer weg te denken uit het publieke debat.
Een Satirisch Ironisch Melancholisch Verhaal: De Kale Profeet van de Puinhopen
Er was eens een land van klei en compromis, waar de gordijnen altijd half gesloten waren en de koffie altijd lauw. In dit land regeerde de Grijze Horde, een club heren in ribfluwelen pakken die geloofden dat de wereld bestuurd kon worden met beleidsnotities en een goed gesprek bij de open haard.
Toen verscheen de Kale Profeet. Hij kwam niet op sandalen, maar in een ma maatpak, met een hondje onder elke arm en een stem die klonk als een cello in een storm. Hij sprak over "puinhopen", over de "puinhopen van acht jaar Paars". De Grijze Horde keek verschrikt op van hun stapels papier. "Dit staat niet in de agenda!" riepen ze in koor.
De Profeet lachte. Hij kuste de camera en aaide de woede van het volk. Maar in de schaduwen van de tv-studio’s groeide de angst. Men begon met woorden te gooien. Niet met argumenten, maar met stenen in de vorm van lettergrepen. "Minderwaardig!" schreeuwde de een. "Gevaarlijk!" riep de ander.
De Profeet keek in de lens van de toekomst. "Als de gordijnen straks echt dichtgaan," zei hij met een melancholische glimlach, "vergeet dan niet wie de motten in het stof heeft losgelaten."
Op een grijze parkeerplaats, waar de dromen van een nieuw Nederland geparkeerd stonden, viel het doek. De kogel was sneller dan het woord, maar het woord bleef hangen in de lucht, als een echo die nooit helemaal wegsterft.
De Grijze Horde ging weer over tot de orde van de dag, maar de gordijnen van het land bleven vanaf die dag wagenwijd openstaan. Niet om het licht binnen te laten, maar om te kijken of er niemand met een taart — of erger — in de tuin stond.
❤4
En in de verte, tussen de sterren en de talkshowtafels, klinkt nog steeds die ene vraag: "At your service?"
De Profeet was weg, maar de puinhopen... die bleven liggen
De Profeet was weg, maar de puinhopen... die bleven liggen
❤3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Leugens houden geen STAND..ED WAARHEID WEL..
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Hantavirus latest: 'more cases possible' as World Health Organisation gives update on risk to public
World Health Organisation Chief Tedros Adhanom holds a press conference to give an update on the Hantavirus outbreak linked to the cruise ship MV Hondius.
World Health Organisation Chief Tedros Adhanom holds a press conference to give an update on the Hantavirus outbreak linked to the cruise ship MV Hondius.
🤣11🤡3😁2
⚠️ Belangen!.🤡https://youtu.be/DESSUf051ms?si=i5SYsYAZktHwBk6s
YouTube
Pierre Capel haalt uit naar Koopmans om hantavirus: “Daar zitten belangen achter”
☕ Buy me a coffee / Support LightHouseTV: https://tinyurl.com/Buymeacoffee-ligh...
Bekijk hier de volledige uitzending: https://www.youtube.com/watch?v=gnMdsvNe5mc
Precies één jaar na de start van LightHouseTV pakken we uit met een bomvolle uitzending vol…
Bekijk hier de volledige uitzending: https://www.youtube.com/watch?v=gnMdsvNe5mc
Precies één jaar na de start van LightHouseTV pakken we uit met een bomvolle uitzending vol…
👍3
De morele aristocratie van Marcel van Dam
Door Max von Kreyfelt
Ach ja, de jaren negentig. De tijd waarin Nederland officieel “af” was. Volgens de VARA tenminste. Grenzen waren ouderwets, nationale identiteit was verdacht en wie vraagtekens zette bij de multiculturele samenleving had waarschijnlijk last van een defect moreel kompas.
En daar zat hij dan: Marcel van Dam. De hogepriester van de verheven bestuursmoraal. De man die op televisie mocht uitleggen hoe gewone Nederlanders eigenlijk over hun eigen land moesten denken.
Toen verscheen ineens Pim Fortuyn.
Een ramp natuurlijk.
Niet omdat hij dom was, dat was juist het probleem. Hij was eloquent, geestig, academisch, mediageniek én onmogelijk weg te zetten als ongeciviliseerde hooligan. Een intellectueel in maatpak die live op televisie de zorgvuldig opgebouwde façade van de bestuurlijke elite begon af te breken alsof het piepschuim was.
