قبل قرنطینه باید کیسه‌بوکس می‌گرفتم واس خونه.

دلیل مرگ: Overthinking

حالا اگه برای مبارزه با ویروس باید می‌رفتیم بیرون، همه خَف می‌کردیم تو خونه‌.

سوال اینه وا بکنیم پنجره‌ها رو یا نه؟

دلم لازانیا میخواد توی فِر. تا اطلاع ثانوی لعنت به خانه‌ی مجردی.

وقتی توی دیجی‌کالا به جای اکشن‌فیگر، ماکروفر پین کردم، فهمیدم امسال دیگه کم‌کم وقتشه کولر رو من خاموش کنم.

میگین بگو فیلمایی که‌می‌بینی، ولی معرفی فیلم، درازه. من کانالم دو خط بیشتر بنویسم هنگ می‌کنه.
بیام یه کلمه بگم امروز این فیلمو دیدم، قبوله؟

خب پَ.
امروز City of God دیدم.

tuesdays with morrie.

Don't beg for respect.
Earn it.

واکنش من بعد از دیدن عکس کباب‌‌کوبیده‌ توی کانال همسایه.

این روزها فقط یه گیف هست که باهاش می‌تونم همه‌ی احساساتم رو، از خشم و نفرت گرفته تا گرسنگی و تشنگی و خوشحالی و غیره نشون بدم:

شاطر شدم رفت!

حرف‌زدن یه عده مثل ترجمه‌ی لفظی ضعیف از منبع انگلیسی به فارسی می‌مونه که مستقیم و word for word انجام شده. به عنوان یه مترجم، برائتم رو از این سبک جوگیری اعلام‌ می‌کنم.

مثال: هِی! من راجع‌به مادربزرگت شنیدم. متاسفم. من می‌تونم یه فنجون قهوه برات بیارم؟

Man up.

سال رو اینترنتی تحویل می‌گیریم امسال.

فردا ددلاینه و این ۷ صفحه‌ی آخر کار، شبیه دو صفحه‌ی آخر جزوه‌س!

خود آقا ابی باید به هم‌وطن‌های مسافر می‌گفت خدا به همراه ای خسته از شب،
اما سفر نیست علاج این درد!
ولی وقت نداشت. دلش پیش عربستان بود.

اینجوری که گوگوش می‌گه من و گنجشک‌های خونه دیدنت عادتمونه و بعد اشاره می‌کنه که رنگ چشم‌های مخاطب، زرد کهرباییه، طرف فقط می‌تونه گربه باشه.

عادتِ تَرک، مرض است.