حسین!
خواب دیدم که سرت،
بر سر خاک افتاده
رنگ این خاک همان است،
بیا برگردیم.

باب‌القبله،
شب جمعه،
رو به گنبد امام حسین(ع)
یه لیوان چای‌عراقی.

نَبین‌‌حالا‌‌بـه‌‌ایـن‌‌لُکنت‌‌زبانَش‌‌شَهر‌‌می‌خندَد؛
که‌بوده‌روزِگاری‌دُختری‌شیرین‌زبان‌این‌طِفل

راضی‌ام این دو گُلم پرپر تو برگردند ..
اربا اربا چو علی‌اکبر تو برگردند ..

من اَهل همین کربلام؛

هاتفی‌گفت‌یتیم‌است،مراعات‌کنید ..
نیزه‌ای‌گفت‌حسینی‌ست،مجازات‌کنید ..

امانتی حسن را‌ روی خاک‌ها می‌کشید و بلند می‌گریست…

من و ایوان نجف قول و قراری داریم؛

نفری سه تا صلوات هدیه کنیم به محضر مقدس مولانا صاحب العصر و زمان حضرت حجت بن حسن عسکری علیه‌السلام 🖤