دو صبح با مش احمد ِ خالو قنبر زار نزدی‌ بفهمی حافظه چه عذابیه.

این جمعیت ضدواکسن‌ها به تنهایی نشون میده که چرا دموکراسی نظام سیاسی کاملی نیست. در حال حاضر بهترین نظام سیاسیه آره، اما این به معنی کامل بودنش نیست. همیشه بخشی از جامعه از نظر فکری، ذهنی و انسانی از سایر اقشار عقب‌ترن، و اتفاقا دموکراسی باعث میشه همین افراد بیان و با نظرشون که خیلی راحت و بچگانه خریده میشه یا تحت‌تاثیر قرار می‌گیره برای کل جامعه تعیین تکلیف کنن. الان هم یه عده ابله با ضدواکسن بودن با جون پیر و جوون دارن بازی می‌کنن و تنها کاری که از دست بقیه‌ی اقشار جامعه برمیاد اینه که خوشحال باشن کشور‌های جهان قبل از واکسیناسیون سراسری رای‌گیری نکردن و از جامعه نظر نخواستن.

ای بابا
با سی‌ سال سن هنوز خجالت داره کنار خونواده بشینم تاچ و ماچ هری و چو رو ببینم.
لعنتی‌ها دوبله رو تحمل میکنم که سانسور کنین این کثافت‌کاریا رو! :))

وقتی دارم با کسی هدفمند چت می‌کنم‌‌ و حرف میزنم و یه مکالمه داریم باهم که صرفا جهت وقت گذروندن نیست‌ و یهو وسطش می‌ذاره می‌ره، بدون اینکه بگه آقا کار پیش اومده برام میرم میام. یا اصلا میرم نمیام! یا چمیدونم اینترنتش قطع شه، به شدت احساس میکنم طرف نه واسه‌ی من ارزش قائله نه برای وقتم. یه جور فرسایشی خشمگین می‌شم که حتی وقتی برگرده حوصله ندارم سرش غر بزنم!
وقت باارزشترین دارایی انسانه، تره خرد کنین براش.

بازی خونم کم شده.

هیچوقت به کسی گفتی؟

این ترسناک‌ترین آهنگ هادی پاکزاده.

من شکلات دوست ندارم ولی اون شکوووول‌های فصل شکار رو چرا

یکی به من بگه استیو جابز تابستون‌ها که یقه اسکی نمی‌پوشه چی می‌پوشه.

الان یادم اومد پورنگ پشت تلفن تلویزیون ملی از بچه‌ها می‌پرسید چی‌تنتونه.
وات دا فاک مَن؟!

بهار ما گذشته قطعاً، پالت عزیز.

حال ولدمورت توی جنگ هاگوارتز، حال برزیل بود تو جام جهانی ۲۰۱۴ جلو آلمان. هر پنج دقیقه یه گل می‌خورد.

‏دلم میخواد به هرکسی که بهم میگه “دوست دارم” بگم: پیش از شما نیز کسانی بودند و ادعاهایی هم داشتند.


@tiamo_h

واقعیتشو بخوای دارم جر میخورم.
ولی واقعیتشو نمیخوای.
یعنی اصلا مهم نیست.

بچه‌ها، تو پست‌های بعدی می‌خوام برم روی منبر. یا کاغذ و قلم بردارین یا اگه حوصله منبر ندارین برین از دفتر توپ بگیرین توی حیاط بازی کنین.

ببخشین داشتم دنبال تفنگ می‌گشتم بذارم کنار تریبون خطبه‌هام. اول یه سوال:

خب.
تا بقیه دارین به گزینه‌ی آخر رای می‌دین، روی صحبتم با اون تعدادیه که سه گزینه‌ی اول رو انتخاب کردن.

همه می‌دونیم که حال ما، معمولا روی حال اطرافیان‌مون تاثیر داره. چه مثبت، چه منفی.

رو بعضیا بیشتر تاثیر داره، رو بعضیا کمتر.
رو بعضیا حال مثبت بقیه موثرتره، رو بعضیا حال منفی.
بعضیا فقط‌ حال یه عده‌ی خاص روشون موثره، بعضی‌ها ممکنه با گریه‌ی یه غریبه توی‌ خیابون هم برن توی خودشون.
گاهی ممکنه حال خوب بقیه باعث حال بد شما بشه. یا حال بدشون باعث حال خوبتون!

می‌خوام بگم قضاوتی درکار نیست. فقط تا اینجاش رو باهم مرور کنیم که ما آدم‌ها، حالمون مثبت یا منفی، روی هم‌نوعانمون تاثیر داره. حالا این تاثیر سوا از اثر حس اول، ممکنه مثبت یا منفی باشه.

فقط قضیه اینه که انگار اکثرمون دیفالت حالمون بده. به هزار و یک دلیل که یکی از یکی منطقی‌ترن. همه‌شون درسته. هیچ چس‌ناله‌ای نیست. همه‌ش غم‌ خالصه. تنهایی و پوچ‌گرایی انسان مدرنه. مشکل خونوادگیه. مشکل مالیه. بیمار داریم. بیماریم. شکست عشقی خوردیم. عزیز از دست دادیم. داریم توی ایران زندگی می‌کنیم.
به قول اون آهنگ تخمی پرخاطره، که ما حالمون بده، حالمون بده، حاااالمون بده.

تازه خشم‌ فروخورده هم داریم و ادمین‌ها رو با بالاترین درصد رای‌گیری مورد ضرب و شتم قرار می‌دیم.