En toen gebeurde het mooiste moment uit de Nederlandse televisiegeschiedenis.
Van Dam verloor zijn zelfbeheersing.
Niet een beetje. Nee, volledig. De morele superioriteit begon te schuimen. De tolerantie liep vast. De verheven democratische geest van Hilversum veranderde live in een boze schooldirecteur met verhoogde bloeddruk.
“U bent een buitengewoon minderwaardig mens.”
Prachtig.
Daar zat ineens de volledige Nederlandse elite samengevat in één zin:
wij zijn tolerant,
wij zijn open,
wij zijn inclusief,
maar als u het waagt onze ideologie tegen te spreken, dan bent u moreel minderwaardig.
Het was eigenlijk een historisch cadeau. Want miljoenen Nederlanders zagen opeens exact hoe het systeem werkte. Niet discussiëren. Niet luisteren. Niet weerleggen. Gewoon moreel degraderen.
En het ironische? Vrijwel alles waar Fortuyn destijds voor werd uitgescholden, ligt nu gewoon op tafel bij talkshows, coalitieonderhandelingen en beleidsrapporten.
Immigratie? Probleem geworden.
Integratie? Probleem geworden.
Parallelle samenlevingen? Probleem geworden.
Kloof tussen burger en elite? Dagelijks onderwerp.
Maar natuurlijk zonder excuses. Dat zou te veel gevraagd zijn van de morele aristocratie van de jaren negentig. Nee, men doet liever alsof men het altijd al gezegd heeft.
Dezelfde mensen die Fortuyn hysterisch wegzetten als gevaarlijk populist, analyseren tegenwoordig ernstig “het verlies van maatschappelijk draagvlak”. Alsof dat uit de lucht kwam vallen. Alsof miljoenen burgers spontaan collectief gek werden zonder decennia genegeerd te zijn.
En Marcel van Dam?
Die leeft nog steeds.
Pim Fortuyn niet.
Ook dat blijft een wrange metafoor voor Nederland. De man die waarschuwde werd begraven. De mensen die hem verketterden mochten later rustig aanschuiven als gerespecteerde staatsmannen.
Maar misschien zit precies daarin de satire van de geschiedenis.
Want uiteindelijk verloor Fortuyn het debat niet. Hij won het zó hard dat zelfs zijn tegenstanders twintig jaar later gedwongen werden zijn onderwerpen over te nemen — terwijl ze nog steeds doen alsof ze hem nooit begrepen hebben.
Dat is misschien wel het meest Nederlandse van alles:
eerst iemand demoniseren,
dan zijn analyse stelen,
en tenslotte verbaasd kijken waarom burgers instituties niet meer vertrouwen.
Welkom in het Nederland van 81 jaar vrede en veiligheid.
PIM FORTUYN
† 6 MEI 2002
Hier rust de man
die jarenlang onmogelijk werd verklaard
tot bleek dat hij gelijk had.
Eerst verguisd.
Daarna verdacht gemaakt.
Vervolgens begraven.
En tenslotte geciteerd.
Aangeboden door
dezelfde bestuurlijke elite
die later deed alsof zij het altijd al had zien aankomen.
Met bijzondere dank aan:
de morele superioriteit,
de praattafels,
de framing,
de demonisering,
en het eeuwige geloof
dat de burger het toch niet door zou hebben.
En in het bijzonder, de PvdA en haar VARA..
Door Max von Kreyfelt
Ach ja, de jaren negentig. De tijd waarin Nederland officieel “af” was. Volgens de VARA tenminste. Grenzen waren ouderwets, nationale identiteit was verdacht en wie vraagtekens zette bij de multiculturele samenleving had waarschijnlijk last van een defect moreel kompas.
En daar zat hij dan: Marcel van Dam. De hogepriester van de verheven bestuursmoraal. De man die op televisie mocht uitleggen hoe gewone Nederlanders eigenlijk over hun eigen land moesten denken.
Toen verscheen ineens Pim Fortuyn.
Een ramp natuurlijk.
