اتفاقاً گاهی باید بد حرف بزنیم.

گاهی هنوز کلام منعقد نشده پشیمون می‌شم.

خایه‌مال کلاس هربار حرف می‌زنه یک محمد کاسبی توی سرم داد می‌زنه: اَه. اَه. اَه!

اون نهنگه بود که فرکانس صداش به هیچ نهنگ دیگه ای نمی‌خورد و هیچکس حرفشو نمی‌فهمید؛
همونم.

کاش جوان ۲۰ ساله‌ای بودم در لندن دهه ۹۰ میلادی. دانشجوی ریاضی کمبریج و در وقت های خالیم سینما میرفتم!

به مامانم گفتم زن می‌خوام.
گفت ایشالا به وقتش...
هر وقت مشکلاتت حل شد!
Boy I'm gonna die عزب.
Soooo عزب.

ما عزب‌های آینده‌ایم.
ولی آی اَم دویینگ دِ بِست آی کَن.

رسانه توی‌ مغزتون کاشته که سوپرمن باشین. ولی مرزی هست توی کمک‌ به آدم‌ها.
گاهی باید از کنارش گذشت.

تقریباً مطمئنم این پروژه‌ هیچوقت تموم نمی‌شه.

یه بار دیگه برام نائنگی می‌قولی بفرستین یه چیز دیگه میفرستم بقولین.

«پیدا شو که می‌ترسم
از بسترِ بی‌قصه.»

آره آره حواسم هست قول داده بودم پادکست‌ها رو هم بذارم اینجا با لینک. در دست بررسیه!

این رو به اون دسته‌تون که خودتون نمیرین‌ دنبالش، نمی‌گم چیه و کیه. شاید یه روزی ترجمه‌ی انگلیسیش رو ترجمه کردم اینجا.
تا اون روز سعی کنین از موسیقی بفهمین چی داره میاره سرتون.

تمام عمر، مایل به موندنیم و ناچار به رفتن.

نشسته ام به در نگاه میکنم
منتظر انکانتو(Encanto)
که بیاد یه حالی بده به این روزایی که بعد از لوکا بدون جادو زندگی کردیم

فکر میکردم خواب دیدم که دیشب ساعت دو صبح با استادم سر بلکفیلد کل‌کل کردیم.
الان که توی چت‌هام نگاه میکنم خواب به نظر نمی‌رسه.

بیکاری‌ ها استاد.
چارتا مرز علم درنورد.

یه رفیق کلیمی داریم توی کانال که زحمت ترجمه‌ی نقد و مستقیمش رو کشید که قطعاً از ترجمه‌ی نسخه‌ی انگلیسی به فارسی نسیه‌ی من دقیق‌تره.

آهنگ with time، به زبان عبری هست از آویو گفن اسرائیلی.

دروغ چرا. به فاک برین: 👇