‌ ‌ ‌‌‌ ‌
پادکستهای رادیو صدای زمین
با صدای شاهین شرافتی و اسماعیل باستانی

بچه‌ها می‌دونین تو فاز چه آهنگ‌هایی‌ام امشب؟ همین شاهکارهای زرد ایرانی با ریتم شیش و هشت و محتوای مرگ. :))

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
اگر اهل پادکست هستید و به فلسفه علاقه مندید..
صرفا خودتون یا بچه ها تو یوتوب پادکست های شاهین نجفیو گوش کنید واقعا جذابن..

یه بار دستم بند بود خبط کردم. چه‌ خبرتونه؟؟ چهههههه خبرتوووووونه؟!!

هیچوقت از ناامیدکردنم ناامیدم نمی‌کنی.

از گم‌کردن هدفون بلوتوثی کوچکم عصبی نیستم. معصومانه غمگینم.

اگه سگ بودم الان گوشام به سمت پایین مایل بود

بی‌پناه و وحشت‌زده.
مثل یه بیمار کاملاً هشیار روی تخت جراحیِ مغز.

یک ساعته روی تخت بیدارم و دارم فکر میکنم اسنپ چقدر می‌گیره breakfast in bed بیاره اگه در رو باز کنم روش؟

گفتم از تتلو خوشم نمیاد. گفت چرا؟
فکر نمی‌کردم کسی این سوال رو از کسی بپرسه اصلا هیچوقت.

چرا تو فیلم‌ها هر کی توی بیمارستان از جاش پا میشه سیم‌میم‌هاش رو میکَنه؟ لعنتی اون به یه دلیلی بهت وصله!

یه حالتی هست به اسم خارش مغزی که فقط میشه با شکافت جمجمه‌ درمانش کرد.

گوش دل می‌سپاریم به آیاتی چند از سامر.

سینک آشپزخونه رو اونقدر تمیز دوست دارم که حاضرم دیگه هرگز غذا نخورم :(

میدونستین با تکنولوژی گوشی در کنار لپ‌تاپ میشه همچون هرماینی گرنجر در یک ساعت توی دو کلاس ظاهر شد؟ حتی بیشتر.

آخ تو شب سه‌شنبه‌ی منی.

جایزه‌ی غیرمنطقی‌ترین خشم سال می‌رسه به خشم‌ مترجم از نویسنده.

با United States of Al سرپا بودم و نمی‌دونم چه کنم الان.

یکی یه‌جا گفت از روزی که به دنیا اومدیم سرگرم مردنیم.

بچه‌ که بودم یه پیرزن مادربزرگ‌طوری ازم پرستاری میکرد که وقتی هفت ساله شدم بردنم سر قبرش و گفتن «ننه» پاشو ببین دوات داره می‌ره کلاس اول؟
خب این سنت شد و من هرساله تکرارش کردم.
خلاصه که ننه راضی به زحمت پاشدنت نیستم ولی هفته‌ی دیگه ارشد هم تموم میشه و ایشالا بعد دفاع پایان‌نامه بهت خبر میدم.

ولی تو بگو. این بود زندگی؟