Niet omdat hij dom was, dat was juist het probleem. Hij was eloquent, geestig, academisch, mediageniek én onmogelijk weg te zetten als ongeciviliseerde hooligan. Een intellectueel in maatpak die live op televisie de zorgvuldig opgebouwde façade van de bestuurlijke elite begon af te breken alsof het piepschuim was.
En toen gebeurde het mooiste moment uit de Nederlandse televisiegeschiedenis.
Van Dam verloor zijn zelfbeheersing.
Niet een beetje. Nee, volledig. De morele superioriteit begon te schuimen. De tolerantie liep vast. De verheven democratische geest van Hilversum veranderde live in een boze schooldirecteur met verhoogde bloeddruk.
“U bent een buitengewoon minderwaardig mens.”
Prachtig.
Daar zat ineens de volledige Nederlandse elite samengevat in één zin:
wij zijn tolerant,
wij zijn open,
wij zijn inclusief,
maar als u het waagt onze ideologie tegen te spreken, dan bent u moreel minderwaardig.
Het was eigenlijk een historisch cadeau. Want miljoenen Nederlanders zagen opeens exact hoe het systeem werkte. Niet discussiëren. Niet luisteren. Niet weerleggen. Gewoon moreel degraderen.
En het ironische? Vrijwel alles waar Fortuyn destijds voor werd uitgescholden, ligt nu gewoon op tafel bij talkshows, coalitieonderhandelingen en beleidsrapporten.
Immigratie? Probleem geworden.
Integratie? Probleem geworden.
Parallelle samenlevingen? Probleem geworden.
Kloof tussen burger en elite? Dagelijks onderwerp.
Maar natuurlijk zonder excuses. Dat zou te veel gevraagd zijn van de morele aristocratie van de jaren negentig. Nee, men doet liever alsof men het altijd al gezegd heeft.
Dezelfde mensen die Fortuyn hysterisch wegzetten als gevaarlijk populist, analyseren tegenwoordig ernstig “het verlies van maatschappelijk draagvlak”. Alsof dat uit de lucht kwam vallen. Alsof miljoenen burgers spontaan collectief gek werden zonder decennia genegeerd te zijn.
En Marcel van Dam?
Die leeft nog steeds.
Pim Fortuyn niet.
Ook dat blijft een wrange metafoor voor Nederland. De man die waarschuwde werd begraven. De mensen die hem verketterden mochten later rustig aanschuiven als gerespecteerde staatsmannen.
Maar misschien zit precies daarin de satire van de geschiedenis.
Want uiteindelijk verloor Fortuyn het debat niet. Hij won het zó hard dat zelfs zijn tegenstanders twintig jaar later gedwongen werden zijn onderwerpen over te nemen — terwijl ze nog steeds doen alsof ze hem nooit begrepen hebben.
Dat is misschien wel het meest Nederlandse van alles:
eerst iemand demoniseren,
dan zijn analyse stelen,
en tenslotte verbaasd kijken waarom burgers instituties niet meer vertrouwen.
Welkom in het Nederland van 81 jaar vrede en veiligheid.
PIM FORTUYN
† 6 MEI 2002
Hier rust de man
die jarenlang onmogelijk werd verklaard
tot bleek dat hij gelijk had.
Eerst verguisd.
Daarna verdacht gemaakt.
Vervolgens begraven.
En tenslotte geciteerd.
Aangeboden door
dezelfde bestuurlijke elite
die later deed alsof zij het altijd al had zien aankomen.
Met bijzondere dank aan:
de morele superioriteit,
de praattafels,
de framing,
de demonisering,
en het eeuwige geloof
dat de burger het toch niet door zou hebben.
En in het bijzonder, de PvdA en haar VARA..
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Inmiddels is het sein brand meester gegeven, maar veel organisaties met servers in dit datacentrum zijn indirect getroffen door de grote brand in Almere. Die problemen zijn nog niet opgelost.
Daar gaat de éérste..
Daar gaat de éérste..
🔥5🎉3
Verwaarlozing en roofbouw door alle incompetente kabinetten van de laatste tien jaar
Max von Kreyfelt
Nederland wordt niet alleen financieel uitgekleed. Het wordt bestuurlijk verwaarloosd.
Tien jaar kabinetten laten hetzelfde patroon zien: grote woorden, trage uitvoering, dure fouten en uiteindelijk de rekening bij de burger. Of het nu gaat om zorg, energie, woningbouw, digitalisering, defensie, landbouw of vitale infrastructuur, telkens blijkt dat Nederland pas beweegt wanneer Brussel dreigt, de rechter ingrijpt of de schade al is ontstaan.
