تو را جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی
مگر جان بی تو میماند در این تندیس انسانی ؟(خواب)

بر شمع نرفت از گذر آتش دل، دوش
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت
دور از رخ تو دم به دم از گوشهٔ چشمم
سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت(خواب)

از پای فتادیم چو آمد غم هجران
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت
دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت(خواب)

رشته‌ای بر گردنم افکنده دوست
میکشد هر جا که خاطر خواه دوست
رشته بر گردن نه ز بی مهری است
رشته‌ی عشق است و بر گردن نکوست...(خواب)

می‌توان با این تصور شاد بود
قلب‌های ما اگر بیگانه‌اند
نُسخه‌های دیگری از ما هنوز
در جهان دیگری هم خانه‌‌اند‌(خواب)

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید،
ورنه بر سنگ مزارش اب پاشیدن چه سود؟(خواب)

میسپارم کشور دل را به دستانت ولی ، خواهشاً مانند مسئولان ایرانی نباش(خواب)

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا(خواب)

بیا که با همه نا مهربانی ات ای ماه
خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی(خواب)

همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت(خواب)

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی(خواب)

یادم آید تو به من گفتی
از این عشق حذر کن ، کمی چند بر این آب نظر کن آب ، آیینه‌ی عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باشد که فردا دلت با دگران است(خواب)

توصیف تو در شأن کسی نیست بجز من،
تعریف شراب از دهن مست قبول است‌(خواب)

ما در خلوت به روی خلق ببستیم
از همه بازآمدیم و با تو نشستیم(خواب)

تو مرا آزردی
که خودم کوچ کنم از شهرت،
تو خیالت راحت
میروم از قلبت،
می‌شوم دورترین خاطره در شب‌هایت
تو به من میخندی
و به خود میگویی: باز می‌آید و میسوزد از این عشق ولی
برنمی‌گردم، نه
میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد
عشق زیباست و حرمت دارد(خواب)

اگر از من بگیری خنده های گه گدارم را
کجا پنهان کنم اندوه های بی شمارم را(خواب)

با آن‌که مرا از دل خود راند، بگویید
ملکی که در آن ظلم شود، دیر نپاید(خواب)

امروز ما بیچارگان امید فرداییش نیست
این دانی و با ما هنوز امروز و فردا می‌کنی(خواب)

مادرم
چاقو را در حوض نشُست
ماه زخمی می‌شد(خواب)

صدف ز دوریِ گوهر، چمن ز رفتنِ گل
چنان به خاک برابر نشد که من بی‌تو.
به مِی گریختم از هجرِ تلخ، زین غافل
که داغ تازه کند، باده‌ی کهن بی‌تو(خواب)

ما قوّت پرواز نداریم وگرنه
عمری‌ست که صیاد شکسته‌ست قفس را‌(خواب)