ندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منی
که بی وجود شریفت جهان نمی‌بینم(خواب)

اسب حیوانی نجیب است، کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچ‌کس کرکس نیست (خواب)

هر که آید پشت در ای دل بگو من نیستم
رفته ام خود را بیابم تا بدانم کیستم(خواب)

شنیده‌ام که درخت از درخت باخبر است
و من گمان دارم که سنگ هم از سنگ
و ذره ذره عالم که عاشقان هم‌اند
مگر دل تو که بیگانه است ، با دل من(خواب)

ندادی مهلتم حتی بگویم من خداحافظ
که حافظ در گلو ماند و چه گریه با خدا کردم(خواب)

یک آن تماشا کردمت،
هرچی که گفتم شعر شد(خواب)

زنده است نام فرخ نوشين روان به خير
گرچه بسى گذشت كه نوشين روان نماند
خيرى كن اى فلان و غنيمت شمار عمر
زان پيشتر كه بانگ بر آيد فلان نماند(خواب)

تو را جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی
مگر جان بی تو میماند در این تندیس انسانی ؟(خواب)

بر شمع نرفت از گذر آتش دل، دوش
آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت
دور از رخ تو دم به دم از گوشهٔ چشمم
سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت(خواب)

از پای فتادیم چو آمد غم هجران
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت
دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت(خواب)

رشته‌ای بر گردنم افکنده دوست
میکشد هر جا که خاطر خواه دوست
رشته بر گردن نه ز بی مهری است
رشته‌ی عشق است و بر گردن نکوست...(خواب)

می‌توان با این تصور شاد بود
قلب‌های ما اگر بیگانه‌اند
نُسخه‌های دیگری از ما هنوز
در جهان دیگری هم خانه‌‌اند‌(خواب)

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید،
ورنه بر سنگ مزارش اب پاشیدن چه سود؟(خواب)

میسپارم کشور دل را به دستانت ولی ، خواهشاً مانند مسئولان ایرانی نباش(خواب)

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا(خواب)

بیا که با همه نا مهربانی ات ای ماه
خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی(خواب)

همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت(خواب)

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی(خواب)

یادم آید تو به من گفتی
از این عشق حذر کن ، کمی چند بر این آب نظر کن آب ، آیینه‌ی عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باشد که فردا دلت با دگران است(خواب)

توصیف تو در شأن کسی نیست بجز من،
تعریف شراب از دهن مست قبول است‌(خواب)

ما در خلوت به روی خلق ببستیم
از همه بازآمدیم و با تو نشستیم(خواب)