De Europese Commissie is inmiddels opnieuw een inbreukprocedure gestart tegen Nederland wegens het te laat invoeren van cruciale Europese wetgeving. Het gaat daarbij niet om bijzaken, maar om bescherming van vitale infrastructuur, cybersecurity en de veiligheid van energie-, zorg- en communicatiesystemen. Dat zijn fundamenten van een moderne samenleving. Juist daar blijkt de Nederlandse overheid structureel achter te lopen.
De miljoenenboetes zijn dan ook geen incident meer, maar een symptoom van bestuurlijke nalatigheid, oftewel wanbestuur. Voer voor een parlementair onderzoek!
Een overheid die burgers tot achter de komma controleert, maar zelf deadlines mist, systemen laat verouderen en publieke voorzieningen laat afbrokkelen. Dat is roofbouw. Roofbouw op vertrouwen, belastinggeld en op de mensen die dit land draaiende houden.
En ondertussen schuiven kabinetten de verantwoordelijkheid door. Van crisis naar crisis. Van commissie naar commissie. Niemand lijkt nog echt verantwoordelijk.
Nederland heeft geen gebrek aan geld. Nederland heeft een gebrek aan bestuurlijke zorgplicht.
Daarom is het tijd voor volledige openheid over de kosten van falend beleid: boetes uit Brussel, ontspoorde ict-projecten, hersteloperaties, externe consultants en bestuurlijke missers. Niet verstopt in rapporten, maar zichtbaar voor iedere belastingbetaler.
Want wie Nederland bestuurt, moet ook kunnen uitleggen wat wanbeleid kost.
De laatste tien jaar waren geen reeks incidenten, maar een patroon van verwaarlozing en roofbouw...
Max von Kreyfelt
Nederland wordt niet alleen financieel uitgekleed. Het wordt bestuurlijk verwaarloosd.
Tien jaar kabinetten laten hetzelfde patroon zien: grote woorden, trage uitvoering, dure fouten en uiteindelijk de rekening bij de burger. Of het nu gaat om zorg, energie, woningbouw, digitalisering, defensie, landbouw of vitale infrastructuur, telkens blijkt dat Nederland pas beweegt wanneer Brussel dreigt, de rechter ingrijpt of de schade al is ontstaan.
De Europese Commissie is inmiddels opnieuw een inbreukprocedure gestart tegen Nederland wegens het te laat invoeren van cruciale Europese wetgeving. Het gaat daarbij niet om bijzaken, maar om bescherming van vitale infrastructuur, cybersecurity en de veiligheid van energie-, zorg- en communicatiesystemen. Dat zijn fundamenten van een moderne samenleving. Juist daar blijkt de Nederlandse overheid structureel achter te lopen.
De miljoenenboetes zijn dan ook geen incident meer, maar een symptoom van bestuurlijke nalatigheid, oftewel wanbestuur. Voer voor een parlementair onderzoek!
Een overheid die burgers tot achter de komma controleert, maar zelf deadlines mist, systemen laat verouderen en publieke voorzieningen laat afbrokkelen. Dat is roofbouw. Roofbouw op vertrouwen, belastinggeld en op de mensen die dit land draaiende houden.
En ondertussen schuiven kabinetten de verantwoordelijkheid door. Van crisis naar crisis. Van commissie naar commissie. Niemand lijkt nog echt verantwoordelijk.
Nederland heeft geen gebrek aan geld. Nederland heeft een gebrek aan bestuurlijke zorgplicht.
Daarom is het tijd voor volledige openheid over de kosten van falend beleid: boetes uit Brussel, ontspoorde ict-projecten, hersteloperaties, externe consultants en bestuurlijke missers. Niet verstopt in rapporten, maar zichtbaar voor iedere belastingbetaler.
Want wie Nederland bestuurt, moet ook kunnen uitleggen wat wanbeleid kost.
De laatste tien jaar waren geen reeks incidenten, maar een patroon van verwaarlozing en roofbouw...
👍3❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
'Tyler Hansen'..#33Hantavirus..
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
'Charlie Griffith'..Proof of 'Hantavirus is staged..