Waarom Nederland een chronisch ziek en gevaarlijk land is.
Max von Kreyfelt

Nederland noemt zichzelf graag gidsland. Dat klinkt beter dan wat het in de praktijk is: een land dat structurele fouten niet corrigeert, maar archiveert. Waar problemen niet worden opgelost, maar hernoemd. Waar nalatigheid wordt verpakt als nuance en verantwoordelijkheid verdampt zodra ze politiek onhandig wordt.

Chronisch ziek betekent niet dat er geen dokters zijn. Het betekent dat niemand durft te zeggen wat de diagnose is, omdat behandeling consequenties heeft. Nederland lijdt aan bestuurlijke zelfontkenning. Alles is altijd “complex”, “historisch gegroeid” of “in internationaal verband”. Nooit is het gewoon fout.

Neem veiligheid. Nederland presenteert zich als vredelievend, maar functioneert als logistieke achterkamer van conflicten. Technologie, kennis en politieke dekking glippen via open deuren naar regimes die we later met morele verontwaardiging aanwijzen als bedreiging. Eerst faciliteren, dan veroordelen, vervolgens meebombarderen en ondertussen verklaren dat we “niet betrokken” zijn.

Dat patroon is geen incident, het is methode. Klokkenluiders worden niet beschermd maar geïsoleerd. Waarschuwingen worden niet onderzocht maar juridisch gladgestreken. Wie te vroeg gelijk krijgt, wordt gezien als lastig. Wie te laat reageert, krijgt promotie.

Gevaarlijk wordt het wanneer deze ziekte zichzelf rechtvaardigt. Nederland gelooft oprecht dat goede intenties belangrijker zijn dan gevolgen. Dat morele taal het gebrek aan morele daden compenseert. Dat je een conflict kunt afkeuren zonder ooit te kijken naar je eigen aandeel in de ontstaansgeschiedenis ervan.

Intern vertaalt die houding zich in toeslagen, dossiers, compensatieregelingen en “lessons learned” die nooit leiden tot ander gedrag. Extern leidt ze tot instabiliteit, proliferatie en een moreel vacuüm waarin Nederland tegelijk dader, toeschouwer en aanklager wil zijn.

Een gezond land corrigeert zichzelf.
Een ziek land verdedigt zijn symptomen.
Een gevaarlijk land noemt dat volwassen bestuur.

Nederland is naast een kwaadaardige staat ook iets banalers en riskanters: een land dat structureel weigert verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van zijn eigen handelen. Zolang dat niet verandert, blijft het chronisch ziek en gevaarlijk voor wie denkt dat onschuld een beleidsinstrument is.

Alvast een schokkende teaser van de voorstelling Bureau Buitenschot van De Verleiders..

Heb je wel eens gehoord van de Vrijmetselarij?

Tijdens de nationaalsocialistische bezetting van Nederland werd elke vorm van vrijmetselarij verboden in september 1940. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog kon de vrijmetselaarsarbeid herbeginnen.
https://nederlandwatisergaande.nl/video/heb-je-wel-eens-gehoord-van-de-vrijmetselarij/?fbclid=IwdGRzaAQWANhjbGNrBBYAz2V4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHgj2iObmJhUtwCLVwTQpbw1S7oIr71UO0BD6jr7f-4fRrS8FxHSoAZftdUps_aem_KTy489reg7KRszaxJ7MuEw&sfnsn=mo

Er was 9-11 en nu ook 4-3..

'Samira You-Ala'..

'Dinges Smidt'..(Coen D)..De manier waarop sommige media vandaag de dag mensen tegenover elkaar zetten, zegt misschien wel meer over het systeem dan over de mensen zelf.

Wanneer burgers vragen stellen over macht, dossiers en netwerken, wordt er meteen een label geplakt: “complotdenkers.”

En nu wordt zelfs gesuggereerd dat mensen zouden juichen wanneer er opnieuw informatie naar buiten komt over het Epstein-dossier.

Maar laten we eerlijk zijn.

Niemand met een geweten staat te juichen wanneer er aanwijzingen zijn dat er jarenlang misbruik, macht en bescherming van elites heeft bestaan.

Dit gaat niet over juichen.
Dit gaat over iets heel anders.

Dit gaat over mensen die al jaren vragen stellen.
Over dossiers die al rond 2008 en 2009 naar buiten kwamen.
Over informatie waar vervolgens meer dan 17 jaar lang nauwelijks echte transparantie over is geweest.

Wanneer mensen dan zeggen: “Zie je wel, hier moet onderzoek naar komen”, wordt dat geframed alsof ze sensatie zoeken.

Maar de realiteit is veel eenvoudiger.

Mensen willen dat de waarheid boven tafel komt.
Dat alles onderzocht wordt.
En dat er eindelijk volledige transparantie komt.

Dit zou geen strijd moeten zijn tussen “complotdenkers” en “normale mensen”.

Dit zou moeten gaan over één ding:

Waarheid.
Transparantie.
En gerechtigheid.

De planeet redden met papieren rietjes in een plastic cellofaantje!
Ja, wij doen dit!

Kilometers verder worden complete steden plat gebombardeerd.

Maar dat heet Balans he?

We leven in een open inrichting..