یه حالتی هست به اسم خارش مغزی که فقط میشه با شکافت جمجمه‌ درمانش کرد.

گوش دل می‌سپاریم به آیاتی چند از سامر.

سینک آشپزخونه رو اونقدر تمیز دوست دارم که حاضرم دیگه هرگز غذا نخورم :(

میدونستین با تکنولوژی گوشی در کنار لپ‌تاپ میشه همچون هرماینی گرنجر در یک ساعت توی دو کلاس ظاهر شد؟ حتی بیشتر.

آخ تو شب سه‌شنبه‌ی منی.

جایزه‌ی غیرمنطقی‌ترین خشم سال می‌رسه به خشم‌ مترجم از نویسنده.

با United States of Al سرپا بودم و نمی‌دونم چه کنم الان.

یکی یه‌جا گفت از روزی که به دنیا اومدیم سرگرم مردنیم.

بچه‌ که بودم یه پیرزن مادربزرگ‌طوری ازم پرستاری میکرد که وقتی هفت ساله شدم بردنم سر قبرش و گفتن «ننه» پاشو ببین دوات داره می‌ره کلاس اول؟
خب این سنت شد و من هرساله تکرارش کردم.
خلاصه که ننه راضی به زحمت پاشدنت نیستم ولی هفته‌ی دیگه ارشد هم تموم میشه و ایشالا بعد دفاع پایان‌نامه بهت خبر میدم.

ولی تو بگو. این بود زندگی؟

قطع به یقین اینی که داره ترشح می‌شه‌ سروتونین نیست و بهتره برای پیشگیری از چسناله بزنیم به چاک.

اونی که خیال می‌کردم ریشه‌ی مشکلاتمه،
یه برگ بود کنار بقیه‌ی برگ‌ها.
روی یه شاخه بغل بقیه‌ی شاخه‌ها‌‌.
بالای تنه‌ی یه درخت کنار بقیه درخت‌ها.
درخت‌های چفت‌هم با ریشه‌هایی که سیم هندزفریِ مادر طبیعتن توی جیب زمین.

همیشه به این فکر میکنم که آیا کارما قراره کارهای خوبی که برای دیگران انجام میدم رو هم جبران کنه یا نه فقط قراره اشتباهاتمو بکنه تو کونم؟

ولی من هنوز یادمه رفتیم فروشنده و شهاب حسینی خوابوند توی گوش پیرمرده و یه سالن کف زدن.
نمی‌دونم ایران فرهادی رو نمی‌شناسه یا فرهادی ایران رو.

دوران دبستان مامان با شال‌گردن مومیاییم می‌کرد. تو بیست سالگی فهمیدم میشه ازش صرفا برای گرم نگهداشتن گردن هم استفاده کرد.

دو سال دیگه میگم ده سال پیش که من بیست سالم بود...
O My leaves leaving me.

چه کسی نیمه‌ی گمشده‌ی من را قورت داد؟

دریاااااا.

درستش این بود میام خونه چایی رو گذاشته باشی.
ولی نذاشتی هم نذاشتی!

روی یه نیسان آبی نوشته بود آدم اومیکرون بگیره، زن نگیره. لعنتی‌های آپدیت.

توی ایران وقتی بچه‌ای به اونی حسادت میکنی که باباش پلیسه و وقتی بزرگ شی به اونی حسادت میکنی که باباش‌‌‌...
به آقازاده‌ها حسادت میکنی در کل.

با این همه ترس از مرگ نمی‌دونم چرا دارم این کار رو میکنم با خودم